Novel & Cerita I Owe You One

pagputol ko sa sasabihin niya. Halatang gulat siya sa katotohanan na alam ko nag katarantaduhang ginawa niya sa akin noon. “And yes, if you're wondering. Tapos ko nang bayaran ang isang milyong utang mo! And you know what? Walang kasalanan ang hindi napagbabayaran. So be ready, Travis. Karma is a bitch, you know?” Ngumisi ako matapos bitawan ang isang malutong na banta sa kaniya.

“Ano ba iyon huh? Hindi ka ba makapaghihintay na magising ako? alam mo naman na pagod na pagod pa ako simula kahapon.” “Ay ang sungit mo naman Ate.” Inismiran siya bigla ni Lyra pero biglang umamo rin ang mukha. “By the way, hihiram lang sana ako ng pera. May outing kami ng mga barkada ko noong high school. Biglaan lang kasi.” Tinaasan niya ito ng kilay. “Ay teka lang huh,noong isang araw ay kauutang mo lang sa akin at hindi mo nga ako binabayaran. Tapos ngayon, hihiram ka ulit.”

“Bakit mo pa kailangang tanungin?” “Babayaran ko, siyempre.” “Hindi mo na kailangang bayaran ‘yon. Maliit na bagay lang ‘yon.” “Palagi ka na lang ganyan. Hindi ka nagpapabayad.” Naiinis kong sabi. Ayaw ko namang isipin n’yang umaabuso ako sa t’wing ginagawan niya ako ng pabor at isa pa’y ayaw kong magkaroon ng utang na loob sa kahit na sino. “Pag hindi mo sinabi magagalit na talaga ako sa’yo.”

tanong niya at nagsimula na kaming maglakad. "Magdodonate," sagot ko. "Eh? Weh? Sinong Demonyo ang pumasok sa 'yo? Bigla ka nalang nagkapuso?" "Magdodonate ako ng stress," paglilinaw ko rito. "Sobra sobra na kasi 'yong nasa akin." "Wala ka talagang kwentang kausap," sabi niya bago ako iniwan rito. "Huy Jessa'ng Panget!" aba iniwan ba naman ako rito.

And I promise i will make everything alright. Just let me do this right Sandra... just let me make things right this time. ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ Thank you for reading and supporting my stories ❤️

Hindi nga ba? Napataas ang kilay ko sa munting tinig sa aking isipan. Napatingin ako sa bitbit kong envelope—laman nito ang P15,000 na ibabayad ko kay Sir Lance. Kung tutuusin, hindi naman talaga ako ma-pride na tao. Ayaw ko lang talagang magkaroon ng utang na loob sa ibang tao, lalo na't hindi ko lubos na kilala si Sir Lance.

Ito talaga siguro ang totoong siya. "Hindi ibig sabihin na binili mo ako sa club at binayaran ang mga utang ko ay kaya mo ng gawin ang lahat ng gusto mo sa akin! Hindi ko naman sinabi sa iyo na bayaran mo ang utang ko, ah? Kaya ko 'yong bayaran kahit pa unti-unti lang!" Hindi ko na napigilan ng tumulo ang luha ko. Napakagat ako ng pang-ibabang labi ko. "Then bayaran mo ako ngayon, I bought you from The Shire sa halagang sampung milyun and add all your debts with interest. With that, makakalaya ka mula sa akin." Ngumisi ito sa akin.

“Ikaw ang may kasalanan kung sakaling biglang sumadsad sa lupa ang career, negosyo, o buhay ng lalaking ‘yon!” “Subukan mo lang saktan ang kahit sino sa mga taong naging mabuti sa akin.” “Kung sakaling nakakalimutan mo. Ikaw ang unang sumira sa buhay ko. You owe me. Kinuha mo ang buhay ni Abby! Malaki ang utang mo sa akin. Hindi ka pa tapos magbayad.”

Sinimulan niyang i-massage ito habang sinasabi, "Salamat sa ginawa mo kagabi. May utang na loob ako sa’yo." Tila nabawasan ang sakit ng ulo ni Cosmo. Walang pakialam nitong sagot, "Akala ko ayaw mong magkautang sa akin? Pero ngayon, may utang ka na. Paano mo babayaran?" Mabilis na sumagot si Eloise, "Siyempre, kung may utang ako sa’yo, ikaw ang maglalagay ng kundisyon at ako ang magbabayad."

“Ang haba ng pila sa billing. Pero okay na nabayaran ko na. Tapos nakasalubong ko si Doc. Susunod na raw siya rito.” Inabutan ko siya ng tubig. Ininom niya agad, saka tumabi sa’kin. “Patingin.” Kinuha ko ang resibo, at nanlaki ang mata ko. Binayaran niya nang buo. “Huy,” bulalas ko, “akala ko partial payment lang? Bakit binayaran mo na lahat?”