Novel & Cerita Inaanak

Si Romary. Imposible naman na ito ang anak namin ni Romary dahil lalaki ang magiging anak naming dalawa. Napabuntong-hininga na lamang ako. Kung sana ay maaga akong nakapunta kung nasaan ang akin asawa, siguro ay buhay pa ito hanggang ngayon. Hindi sana ako nangungulila at marahil siguro ay malaki na ang aming anak. Nasa dalawang taon gulang na rin ito tulad ni Marinella, ang pinangalan ko sa sanggol na aming nakuha sa labas ng gate. Bumalik lang ako sa aking pag iisip nang magsalita ang akin ina.

Angela/Mavi Pov Isang satisfied na ngiti ang namutawi sa aking mga labi matapos kong sulyapan ang aking sarili sa harapan ng full-length mirror na nasa loob ng aking silid. Isang maganda, kaakit-akit at sopistakadang babae ang nakikita ng aking mga mata. Maganda ang pagkakaayos sa akin ng makeup artist na kinuha ni Mama Carmina para mag-ayos sa akin. Malayong-malayo na ang hitsura ko noon kung ikukumpara ko ngayon. Sinong mag-aakala na ang isang manang, nerd at mahiyaing babae noon ay siyang babae na nakikita ko ngayon sa salamin. Babaeng puno ng kumpiyansa sa sarili at tila palaban.

____ Nakauwi na kami at lahat sila mga tuwang-tuwa walang ginawa kung hindi tingnan ang anak namin ni Zage, pinangalanan namin itong si Zayn Pendleton. Sa ngayon bawat araw at linggo, buwan na lumipas ay tuluyan ng nakabawin ang katawan ko nakahanda na ang aming kasal. Pinaghalo ko ang gatas na powder at breastfeeding. Dahil iyon rin naman ang sabi ni Inay para daw kung sakaling may lakad kami ay maaaring maiwan ang anak namin.

Sabi nmn ni nanay Hindi nmn ako makatingin sakanya ng maayos "K-kasi nanay yung anak niya kasi e kung anong sinumbong sa nanay tinulak daw siya nila Angel at Mike e nadapa nmn yung bata eto nmn ang magaling na ina inutusan yung anak niya na itulak yung mga bata kaya sumugod ako kasi hindi nmn tama Yun e. Sorry po nanay" I explained napatingin nmn ako kay Abby na nakangiti lang inikutan ko nmn siya ng mata

“Hindi siya tumigil maghanap anak. Kaya lang ako na mismo ang nakiusap sa kaniya pabayaan ka muna. Naisip ko kasi makabawi man lang ako sa mommy mo kinuha kita sa kanila. Ako mismo ang nakiusap. Hayaan ka para makapag-isip ka ng tama. Alam ko kasi kayang-kaya ka niyang ipahanap kahit na iba na ang ginagamit mong surname. Pero dahil nakiusap ako sa kaniya kahit naawa na ako sa batang iyon. Pinagbigyan niya ako. Nangako ako na balang araw magkikita ulit kayo at magbabalikan dahil mahal n'yo pareho ang isa't isa.” “Ako na lang ang awayin mo anak. Hindi si Alexaiver. Mahal na mahal ka niya hindi siya huminto magmahal sa ‘yo. Nakonsensya nga ako dahil hindi ko sinabi na may anak kayo. Kaya nga hi

We told you not to talk to people we don't know, you are naughty. Anak (Ai): Sorry, mom, he said his name when I asked. Yeona: What is his name? Anak (Ai): His name is Sam Marbien. "Ang matandang 'yon! Pati ang nanahimik kong anak ginagambala niya wala na ang magulang ko pati kami ginagambala niya." mahinang narinig kong sabi niya nagbago ang itsura ng mukha nito.

Sabi ko sa sarili Ang mga nakamasid sa amin ay iiling-iling habang nakangiti. “Kayo talagang dalawa, dito pa talaga gumagawa ng eksena,” ani Mommy at kunwari ay hiwakan ang noo at pakunwang nagpahid ng pawis. Pero alam kong natutuwa si Mommy na makitang nagkaayos na kami ni Franco. S’ya lang naman kasi ang number one naming cheerleader. “Let’s get inside at baka hindi na kayo maka-akyat pareho,” sabi naman ni Tito Sandro at nagpatiuna ng maglakad papasok sa loob kasabay sina Mommy at Daddy.

At ngayon, narito ang nawawala kong anak, nakipag-ayos sa babaeng pinakahinamak ko, na tinatawag siyang "Mama." Parang suntok ang kalupitan nito. Hindi ko matukoy kung mas magagalit ba ako o mas madudurog ang puso ko, ngunit bago pa man ako makapag-react, tumingin ako sa malapit at nakita ko ang lalaking nakaupo sa tabi ni Mona— Si Sebastian iyon. Ang asawang inilibing ko mahigit sampung taon na ang nakararaan. Namutla ang mukha ko, at napaatras ako, halos hindi ko maproseso ang aking nakikita.

Pansamantala , ito muna ang tumayong ina at ama nina Joshua at Chen-chen. "Hello, Inay?!" bakas sa boses ni Arianne ang labis na pag alala at pananabik na marinig muli ang tinig ng ina. Siya naman ay ganoon din. "Hello, A-arianne?" tugon niya upang tiyaking hindi nga siya nagkamali. Na ito ngang tumatawag sa kaniya ay ang anak niyang matagal nang nawaawala. "Ikaw na ba ito talaga ,anak ko? Hindi ba Ako nananaginip ?" Dagdag pa niya at di naiwasang mapaluha.

Nagising lang ng tinapik tapik ako ni inay. "Anna, anak gising na kakain na." Sabay yug yug sakin. Napadilat ako at napahikab. "I-inay" sabi ko nalang dahil humikab ulit ako. "Talagang antok ka, sige matulog ka nalang ulit at iiwanan kita ng pagkain" Iyon nalang ang narinig ko dahil nakatulug ulit ako dahil sa pagod.