Ikaw Nalang Ang Katabi Novels & Stories

"Wala 'yon. Maliit na bagay lang to." "Para sa'kin, isang malaking bagay 'to. Hindi ko lubos akalain na mangyayari sa'kin ang napakasayang gabing 'to. Tingnan mo naman kasi, nasa ilalim tayo ng magandang kalawakan habang nasa baba naman natin ang makukulay na mga ilaw at masasayang tao. Yung simoy ng hangin na dumampi sa katawan natin. Tapos kasama pa kita dito sa tabi ko. Napaka perfect ng gabing 'to sa'kin." wika n'ya na nangingilid na ang luha sa mga mata n'ya. "Huwag kang iiyak." pagbabanta ko.

“Nakakailang naman kayong mag-away. Maawa ka naman sa katabi niyan oh.” Napalingon ako sa puwesto nila. Nagdadabog si Ford at tumatabi si Ivan sa iritasyon nito. Nakita ko pa ang marahas na pagbuntong hininga ni Ivan at ang pag-iling dahil sa kaibigan.

"Bakit? Pwede namang doon na lang ako sa isa." "Maliit lang ang kama do'n, baka hindi ka makatulog." "Okay." Nauna akong pumasok. Hindi ko maisip na magsasama kami sa iisang kwarto. Mas lalo lang akong kinabahan nang walang makitang sofa, ibig sabihin lang no'n ay magkatabi kaming matutulog. Kasya nga kami sa kama, sobrang laki ng espasyo namin mula sa isa't isa kung magtatabi.

"Pinababalik na nga kita!" "How I wish." "Na ano?" "Na bumalik. Kaso silid ko'to." "Ayyy... nga pala. Nakabalik ka na. Saan ka matutulog." "Sa tabi mo." "Ano!" Kinuha ko na yung unan. At tuluyan na ngang himiga ako sa tabi niya. "Oy!" Kung tutugunan ko pa ito... paniguradong hahaba ang sagutan namin.

"Kumusta naman results niyo?" "Okay naman. Pasado na buti na lang hinabol namin 'di ba, Kat?" Sagot niya at lumingon sa tabi, pero nagulat kami nang biglang nawala si Kat sa p'westo niya na parang bula. Sa'n nagpunta 'yon? Ni hindi nga manlang namin naramdaman ang presensiya niya nang umalis siya. Manhid na ba kami no'n?

Siya ulit. "Iihh! Ako nakakuha nito, eh! Tsaka favorite ko si Rilakkuma noh! Ayoko, pororo!" Parang bata kong saad. Ganito naman talaga ako pagKAIBIGAN ko na ang isang tao, kung tao ba tong kasama ko o hayop, pero hindi naman ako masyadong showy. Medyo lumalabas lang ang pagkamasayahin side ko. "Bilis na! Para memories natin sa isa't-isa!"

“Bakit ka nandito?” "Dito na ako pinatulog ng bestfriend mo." pagpapaliwanag niya. "Nababaliw na talaga ang bestfriend ko." pagbibiro ko sa kanya. "Bakit ka daw niya pinatulog dito?" "Gabi na daw kasi. Baka kung ano pa daw ang mangyari kung uuwi pa ako." ngiti niya. “Natawa nga ako, feeling ko tuloy babae ako na pwedeng ma-rape sa daan.” He laughed.

Ano pa ba ang kulang sa kanya? Nang bumaba siya sa kabayo para suriin ang rabbit na tinamaan ng kanyang sibat ay mabilis din akong bumaba. Hindi na ako naghintay na iabot pa niya ang kanyang kamay para alalayan akong makababa. Napatitig na lamang siya sa akin at pagkatapos ay napailing.

Baka isa na akong kamatis, na pwedeng ibenta sa palengke. Ang tanong nga lang, kung may bibili ba? "S-Sorry, pangit ba pagkakasabi ko? Corny ba?" Tila nataranta naman niyang sabi, kulang na lang mapatayo siya sa kanyang pwesto. Umiling ako. "H-Hindi, hindi! Ayos lang, maganda nga!" Pagpapalakas ko ng loob niya. Ayaw ko pa naman ng idea na panghinaan siya ng loob.

Minsan na din kasi silang nag-ka-problema at umalis ang isa. "Yes!" Muntikan na akong mabingi sa lakas ng sigaw ng mga taong nasa likod namin, ganoon ba talaga sila ka-excite sa nakikita? Well naiintindihan ko naman sila dahil isa din naman ako sa mga nakisigaw.