I Pity You In Tagalog Novels & Stories

Syempre, hindi ako magpapatalo. Nag-iba ang expresyon niya saka napangiwi, “Eh… sorry, nakalimutan ko. Pero balak naman sana kitang sabihan kanina na hindi na tayo pupuntang mall, pero kasi, si Blake nangungulit sakin, kaya nawaglit tuloy sa isip ko ang sabihan ka. Sorry bespren,” nag-peace pa siya at pilit na nginitian ako.

“Katanaya I'm sorry” “I'm sorry Katanaya, hindi ko ginusto na magustuhan mo ako, I mean hindi ko ginusto na ma-misinterpret mo ang mga care ko sa'yo” Napatigil ako sa pag-iyak at napatingin sa kaniya “A-anong ibig mong sabihin?”

I'm sorry (deep voice) "alam mobang gusto ko sa mababait na lalaki sayang ang gwapo mo panaman. ang gwapo ng kilay mo ang tangos ng ilong mo yung labi mo pa heart shape tapos ang ganda ng mga mata mo. "your eyes are also beautiful. "siguro may gusto ka saken noh. alam mo lahat na sayo na kaya bawasan mo pagiging masungit mo paminsan minsan. saad ko at tumingin sa mga mata nito dahil napaka sarap pag masdan nito hanggang sa hindi kona napigilan na ito'y halikan sa pag halik ko sakanya ay agad nakung napabagsak sa balikat nito at nakatulog na.

Iniba niya ang usapan bago pa tumulo ang mga luha niya at tuloyan siyang mabuko sa sumisibol na damadamin niya para dito. Apologies to my some kind of tagalog. I'm not a tagalog anyway, Im an Ilongga, and we spoke Hiligaynon everyday, so pasenxa na kung may mga tagalog akong mali mali dyan, i accept comments and corrections.🤗🤗🤗🤗

"You saw how my parents ignored the food I prepared. You witnessed how they don't appreciate my effort. Kaya ginawa mo iyon. Nagpaka-hero ka! Because you pity me!" Nangingilid na ang luha sa mata. Nagbabadyang bumagsak. Umigting lalo ang panga niya. "Maia. Hindi ko iyon ginawa dahil naaawa ako. It's not even my intention to make you feel like I pity you—"

Tanong ko "The charity work. Ugh I hate being in the same place with the poor! I wish I could remove that duty from us. Nasusuka ako tuwing nakikita ko ang maduduming mga taong iyon." Disgust ang itsura ni Queen Claudia habang binibitawan ang mga salitang iyon.

sermon nito "Im sorry. Im with Sugar, may kailangan lang kaming puntahan. Nag mamadali kami kaya nawala sa isip ko ang mag paalam. Im really sorry" nakagat ko ang pang ibabang labi ko. Nakokonsensya ako dahil nawaglit sa isip ko ang asawa at dahil na rin sa hindi ko masabi kung ano ang tunay na dahilan

Hinaplos ko ang bawat letra na nakaukit sa ibabaw ng puntod. I missed you... A small smile formed on my lips as my eyes welled up with tears, memories of you flooding back into my heart. "Thank you sa pagiging mabuting ina... alam mo kung gaano kita kamahal." Unti-unting nagtuluan ang luha sa aking mga pisngi habang nakatitig ako sa pangalan nya. "Hindi kita masisisi... at hindi rin kita pwedeng sisihin. Dahil kahit ano pa man ang nangyari, hindi mo pa rin naman ako pinabayaan."

Ngunit umalma ito at hindi naniwala. "Kanina pa kitang pinagmamasdan mahal. Ang tagal mong nakatitig sa salamin at pinagmamasdan yan sarili mo. Kulang na lang ay mabasag ang salamin." Biro pa nito sa huli. Pabiro ko rin itong inirapan sabay sabi--