Novel & Cerita I've Been To Paradise

Ang paglangoy sa huling pagkakataon sa napakagandang isla na parang paraiso ay nag-iwan sa akin ng pagluluksa nitong mga nakaraang araw na sinayang ko lang. Nagka-allergy ako, I got to have some fun time in the market, stressing about Eion and all those useless things.

Aalis ako sa lugar na ito. Kailangan kong lumayo hanggat kaya ko pa sa demonyong Zairo Emmanuel Del Ferrio na iyon. At walang ibang magandang pagkakataon para gawin iyon kung hindi ngayong gabi. Hanggat panatag pa ang binata sa alam niyang nakatali pa rin ang buhay at hininga ko sa h4yop na Club na ito.

Mariemar Parang nasa kung saan ako na punta na malayong lugar. Pakiwari ko ay narating ko ang isang napaka-payapa at ganda na paraiso. Sa paraiso na ito, ay pihado na mai-ingganyo ka na manatili dito at piliin na huwag ng bumalik sa kung saan ka tunay na nanggaling o kabahagi na lugar. Ang bango rin ng lugar na ito para bang inanod ng hangin sa lugar ang mga isipin ko ng mga oras na ito. Pakiramdam ko malaya ako sa kahit na anong sakit, problema at alalahanin sa buhay sa lugar na ito.

Mistulang parang ipininta ang tanawin. Malalaki ang pagkamulat ng mga mata ni Yvonne sa tanawing ito at mayroon siyang ngiti sa labi. Isang tanawin na nakapagpapatigil ng kalungkutan. Isang tanawing pakiramdam mo ay tahanan. "Daddy. I think I found my paradise." Nakatulala ito sa araw. "My Sweet, I already found my paradise." Yvonne smiled. 'I found my paradise the first time I met you.'

Kagabi ay dinamayan niya ako sa pag-iyak kaya maging siya ay namamaga rin ang mga mata. "Pansamantala akong naka-leave sa trabaho kaya sasamahan kitang mamasyal sa pinakasikat na resort sa lugar na ito," pag-iiba niya sa usapan. "Sayang naman iyong binyahe mo nang napakahaba-haba kung pagdating dito ay hindi kmoo mai-enjoy ang buong lugar. Alam mo ba kung bakit tinatawag ng mga turista na Paradise Island ang lugar na ito? Dahil totoo iyon! May isa ngang resort dito na pinupuntahan ng mga sawi upang mabilis na makalimot at gumaling. Ngayon natin mapapatunayan kung totoo nga ba iyon."

Hindi niya iyon kaya. Kinabukasan, kahit halos walang tulog nang nagdaang gabi ay maaga pa ring gumising si Galya. Pagkatapos kasi ng trabaho niya mamaya sa opisina ni Cean Morgan ay didiretso na siya at ang kanyang team sa isla para sa kanilang misyon. Oras-oras ay may ibinibigay na update sina Kurty at Qyxie tungkol sa sitwasyon sa isla. Pribado ang isla pero hindi limitado dahil mayroon doong resort o mas kilala sa tawag na heavenly paradise, na pwedeng puntahan ng mga turista kaso kailangang maging isang miyembro. Pero dahil si Traven, na siyang mahilig sa kalokohan ay miyembro pala doon. Ang nasabing Heavenly Paradise ay isang lugar kung saan malaya kang makipaglampungan sa mga estrangh

Sobrang tahimik ng lugar na ito at tanging huni ng ibon at ang paghampas ng mga alon papunta sa baybahin. Hindi pa rin ako makapaniwalang makakatapak ako sa islang ito. Parang dati lang ay pangarap ko lang makatutungtong sa islang ito. Tanaw kasi ang El Paraiso sa Sambawa Island kung saan kami nanirahan ng mga kapatid ko. El Paraiso. Ang alam kong ang islang ito ay exklusibo lamang para sa hindi ko kilalang magkakaibigan.

Kaya naman pala siya nakihati sa pinapakinggan kong music. "Malapit na tayo," his Mom suddenly said and even clapped her hands. And true to her words, after some minutes, I already saw the resort's signage---Paradise Resort. It was written in a very aesthetic style that will surely mesmerized you upon seeing it. My brows furrowed upon reading the name. Ano'ng pumasok sa isipan ni Echo at gano'n ang ipinangalan niya? Paradise Resort? Oh my God!... I mentally exclaimed. Medyo nanlaki rin ang mga mata ko ng may ideyang bigla na lang pumasok sa utak ko. H'wag naman sanang gano'n nga ang rason.

ulit ko sa aking tanong kanina, at tinitigan ko siya sa kanyang mga mata. “Ikaw lang ang pwedeng pumunta doon, at alam kong alam mo yan. You owned half of this!” pagbibigay emphasis niya sa business namin. “At alam mo ring magiging busy tayo sa Paradise, kaya wala ng iba pang pwedeng pumunta ng Pilipinas kundi ikaw. Ako na ang bahala sa Paradise at ikaw naman ang bahala sa Pilipinas,” litanya pa niya.

We spent our last two days in Orlando and it felt magical. Like it was something far from reality. I strolled through the sunlit streets with them, tried out different foods and restaurants, then watched the sunrise and sunset at the most famous beach in Florida. Dahil kay Wendy kaya ko naranasan 'to. Sigurado ako do'n at hindi ko kayang kalimutan 'yon. That's something I will always look at from my past because everything that happened then brought me to where I am now.