I've Had Enough Novels & Stories

Pagkatapos muli itong tumingin sa akin. "I love you so damn much but I'm so tired defending you. I'm so sorry but I can't do this anymore. Let's end this." ___________________________________

sigaw niya "Mom, enough. Hindi ko gusto ang babaeng iyon. It's just hindi na tam ang ginagawa mo... I don't want to fight with you, I have to go!" sabi ko at iniwan na siya kahit pa may sinasabi pa siya sa akin.

Sandali lang at —" Hindi ko na iyon pinansin kahit dinig na dinig ko pa iyon habang papalabas. ' I'm done with this shit! Enough of this madness! Nakakapagod na umintindi at maging sunud-sunuran.' Sobrang sakit sa dibdib ng nangyari. Akala ko ay naging sapat ako sa lahat ng mga ginawa ko bilang nobya niya pero akala ko lang pala.

Siguro napagod na ako, dahil every time na nagkikita kami at nagsasama nauuwi lang ang lahat ng pag uusapan namin sa nakaraan. I don't want to be here anymore. This is freakingly suffocating the hell out of me. Please, someone get me out of here. My heart start pounding so hard. I hate this kind of feeling! I don't want this. I'm fine now, I started to move on... to live my life without him. Ci, get me out of here. "You're my life and world, but I just ended up breaking you."

Bakit paulit-ulit ko syang pinapatawad? Nakakapagod na, "Fine." Malamig na sabi ko. Tila wala nang gana, parang sawa na. "I'm leaving, then. Since I'm already fucking tired of you, you and that possessive side of yours." Galit na sigaw ko. "I am fucking tired of your selfishness. Everything goes your way, you are always right one even if you're really not. I'm fucking tired of you hurting me. I'm fucking tired of thinking whether you really love me or not. Listen Michael, I am tired of everything."

Binuka ko ang dalawa kong hita ng makaupo ako at tiningala ang ulo. I let my eyes close for a second to release the heavy feeling because of exhaustion. I've been so tired this whole day working my fucking asses in my dad's company that soon-to-be mine, and I have no spare personal battery anymore to dig my best friend's personal grave, so I let him off the hook this time for forcing me to go in this cheap place.

Nanlaki ang mata ko. “What?” “You’re not going anywhere,” dagdag niya. “Hindi ka na lalabas hangga’t hindi nawawala ang issue na ‘to.” “Dad—” “I said enough!” sigaw niya ulit. Napatahimik ako. Wala na akong lakas para makipagtalo. Wala na akong lakas para ipaglaban ang sarili ko. Pagod na ako. Sobrang pagod. Napayuko na lang ako habang patuloy ang pagpatak ng luha ko.

Napangiti ako nang mahina. Nakakapanibago pa ring tawagin ang sarili kong daddy. Pero sa kakaibang paraan… tama siya pakinggan. Muli akong napatingin sa bintana. “Mica…” mahina kong sambit. “I don’t know if I can be enough for them.” Napatawa ako nang mapait. “Actually… hindi ko nga alam kung paano magsimula.”

Jeez, what is wrong with me? *******

“Pero ikaw, pahinga ka na. You’ve been through enough.” Ngayon ko lang napansin kung gaano ako kapagod, pero alam kong sa kabila ng lahat, worth it ang lahat ng ginawa ko. Kahit papaano, alam kong may isang buhay akong nailigtas, at iyon na ang pinakamalaking pasasalamat na maaari kong matanggap. ———