Ikaw Ang Hinahanap Ko นิยาย & เรื่องราว

At hindi ko pa nasasabi sa kanya na hindi na ako magtatagal dito sa club… Paano kung hanapin niya ako? Ang mas masaklap, paano kung hanap-hanapin ko siya? Paano kung hanap-hanapin ko itong ganito?

Bebehan…. Nang bahagyang lumayo ito, muling inilapat ang kanyang labi sa akin. Hindi ko alam paano ito nakakababa sa pagkakapangko, tumakbo palayo saka muling sumigaw ng. I'm back! madaya ka hindi mo ko hinanap. Kaya heto ako ngayon, ikaw na ang hinanap ko, if ever you find me, na gaya ng ibang babae well I'll going to change

Ikaw pala si Hazi. Napahawak ako sa tiyan ko nang makaramdam ako ng gutom. Hindi pa ako kumakain. Mula sa school ay wala akong kinain dahil nga sa Hazi na iyon! Hinahanap ko siya. Hinahanap ko siya sa ibang tao! Kaya ba siya laging masungit sa akin? Siguro ay istilo niya iyon para hindi ko maisip na siya nga ang hinahanap ko.

"Saan ko nga ba iyon nakita? Unique iyon, eh. Kaya imposibleng makalimutan ko..." Tumayo muna ako at naglakad-lakad para makapag-relax... Hanggang sa makita ko ang hinahanap ko nang hindi inaasahan. At sa pinakamasakit na paraan.

Until my insinct decided to get out here. Hinanap ko siya kahit malakas ang bagsak ng ulan. Basang-basa ako sa ulan, humahabol ng hininga habang hinahanap siya. Ang ulan ay parang unos sa dibdib ko. Hindi ko alam kung saan ako tutungo, pero alam kong kailangan kong makita si Aria. "Where are you, Aria..." Bulong ko habang tumatakbo.

Wala rito sa malapit ang hinahanap ko. Hindi naman ako nawawalan ng pag-asa dahil may siyam pa akong iikutin at mas malawak na paghahanapan sa susunod. Kung ang paghahanap nga noon sa nakatakda sa akin ay hindi ko sinukuan kung kaya’t nahanap ko si Heinrich, ito pa kayang lagusan upang makabalik sa aming mundo?

Isang bagay na sobrang obvious pero nakalimutan ko dahil sa takot at pagod. Dahan-dahan kong itinaas ang kamay ko, kunwari pinupunasan ko lang ang luha ko. Nanginginig pa rin ang mga daliri ko, pero pilit kong kinokontrol ang galaw ko para hindi halata. Marahan kong hinawakan ang hikaw ko. At doon, napasinghap ako nang halos hindi ko namalayan. “Oh my God…” Ito ‘yung hinahanap kong pag-asa.

Matagal na niya itong pinapahanap pero hangang ngayon ay wala pa rin resulta. Muli ay nagpakawala siya ng hangin sa dibdib. The thoughts of his older brother missing him even more. Miss na miss na niya ang kuya Dylan niya, nasasabik na siyang makita ito, mayakap at makasama. And he l’ll do everything just to find him. “Kuya?” Sambit na aniya. Nanubig ang sulok ng mga mata. Hindi siya titigil hanggat hindi niya nahahanap ang kuya Dylan niya. Pinangako niya iyon sa puntod ng mga magulang.

Nakasunod sa kanya si Trina at naghiwalay silang dalawa sa paghahanap. Sa bawat paghahanap niya sa anak ay nadadagdagan ang pangamba at pag-alaala niya. Humigpit pa ang pagkakahawak niya sa akay niyang sina Luis at Luke. Palinga-linga rin ang tingin ng dalawang bata sa paligid na hinahanap ang nawawalang kapatid. Pinagpapawisan na rin siya dahil hindi pa rin niya makita sa paligid ang nawawalang anak. Ni bakas nito ay wala siyang makita. Saan kaya nagpunya ang batang iyon?

" Ikaw, anong hiniling mo? " "Hiniling ko na sana matupad ang kahilingan mo... " Inangat ko ang kamay at marahan na hinaplos ang kanyang pisngi.. "Di ko rin maintindihan ang sarili... Nasasaktan rin akong makita kang nahihirapan…”