Novel & Cerita Ikaw Pa Lang Ang Minahal

Ahhh, minahal kita agad Ahhh,, minahal kita agad Ipagpatawad mo, ohh Woh woh woh (Ooh) Woh woh woh oh Minahal kita(ahh) Kay tagal-tagal (ahh) (Ooh) woh woh woh Sana'y nama'y ipagpatawad mo Ang malabis na kabilisan ko Ngunit ang lahat ng ito'y totoo (Ipagpatawad mo)hah, minahal kita agad

sagot ng isa sa kanila, pero hindi ko mapigilan ang pagdududa. "Eh ano? Bakit hindi niyo hinanap ang nanay niya at bakit dinala niyo siya d’yan? Alam niyo ba kung gaano kalayo ang tindahan ng ice cream mula dito sa bahay namin?" sunod-sunod kong tanong habang nag-aalab pa rin ang galit ko. Paano kung may nangyaring masama kay Malia? Hindi ko mapapatawad ang sarili ko.

Hello, wala siyang perang pampusta. Tumawa lang si Khalil at inakbayan siya. "Chill ka lang, babe. Sagot ko na ang sa’yo. Kung talo ako na ang bahala pero kung panalo ka naman, sa’yong-sayo ang pera.” Pero hindi man lang kumalma si Minna. Dahil sa sobrang nerbyos ay nanginginig pa ang kamay niya habang hawak-hawak ang baraha. Hindi tuloy napigilan ng dalaga na mabitawan ito.

Hihimatayin ako sa mataas na temperatura, pero magigising akong muli dahil sa uhaw. Ang pag-ikot ay paulit-ulit na walang katapusan. Makalipas ang ilang panahon, sa huli ay hindi ko na nakayanan at nalagutan na ako ng hininga. Bago ako mamatay, isinumpa ko na lahat ng nanakit sa akin ay magkakaroon ng kahabag-habag na kamatayan. Isang sigaw ang pumutol sa tensyon sa garahe.

Larawan sa mukha nito ang kalituhan sa pagkakatuklas ng katotohanan tungkol sa pagkatao nito. “Noon ko lang na-realized kung bakit ganoon na lang ako tratuhin ni Mama. Na para bang hindi ako nag-e-exists sa harap niya… Na balewala kahit anong effort ang gawin ko. Hindi ko na lang ‘yon pinansin, because Papa cared a lot for me. Pero kahit ganoon si Mama, mahal ko pa rin siya. Because somehow, she gave me a complete family. And that night of your birthday, Mama left to U.S. and never came back. But as you’ve heard, she’s at the mansion right now, and she was causing a scene on Papa’s funeral. Na kaya hindi daw siya bumalik kasi hindi daw ginagampanan ni Papa ang responsibilidad nito bilang asa

Siya yata ang pinakabata sa grupo niya. "Actually," singit ni Morin. "Hindi po natin pipilitin ang ilan sa inyo na i-share ang mga naganap sa buhay niyo dahil minsan, gusto na nating makalimutan iyon. Kung sino lang ang willing, you are welcome to share it sa group natin and tell us kung ano ang naging resulta no'n sa inyo. Kung ano ang natutunan niyo, just remember, nandito tayong lahat para mahanap natin ang mga sarili natin; ang "peace" na napakailap, 'di ba?" May kasama itong ngiti kay Morin. "To learn and to forgive—"

Ganito na lang ba talaga palagi? Palagi na lang bang ako ang masasaktan? Ako na lang ba palagi ang talunan? Bakit ba ganito na lang ang nangyayari sa akin? Hindi ko ba deserve ang maging masaya? Ang gusto ko lang naman ay mahalin ako at magmahal din ako. I just want a quiet and peaceful life with the man I love pero mukhang magiging imposible yun. Palagi na lang palpak mamili ng taong mamahalin ang puso ko. Palagi na lang nasasaktan ang puso ko.

Ibigin ka, mali Parang mali. Parang mali Paano ba ang magmahal? Palagi bang nasasaktan? Umiiyak na lang palagi. Gusto ko nang lumisan Paano ba ang magmahal? Kailangan bang nasasaktan? Lagi na lang 'di maaari. Ngunit ayaw lumisan Kailan ba ang tamang panahon? Kailan ba magkakataong Malaya na ang puso mo at puso ko?

Lahat pero kaakibat nun ang nakakadurog na kapalit. Ang tuluyang mawalay sa kaisa isang babaeng minahal ko higit pa sa sinu man.

Tanong ko kasi minsan nag iilocana words siya oo Isa siyang ilocana "Dagdag problema ganun dito nga sa bahay para Kang pagong Kung kumilos Lalo na kapag may dalaw ka duon na Lang Kaya na makakasama mo Lagi sa iisang bubong Ang pinagpapantasyahan mo? Baka lalong malulong ka sa imagination mo best naaawa na ako sayo ngayon pa Lang" Sabi nito at may paiyak-iyak epek pang nalalaman Wala namang luha.