Novel & Cerita Impyerno

Nakita ko pa ang pagismid nito. Ang tanging maririnig mo sa hapag ay ang walang humpay na paggalaw ng kurbyertos. Tila walang umiimik pati ang tunog ng orasan ay rinig na rinig. Pinutol ng lalaking dumating ang katahimikang namamalagi sa gitna ng lahat. Hindi ko ito kilala, kailanman ay hindi ko pa ito nakita ngunit hindi ko maiwasang pakatitigan ang kaniyang tindig at presensya. Mataas, matipuno, moreno, may mapupungay na mga mata, mahahabang talukap nito, matangos na ilong at manipis na labi.

I just rolled my eyes, a Hermillos will always be a Hermillos. @zane_archer

Napahinto si Eren nang mabasa ang legit na article galing sa news channel. ‘Serrano's anticipated downfall may finally reach a conclusion, following years of efforts to revitalize it. The chairman acknowledges that it won't be able to sustain itself independently. There are whispers that it could be on the brink of bankruptcy.’ Nangunot ang noo ni Perenzio sa mahabang talata na nakalagay sa isang artikulo. “I don’t care about them,” mahinang saad ni Eren at ibinalik ang iPad ni Henry.

He's super tall and has a masculine body, more handsome than celebrities, a porcelain skin tone which is bumagay sa kanya and his brown eyes ay pamatay kapag tumingin siya. That man is exceptionally handsome. The way he talked earlier he also has a deep, attractive voice. He has a strong presence like a medieval king. His lips are especially eye-catching too. How embarrassing. "Here." he said giving my phone back. Bago siya umupo humarap ulit siya sa akin. I can't met his eyes in humiliation if I can punch myself. "I forgot to introduce myself. Napagkamalan pa ako as an Imposter." Parang kinokonsensya niya ako?

"Sor, good afternoon po. Someone's here po, kaibigan niyo. Papapasukin ko po ba?" "Name?" tanong ni boss amo mula sa loob. "Sir, ano pong pangalan niyo?" "Justine Imperial." "Justine Imperial daw po boss amo." "Okay, let him in. And can you please stop calling me boss amo?" iritang puna nito na hindi ko na pinansin. "Sir, pasok na daw po kayo." nakangiti itong tumango saka nagpaalam na papasok na. "Thank you. And you're beautiful by the way." he playfully winked at me kaya bahagya akong natawa. Maloko nga talaga.

Tumayo lang siya sa harap bago nagsalita. "Everybody listen up. I am Justine Cortes the new C.E.O of Mejia's Import and Export Company. As you all know, Mr. Nico Alejandro sell all of his shares to me so I am now the one who takes over this company." Pag uumpisa niya. Since when did he bought this company? Ni hindi man lang ako inabisuhan ni Nico, ang hayop na 'yon wala man lang pasabi!

Huminga nang malalim si Nico at muling tumingin sa paligid. “Una sa lahat,” sabi niya, “Nais ko munang magpakilala ng maayos sa inyo.” Yumuko siya ng bahagya. “Ako ni Nicolai Alcione. Ako ang punong imbentor sa aming bayan ng Ignus.” “Ang punong imbentor?” gulat kong tanong. “Ngunit mukhang magkasing-edad lang tayo!”

"What... what is that? Anong gagawin mo sa akin?" "I asked the doctor earlier before leaving the hospital. Sabi ko, anong klaseng gamot ang pwedeng magpadama sa isang tao ng impiyerno habang gising ang diwa niya?" Ngumiti si Aodhan, isang ngiting walang init, puro dilim. "This is a specialized neuro-blocker mixed with high-grade sedatives. Once this hits your veins, your muscles will paralyze. Hindi ka makakapagsalita, hindi ka makakagalaw. But your mind? Oh, your mind will be completely awake. You will feel every single scratch, every cut, and every single drop of pain... but you won't even have the strength to scream."

pigil niya rito, namimilog ang mga mata. “Hindi ako nagbibiro. Isa ang Almeradez Empire sa mga kompanyang may pinakamalalaking donasyon sa gobyerno. That’s why we have direct connections to each of its agencies. Ito ang numero niya.” “Teka lang. Huwag mong tawagan.” Hinablot niya ang cellphone ni Vioxx at inilagay sa hindi nito abot. “Why not?”