Haligi Ng Tahanan In English Novels & Stories

"Hey! Hey! That's enough baby. No one can take me away from you Cali, hindi ko sila hahayaan! Isaac is for Cali and Cali is for Isaac only period!" Narating nila ang kanilang destinasyon. Lumapag sila sa helipad ng kan'yang bahay na nasa tuktok ng isang burol. Isa itong hacienda ngunit sa tuktok ng isang burol ay mayroon s'yang bahay na sa kan'ya lang kapag gusto n'ya ng privacy. Sa kabilang dako ay naroon ang kan'yang mansion at may mga tagapangalaga s'yang nakatira doon.

Pero alam kong may isang bagay akong dapat gawin, ito ay ang siguraduhin na magkakaroon na kami ng maayos na tirahan ng mama ko. Ngayon ding araw ay sinamahan ako ni Tahlia sa paghahanap ng bahay. Gusto ko sana ng simpleng bahay lang, pero gusto rin niyang siguruhin na magiging maayos at kumportable ang mama ko. Sabi ko, sa Lopez Jaena Town ako bibili ng lupa at bahay, kung maari ay sa Garay Street pa rin. Tamang-tama kasi may binibenta doong lupa na may nakatayo ng bahay.

Tumigil sa paghihiwa ng karne si Troy at poging-pogi na nginitian siya, "Our new house is currently under construction, maybe we can move in there by next year." Umawang ang bibig ni Hailey, "A-Ano? Bakit meron na agad? Tiyaka, ayus lang naman itong bahay mo, ang ganda nga nito. Sayang lang ang pera sa pagpapagawa ng bago kaya." actually, nagbibiro lang naman siya, pero bakit biglang under construction na? Gano'n ba ito ka handa? Umusli ang marahan na tawa sa mga labi ni Troy, he was amused by his wife's reaction. "Walang sayang kapag para naman sa'tin, baby. Perhaps, new beginnings should have new home as well."

Katatapos lang manganak ni Hailey, at hindi pa ganap na gumagaling ang kanyang katawan. Gayunpaman, sa sandaling ito, siya ay nagmamadali tulad ng isang baliw at isang sprinter patungo sa lugar ng konstruksiyon. "Huwag mong gibain ang pinto ko!" Ang Hailey Residences ay dating ang ibig sabihin ng lahat kay Hailey!

Hanggang sa bumaba kami ng hagdan ay pinagmamasdan ko ang paligid, walang nakatira sa bahay na 'to, Pero kahit ganoon maganda pa rin. Dinaanan na namin ang kusina, sala, mga kwarto. Jeez, saan ba kami dadalhin ng mga 'to? sobrang laki ng bahay, hindi na nga ata bahay ang matatawag dito kung hindi mansion. Mukhang sa likod bahay kami dadalhin ng mga lalaking 'to!

“Mas malawak, mas ligtas, at mukhang komportable. Pero aaminin ko, parang ang laki para sa amin lang dalawa. Parang… hindi ko pa ito masanay agad.” Napangiti siya nang maunawaan. “Hindi mo kailangang masanay agad. Ang laki ng bahay ay hindi para ipakita ang yaman, kundi para magkaroon kayo ng sapat na espasyo at kapayapaan. At balang araw, kapag handa na ang lahat, hindi lang kayo ang maninirahan dito. Magiging tahanan din ito ng buong pamilya natin.”

Hindi niya alam kung bakit gusto niya itong bantayan nang ligtas pauwi. Kilalang-kilala na ang gated community na ito ay kabilang sa pamilya Hult. Ang ganap na saradong residence estate ay eksklusibo sa mayayamang pamilya at lubos na iginagalang para sa mga tampok ng seguridad at kaligtasan nito, sa gayon ay nakakuha ng magandang reputasyon sa mga residente nito. Hindi lang maintindihan ni Darf kung bakit niya hiniling ang kanyang driver na sundan siya. Bukod dito, hindi na niya kailangang panoorin itong pumasok at pumasok sa kanyang silid.

Mukhang nakikipaghabulan siya sa mga daga sa paligid. "As If naman wala kang extrang kwarto. Eh, ang laki kaya ng bahay mo. We'll occupy the west wing, okay? Huwag ka ng maglinis. Malinis na iyon. At saka ako na ang bahala. Mag-ingat ka nalang diyaan, okay? Bye."

Matamis akong napangiti at napahagikhik. "Alam ko na haligi ka ng tahanan, pero mas gusto ko paring sabihin na ikaw rin ang aking ilaw ng tahanan na alam kong safe na safe kami ng mga anak natin. Haligi at ilaw ng tahanan na alam kong aalagaan kami. Tahanan na mamahalin kami ng buong-buo, pipiliin araw-araw, at hindi iiwan. Ikaw ang Mahal ko, ang tahanang hinding-hindi ko ipagpapalit kahit kanino man. Mahal na Mahal kita, Mahal ko," madamdamin kong sabi sa kanya. Yumakap naman ito sa akin at humalik sa noo ko. Mahigpit kaming nagyakapan na dalawa.

Kimberly Ann Martinez Tanghali na at oras ng pananghalian namin. Sama-sama kaming lahat sa isang pwesto dito sa ilalim ng punong mangga Malayo ang bahay kubo na palagi naming sinisilungan kapag oras ng pananghalian kaya dito na lang kami. Isang kalderong ginataang monggo pinadala galing sa mansion ng may-ari ng hacienda sinamahan pa ng tuyo kaya ganado ang lahat na kumain ng tanghalian.