Ikaw At Ako Quotes Mga Nobela at Kwento

“Akala ko, agua de mayo. Agua de agosto pala ang gusto mo.” Natawa na rin ako sa sinabi niya. “Kung nakilala lang kita nang mas maaga, p’wede namang ‘yan ang hilingin ko,” tumawa siya, dahilan ng pagdoble ng bilis ng tibok ng puso ko. “Masiyadong matagal kung hihintayin ko ang May.”

"I’m not afraid of the dark because right now, I’m surrounded by light. I’m warm and happy with you. I’m not sure there’s any darkness that can defeat me." Kenji chuckled softly. "Surrounded by light? What is that? Since when have you been speaking in metaphors?" "I've become poetic because I miss you too much," Akiko playfully replied before laying back down and hugging Kenji once more. "We’ll go home together after this," Kenji said. "Yes, and now it’s time for you to tell me what happened. I want to know, and I’ll be fine." Akiko shifted slightly so she could look at Kenji’s face. His face was tense, but a promise was a promise.

wala sa katinuang sabi niya habang ang mga mata ay nasa harapan niya. "You should've stop the old man from starting this," I says coldly. "I asked you nicely. Nakakapagod na rin kaya huwag mo akong sisihin," dagdag ko. "I love Koen..." "I know." "I don't want to leave him..." "I know."

kakaiba sa paraang espesyal? Nakakatawa. Nakakatawa at nakakaawa ako. Para akong tanga. Alam ko namang mangyayari 'to eh bakit ganto pa rin ang nararamdaman ko? Hindi ba dapat maging masaya ako para sakaniya? At least hindi siya mabubuhay na nasasaktan o mag-isa dahil nakatagpo na rin siya sa wakas ng isang taong magpapasaya sakaniya. Ganun naman talaga dapat diba? Eh Bakit pa rin ako nasasaktan ng ganito?

Marami pa akong pangarap sa buhay, 'no? "Umayos ka nga, Ashton! Sumama ako sa 'yo kaya ibig sabihin no'n, pinagkatiwalaan kita. 'Wag mong sirain ang tiwala ko sa 'yo, hunghang ka!" inis na sambit ko. Mas lalo pa siyang tumawa nang tawa habang pabilis pa rin nang pabilis ang pagmamaneho.

“Ikaw? What do you want? Coffee or choco coffee?” “Look at you. Ako ang unang nagtanong, then now, ikaw ang gagawa. Tsk, ako na riyan.” Aagawin na sana nito sa kaniya ang ginagawa nang umiling siya at umiwas dito. “No. Let me do it. Just tell me what you want.” “Okay, ikaw ang bahala. Uhm, patikimin mo ako ng coffee choco na sinasabi mo.”

nawawalan ako ng salita peste giatay ka "And, sinasabi mo bang iwan na kita dito ha Paris? Ayan ba ang gusto mong iparating sa akin? If yes, then I will tell you right now. I will never leave you" seryoso nyang sabi kaya mas lalong tumalon puso ko Ramdam ko na umakyat ang dugo ko sa pisngi ko kaya umiwas na ako mg tingin "E-ewan ko sayo" utal ko na namang sabi at umubo para mabawasan ang kaba at kilig

napalingon ako sakanya ng kalabitin niya ako "Ako ba kinakausap mo?" Takang tanong ko "Kakalabitin ba kita kung hindi?" "Bakit ba?" I tried to look pissed. Natamaan kasi ang ego ko nung nalaman ko na mas matalino siya kesa sakin. "You're cursing the rain, ba't ka galit sa ulan?" "Napakaingay" sagot ko. "Sino?" "Both of you. Ikaw at ang ulan. Napakaingay niyo"

Nagpapaka totoo lang naman ako. "Kung may isang bagay ang tunatak sa isip n'ya, that's me being clumsy. Twice. First, that coffee accident then recently my stupid final interview. That's it, okay?" "Christ. Ang nega mo, Gen. Okay, bahala ka kung anong gusto mong isipin, ganoon din ako. Basta masaya tayo now dahil dito sa news. Ayos na ko don." "That I can accept," nakangiting umupo ako sa dulo ng kama ko. "Kelan mo pala balak mag pack?"

Tamang balance lang. To much light will blind you. You need darkness for balance. That’s the famous quote na nabasa ko sa F******k noon. Agad na pumunta si Gina sa harap ni Lord Ethan, she immediately clasped her hand in front of her and made her sparkling eyes turn dim and gloomy. “Lord Ethan and Lord Kaiden alam kong hindi kayo compertable sa isat-isat ngunit kayo lang ang alam kong may kayang gawin ang planong ito. Nakakahiya man ngunit kayo lang ang inaasan ko kaya kung hindi nyo mamasamain ang aking munting hiling. Ako’y sasaya at hinding-hindi ko makakalimutan ang inyong bukal na puso at ito ay itatanim hangang sa dulo ng aking puso.”