روايات وقصص ضمن Ikakasal Kana

Kabanataa 57 Kiss --- Nanigas ako sa kinatatayuan ako. Kung kanina ay sobra ang lakas na kalambog sa dibdib ko, ngayon naman ay halos hindi na ako makahinga sa sobrang gulat at hindi inaasahang mga pangyayari. Why did he want to know? Bakit, concern ba siya? O baka naman, gusto niyang malaman kung sino na naman ba ang kalaban ko.

madiing sagot nito sakin "kasal lang tayo pero hindi pa kita tinuturing na asawa ! hanggat hindi ko napapatunayan na ako ang ama nyang nasa sinapupunan mo ay hindi ka magiging MRS, IBASCO kailanman ! kuyom kamao kong sambit at tinalikuran na ito. talagang pinanginginig ng sobra ni monina ang kalamnan ko ! kuhang kuha nya ang gigil ko .

sabi ko "But really, you have to get over this angst you have. Baka kung kaylan singkwenta kana eh saka mo maisipan na ayaw mo palang nag iisa sa buhay. Na mas masarap pala na may katabi sa gabi kahit pa nga sa umaga ay gusto mong sakalin ang katabi mong iyon" sabi ni Calix

One word, five letters, and zero chance. WAKAS

Seeing Alas close to her is the same feeling that she's above the clouds. "Open your mouth, taste it," wika ni Alas saka kumuha ng tinidor at tumusok ng vegetable salad, "ahhh," nakangiting wika nito. Wala siyang takas kundi ang ibuka ang bibig niya. "Masarap ba?" nakangiting tanong nito sa kaniya.

sigaw ko. May ilang sandali din akong nakikipaglaban sa aking nararamdaman, nang mapadako ang aking mga mata sa aking cellphone. May isang anyo na lumitaw sa aking isipan. Si Greg De Castro! Mabilis na kinuha ko iyon at tinawagan agad ito. “Is your offer still open?” agad kong tanong pagkasabi nito ng hello sa kabilang linya.

Walang small talk. Pero may kakaibang katahimikan sa pagitan nila ngayon. Hindi awkward. Hindi rin hostile. Comfortable. At sa gitna ng ingay ng ulan sa labas, at mga lumang folders na amoy lumang papel, may isang tanong na dumaan sa isip ni Cesca. “Anong klaseng tao ang marunong magpasalamat, pero laging galit ang tono?” “Answer: Kawashima.”

CASSANDRA (CASSY) VILLARAMA "Ano ba? Bakit ba ganito? Kailangan talaga umulan ng malakas habang naglalakad sa gitna ng kalsada?” naiinis kong bigkas. Walang masakyan, walang taxi or jeep or kahit tricycle or kahit habal-habal man lang habang naglalakad ako dito sa gilid ng kalsada.

“Ikakasal na siya?” “Oo, narinig ko sila Mama at Papa… It means, aalis na siya sa house like you. Kami na lang maiiwan ni kuya Asher and I don’t like that!” iyak pang sabi ni Amber sa kabilang linya. Naluluhang natawa si Chantal. “Baby, natural lang naman ‘yun. Hindi mo kailangan na umiyak.” “Pero gusto ko na magkakasama pa rin tayo like the old days.”

bigkas ko! "Hayssst, ewan ko sa iyong babae ka! SAna lang talaga masaya ka diyan sa desisyon mong iyan dahil oras na paiyakin ka ulit ng Kenzo na iyan, babasagin talaga namin ang bayag niyan!" naiinis na bigkas ni Jessica! Hindi ko naman mapigilan ang matawa! "Naku, paano pa kami magkakaanak niyan kung babasagin mo ang bayag niya?" natatawa kong sagot!