Iblis Mga Nobela at Kwento

dear. --- "OH, MY God! It's really heaven!" nalululang bulalas ni Zalheia habang inililibot ang paningin sa kabuuan ng kinaroroonan nilang hacienda—ang Hacienda de Cordova. Tila ito isang paraiso sa ganda—isang kaaya-ayang lugar na kahit na sino ay mapapahanga. She could see trees lined up perfectly, standing tall as it should be. Even plants, shrubs and flowers were indeed bloomingly captivating. The said Hacienda was truly an epitome of the profound beauty of nature made by the Most High.

Ngunit hindi siya makalapit dahil pinoprotektahan nila kami mula sa mga ambang pagbaril. “Baby, please, don’t do this. Huwag mong sabihin ‘yan.” Isles took his long sleeves off. Nilagay niya iyon sa balikat ko. I can’t feel him breathing. He’s holding it. He’s trying to control himself. Tumulo ang luha ko. Sinubukan ko na pigilan siya. “Isles... umalis ka na. Umalis na kayo.” “What the f*ck are you saying?” may galit niyang tanong. “Huwag mong gawin sa ‘kin ‘to, Nathalia... I’m begging you, baby... don’t. F*ck.”

Elise stood amidst it all, her chest heaving, her silver eyes glowing with raw power. This time, she would fight for herself. “So this is your choice, Elise?” His voice was rough, edged with something bitter. “Even in this timeline, you betray me.” She flinched at the accusation, not from guilt but from the weight of his blindness. Even now, after everything, Sorean still refused to understand. Elise squared her shoulders, energy crackling in her palms. “I never betrayed you, Sorean,” she said, her voice steady, sharp. “It was you who betrayed me—every single time.”

Mukhang may kausap ito sa telepono, seryoso ang boses at nakatalikod sa kaniya. Para namang isang taong nalulunod sa gitna ng malalim na karagatan na biglang nakakita ng isang salbabida, walang pag-aalinlangang tumakbo si Isabella patungo sa kaniya nang buong lakas. Ipinulupot niya ang kaniyang magkabilang braso nang napakahigpit sa makipot at matigas na baywang ng lalaki, bago tuluyang humagulgol ng iyak sa mismong likod nito.

Para siyang hihimatayin nang maghubad ito sa harapan niya at tumambad ang matayog nitong ari na para bang sumasaludo ito sa kanya. Muli itong nagmura nang malutong. Pagkatapos ay nagsimula na sa sarili nitong galaw—slowly and then suddenly, he started moving faster. Noong una pa lang niyang makita ito sa bar ay agad na nagwala ang mapaglaro niyang imahinasyon. And Isabella knows he’s someone from hell because she could feel it. But now, it felt like heaven. Being fucked by the devil from hell who took all her innocence.

Ang sarili kong ama, si Isaiah, ay tumango sa akin—isang paalala ng kanyang kapangyarihan. Ilang minuto ang lumipas na tila ba walang katapusang paghihirap. Hanggang sa unt-unting nagbago ang ritmo ng tugtog. Ang marangyang p***o sa dulo ng aisle ay muling bumukas nang malaki. Doon ay sumulpot si Gia Geronimo.

Biglang saad naman ni Elijah sa akin kaya nakaramdam ako ng konting hiya—no, isang malaking kahihiyan. "Oh, I see." Nahihiyang tugon ko at nanahimik na. Step back, I will summon now the relic. Saad ni Faris kaya napaatras kami. Nakatayo lamang siya doon sa gitna ng lava, hindi alintana ang init. Napansin ko na biglang pinalibutan siya ng gintong mga alikabok, kagaya ng puno na nasa kwarto ko. Wyst'ria, the benevolent landeth of the gods. The fireth within thee, raging and untam'd. From the pow'r within mine own soul, I h'reby summon the relic of fireth.

halos humihikbi ako. Ngumiti siya, bahagyang mapait. Dahan-dahang inilapit ang kamay niya sa aking pisngi. Isa itong simpleng haplos, ngunit para sa akin, parang isang pag-amin: hindi na namin kayang itago ang damdamin namin. Huminga ako nang malalim, pilit pinipigil, ngunit ang katawan ko ay tumutugon sa init niya. “Lucien…”

) emosyonal na sabi ni Ishtar na lubos na ikinagulat ni Aello. Napalapit pa si Aello para hatakin palayo ang Ate niya. "Kráta apostáseis, Istár! Den gnorízoume akóma kalá aftó to átomo! Boreí na kánei káti kakó—" ("Dumistansya ka, Ishtar! Hindi pa natin lubos na kilala ang taong yan! Baka may masama siyang gawin—")

Napalunok ako. “Ha? What? Ano’ng ibig mong sabihin?” mabilis niyang tanong, halatang natataranta. “You look as if you want to devour me,” biro ko, pero may katotohanan. Umiwas siya sa camera, tinakpan ang kalahati ng mukha niya. God. Isabela can control me if she wants to. Because right now, I am under her spell. “Cute,” bulong ko, hindi mapigilan ang ngiti.