I've Had Enough Novels & Stories

"I'm sorry! But don't worry, I'll give back everything you supposed to have. Lahat ng para sa iyo at ang buhay na deserve mo." "Hindi ko kailangan ng mga bagay na iyon, Grayson dahil sapat na sa akin kung anong mayroon ako, sapat na sa akin ang pagmamahal na nakukuha ko mula sa mga taong totoong nagmamahal sa akin and that's enough for me. I didn't ask anything more."

galit na sambit nito. "Doesn't matter to me anymore what you guys are saying. I'm done with you all, and I'm happy with my life now. So stop embarrassing yourself here. Wala kang mapapala sa akin po. Napuno na ako at hindi ko na maramdaman pa ang panghahamak niyo sa pagkatao ko!" sagot ko na parang wala lang.

Wala na… Mariin akong pumikit habang ang mga luha sa mga mata ko ay walang hinto sa pagbuhos. Ramdam ko ang bigat ng mga mata ko dahil sa ilang araw na pag-iyak at kawalan ng tulog. I badly want to punish myself but I don’t have any idea what to do and how to start doing it. I know that no amount of apologies could ever forgive me, and I don’t think I can even forgive myself.

I am tired of the endless problems that I encountered, parang hindi na ako titigilan at tatantanan ng problema ko ngayon. "I want to give up, I want to take a rest and have a good night. Yung wala akong problema na iisipin. Gusto ko na tumakas sa lahat, but I don't have a chance to run away." I hugged him tight and burry my face to his chest.

Ngayon. Kahit anong pilit ko na humindi sa gusto niya, hindi naman sumasang- ayon ang aking katawan. ------------------------ PA VOTE ULIT PARA NAMAN GANAHAN AKO MAG UD. Mygad its already 1;56 am at masyado na naman akong late makakatulog pasensya na kung di ako nakapag ud ng 3days pinag pahinga ko kasi kamay ko at computer ko sorry.

Sa nakalipas na mga taon ay nakita ko at naging saksi ako kung gaano kabuti ang kalooban nito. Ngumiti ako rito na may halong pagpapasalamat. "Hindi na kailangan. Katulad na nang sinabi ko sa iyo dati, your presence is more than enough for me. No need to worry about me. I'm fine, I'll survive this and I'll live."

For a self proclaimed OC and calm and collected, masyado na akong magulo't mainitin ang ulo. "Enough? Sabihin mo sa sarili mo iyan. Puta, Lev. Nag mi-mid life crisis ka na ba? Tang inang buhay 'to. Mas madali pang intindihin ang Mandarin manual kaysa sa utak mo." Puno ng sarkasmo ang tinig na ani Trace.

Tama na yung minsan na naging tanga ako dito. ( Mangungulit po ulit ako ng votes sana hindi kayo mag sawa sa kakahingi ko ng votes. Maraming thank you po)

Iniwan ko siya sa sa kama ng d*******g sa sakit at may papikit pikit pang nalalaman. Hindi naman ako hubad may damit ako. So walang nangyare samin. Pum asok ako sa cr para dun magmukmuk. Wala lang trip ko lang. ************************************ VOTE AND COMMENT Oyeeeee

O baka ginagamit lang nila ang bata. Napakabilis ng pangyayari kaya hindi ako dapat magpapadalos. Tama na na nakita nila ako kaninang naging mahina pero ngayon hindi na ako pwedeng magpakita na kaya lang nila ako muling apakan. I JUST CAN'T. I just want to make sure everything. Ayaw kong matrap sa mga bitag nila. Masyado na akong nadala para hayaan ang sarili kong mapahamak muli.