Ilaw Ng Tahanan 소설 & 이야기

bulong ko sa sarili ko habang maingat na humahakbang. Hanggang sa tuluyan kong marating ang tapat ng bahay. Nakatayo lang ako sandali sa ilalim ng ulan, pinagmamasdan ang pamilyar na ilaw sa loob. Mainit. Tahimik. Pamilyar. Parang kahit gaano katagal akong nawala sa eksaktong sandaling iyon, bumabalik pa rin ako sa lugar na dati kong tinatawag na tahanan. Pagpasok ko pa lang, agad akong sinalubong ng init ng loob ng bahay. Tahimik ang loob. At sa simpleng katahimikan na iyon, parang may kung anong lumuwag sa dibdib ko. Parang... nakauwi ako.

Kabanata 127 LILLY POV Walang sapat na salita para i-describe ang tanawin sa harap ko. Totoong namangha ako sa bahay ni Harley. Malaki, moderno, at napaka-elegante. Hindi ako sigurado kung nakakita na ako ng ganuon kalaking bahay sa personal , maliban na lang sa mga katalog. Napapahanga ako sa bawat detalye, mula sa magarang disenyo ng pinto hanggang sa itim na bubong na may kakaibang mga tiles. Ayokong isipin kung magkano ang ginastos para sa bahay na ito. Kung tutuuisin kulang pa ang apartment ko kumpara sa bodega ng bahay nila.

Tahimik, sariwang hangin at payapang kapaligiran na nararapat para sa isang pamilya. “This will be our home, where we’ll build a big family together.” Tila nangangarap na sabi ni Xaven habang nakayakap mula sa likod ng kanyang asawa. Habang si Song-I ay nanatiling nakatulala sa kawalan. Hindi makapaniwala sa kanyang nakikita. Para sa kanya ang bahay na ‘to ay isang palasyo na sa hinagap ay hindi niya naisip na magkakaroon siya ng ganito karangyang bahay.

‘Congratulations? Pagkabukas ng pinto, sumalubong sa kanila ang amoy ng bagong pintura at bagong gamit. Malawak ang sala, may malalaking bintana, at kompletong modern furniture, pero hindi dahil sa luho ang unang sumagi sa isip ni Elira. Kundi ang tanong. “Ano ‘to?” halos bulong niya. Naglakad si Gavin papasok, saka humarap sa kanya, nakatigil sa gitna ng sala. “Your new home.”

"Magandang gabi po sa'yo, lola. Pwede po ba akong makisilong saglit?" "Halika, pumasok ka sa aking munting tahanan," sabi nito at nilakihan ang pagkakabukas ng pinto. Agad siyang pumasok dito at naupo sa sahig nitong kahoy. Tanging maliit na lampara lamang ang ginagamit nitong pang-ilaw sa madilim na gabi.

Lalo siyang naiyak sa sinabi nito. Gabi na nang makauwi siya sa mansyon. Natigilan siya sa paghakbang nang makita si Lilian sa sala, kumakain habang nanonod ng T.V. Nakataas pa ang mga paa nito sa sofa na para bang sarili ang bahay. Nagkalat din ang boxes ng pizza, cups ng mamahaling milk tea, at supot na may tatak ng iba’t ibang fast food chain.

Bumaba siya sa hagdan ng kanilang bahay na gawa sa kawayan na may tali na alambre. “Ate!” Dumungaw sa bintana na gawa sa kawayan si Ivy na umiiyak, ramdam niya sa bawat titig nito na sinasabing wag niyang iwan. Dahilan para maging mabigat ang kaniyang dibdib na lisanin ang kanilang tahanan. Nginitian niya ito kasabay nag luhang kumawa sa kaniyang mga mata at kinawayan niya ito.

Madilim ang gabi Tulog na kaagad si Ling Yiran sa kanyang kama sa tahimik na silid, pero ang ilaw sa gilid ng kanyang kama ay nakabukas. Magmula nung umalis siya sa pamamahay ng Yi, nagsimula na ulit siyang buksan ang kanyang ilaw sa pagtulog tuwing gabi. Ang banayad na ilaw ay nakatapat sa kanyang mukha. Biglaan, ang pinto ng nirerentahan na bahay ay marahan na bumukas. Isang pigura ang pumasok sa bahay at sinara ang pinto sa likod nila.

Tulad ng mainit na ilaw na kumikinang sa bawat isang bahay, kasama sa ilang libong mga pamilya, bawat isang ilaw ay nagrerepresenta ng maraming kwento. Kadalasan, ang isa na nagawan ng masama ay nauuwi na “makahindi ng kapatawaran.” Tignan mo, ako ay humingi na ng tawad. Kaya bakit ka pa din mayroong sama ng loob? Ikaw ay talagang mapaghiganti, talagang maliit, ikaw ay hindi mapagbigay.

tanong ng lalaking matangkad sa dalawa. “I need you to clean the house, everything. Maliban sa kwarto namin ng asawa ko, dapat ay matapos ninyo agad bago sila umuwi. After you clean the house, umalis na kayo at i-lock ninyo ang pintuan. May mahalaga lang akong pupuntahan,” mahabang paliwanag ni Igneel.