Ilaw Ng Tahanan Novels & Stories

ELIRA POV Nagising ako dahil sa sikat ng araw na tumatama sa mukha ko mula sa malaking bintana ng kwarto. Sandali akong natulala sa puting ceiling. Sanay ako na sa unang pagmulat ng mata ko, ang maririnig ko ay ang tilaok ng mga manok ng kapitbahay sa Samar o kaya ang kalatog ng mga kaldero ni Lola sa kusina. Pero rito, tanging ang mahinang ugong lang ng aircon ang pumupuno sa buong kwarto. Bumangon ako, inayos ang nagulo kong buhok, at lumabas para tingnan si Zion sa katabing silid. Sobrang himbing pa ng tulog niya, nakayakap sa kaniyang paboritong unan at nakadapa sa gitna ng malaking kama.

he said and she hesitant stepped her foots next to him kaya he dragged her into his mansion. Pagkarating nila sa loob ng bahay ay pilit pinakalma ni Olivia ang kanyang sarili ng nasa loob na sila ng kanilang silid. Habang si Illias naman ay kinuha ang laptop nito saka umupo sa couch at mukhang abala ito. Kaya naglakad siya papasok sa banyo upang maligo dahil ang lagkit ng kanyang katawan dahil sa mga pawis niya kanına.

Gawa sa salamin ang ilang parte ng pader at may mga dilaw na ilaw na nagbibigay ng kakaibang ganda at init sa tahanan kahit gabi. Sa isip niya, ini-imagine niya itong parang nag-iisang bahay sa gitna ng gubat. Kung saan sinuman ang naliligaw, katulad niya noon, ay makakahanap ng pahinga at kapayapaan.

Mabuti na lang at may mga connection s'ya kaya kahit bawal ang magdala ng mga ganitong uri ng tanim mula sa ibang bansa ay matagumpay n'ya pa rin na naipuslit ito para maitanim sa kan'yang secret haven. Sa gitna ng lugar ay may nakatayo na isang bahay na may dalawang palapag. Ito ang kan'yang tirahan dito sa isla, at ito ang kan'yang secret haven na tinatawag. Gawa sa mamahaling mga materials ang kan'yang bahay at halos ang lahat ng kan'yang mga gamit sa loob ay pawang mga mamahalin.

mahina ngunit puno ng ngiting sabi ni Izzy, “nung sinabi mong ang tahanan ay hindi lugar, kundi tao?” Tumango si Lee, ngumiti. “Oo.” “Ngayon alam ko na,” dagdag ni Izzy, tinitigan ang sanggol. “Ang tahanan… puwede palang lumaki. Puwerde palang maging pamilya.”

Muli kong naalala ang kan'yang katanungan dahilan upang bahagya akong matigilan. "Well." Binalingan ko si Ivana. "If you have business here then go on. Or unless ay nais mong mag-stay rito? Kung gagawin mo iyon, ikaw ang magiging pangalawang tao na titira rito sa mansion." Kumunot ang noo niya. "Alam nating lahat na mas komportableng matulog sa sariling mga tahanan." "Then ibahin mo ako. Kung sa aking tahanan ako titira, mas nanaisin ko na lamang na huwag matulog."

ng tuwalya hawak habang lumalabas siya sa banyo. naramdaman niyang para may nakatingin sa gawi niya, kaya napaangat ang ulo niya, hindi nga siya ng kamali ang asawa niya ang nakatingin at napansin niyang lumonuk ito.at titig na titog sa kanya. ang asawa "ehhmm!" wika niya para bumalik sa katinuan ang asawa. "Ahh,,eh,, tapos kana pala saad nito sa akin. kain na tayo dumating na ang inorder kong food. umiiwas ito ng tingin sa kanya waring nahihiya. at pinamulahan ng mukha.

Which is palagi ko namang ginagawa. "We're home, babe. Magpahinga ka na muna at haharapin ko pa muna saglit sina Mama at Papa. I love you, sweetheart." Inayos ko ang kumot nito at I turn on our air-condition. H******n ko sa mga labi ang aking asawa bago ko tuluyang nilisan ang kwarto naming mag-asawa. Bumaba ako ng hagdan. Nagulat ako nang may marinig akong alitan mula sa living room, tinig iyon ni Mama at ng isang babae na pamilyar sa akin. Juris?

Ang Buhay Kasama Si Lincon Ngayon, nakatira na kami sa iisang bahay. Simpleng tahanan lang ito, ngunit puno ng init at pagmamahal. Ang bawat umaga ay nagsisimula sa halakhakan ni Josh na ginigising ang buong bahay. Si Lincon, na noon ay bihirang magising ng maaga, ay nagpipilit bumangon para makasama ang anak niya sa almusal. Ang mga ganitong sandali ay nagbigay ng saya at kapanatagan sa puso ko—parang sa wakas, nakahanap na ako ng tahanan.

AGE DOESN'T MATTER Halos manlaki ang mga mata ko ng makita kung gaano kalaki ang bahay na lilipatan namin. Hindi lang iyon isang ordinaryong bahay. Isa iyong mansion. "Let's get inside," rinig kong sabi ni Kuya Khairro at inalalyan si Ate Hiraya maglakad papasok ng bahay. Hinatak ko naman ang maletang dala ko at sinundan sila sa loob.