Novel & Cerita I've Had Enough

sabi ko at ipinikit ang mata saka isinandal ang likod sa inuupuan ko. I feel so tired, seems like my body can't move right now. Parang sasabog pa ang utak ko sa kakaisip ng paraan kung paano ako makukuha ng maraming pera. Hindi sapat ang perang nakukuha ko sa pagmo-model, kulang 'yon. Kulang na kulang.

Wala siyang ibang sinabi at hinayaan lang akong magpatuloy. “Well to tell you, I don’t give a fuck to everything you do or everything you achieve while I’m away… While I’m doing my therapy to walk again. So stop being like this because our friendship already ended years ago. Why are you still bitter up until now? Bakit hanggang ngayon ay natatakot ka pa rin na baka sa isang iglap, maagaw ko sa ‘yo ang lahat?”

Please , I need a break from all of this! …

Hindi siya nag-iisip ng “what if.” Wala siyang pagsisisi. Sa kabilang lungsod, si Miguel ay nakahiga, nakapikit, may parehong pakiramdam. — At sa sandaling iyon, pareho nilang naramdaman— hindi nila kailangan ng higit pa para maging buo. — Dahil ang “enough” ay hindi tungkol sa kung gaano karami ang meron ka. Kundi kung gaano ka kapanatag sa kung ano ang meron ka.

I'll give up. ~~~~

"Pagod na ako. Sobrang pagod na. Pagod na akong lumaban. Pagod na akong mag-alala. Pagod na akong isipin kung sapat ba ako para sa'yo." "You are enough." "Then why do I feel like I'm not?" "Because I made you feel that way. And I'm sorry. I will spend the rest of my life making it up to you." Tatalikod na sana ako nang bihla niya akong hinila palapit at mariing idinikit ang mga labi niya sa akin. Sinubukan ko siyang itulak palayo. Totoo, ginawa ko. Pero tila ipinagkanulo ako ng sarili kong damdamin.

Parang may kung anong ipinapahiwatig ang mga salitang iyon. "Enough for what?" Tanong ko. Ngunit ngumiti lamang siya. Hindi masaya. Hindi rin galit. Kundi isang ngiting puno ng pagod. "Enough to move on." Parang may malamig na tubig na ibinuhos sa akin. Hindi ako agad nakasagot. At sa unang pagkakataon sa loob ng limang taon... Narinig ko mula mismo sa kanya ang posibilidad na matagal ko nang kinatatakutan.

Hindi ko kayang mawalan ng lahat ng iyon. “You’re wrong,” sagot ko, ang boses ko ay may kasamang matinding galit. “Hindi mo ako kayang patahimikin. I’m not here to please anyone. I’m here to do my job. And if you have a problem with that, then maybe it’s your issue, not mine.”

Hindi siya makakapayag na paglaruan siya at gaguhin kaya kailangan niya nang ilabas ngayon kung sino siya talaga. "I've had enough of this. Bring me the Bastardos!"