Inanimate Insanity Balloon Novels & Stories

Binato ako nito ng lobong may lamang tubig at dahil sa bobo siya, pumutok na 'yung water balloon kahit hindi pa man tumatama sa akin. “Sa susunod wag gas balloon ang gamitin mo dahil pwede mo lang siyang ibato na may layong 30 cm at mahirap ibato dahil mabilis ‘yon pumutok! Noob. ” Sigaw ko sa kanya dahil medyo malayo siya sa kinatatayuan ko. Tinaasan niya lamang ako ng kilay kaya iniwan ko na siya roon. “Raaaaaain!” Malayo pa lang ay nakikita ko na si Matthew, wala siyang pang itaas at basang-basa pa siya na para bang bagong ligo.

Hindi nya ako kilala, pagdating sa palaro expert ako riyan. "Oo naman.Madali lang eh. Kailangan mo lang tirahin 'yang balloons para mapuno ng tubig pagkatapos kapag napuno na 'yan ng tubig, sasabog 'yan! Ang unang pumutok o sasabog na balloons sya ang panalo," paliwanag ko sa mechanics ng game. Tinuonan ko ng pansin ang balloons na titirahin ko. Dapat fucos Lang. 3...2...1. Boom!

Hindi inakala ni Romary ang mga sumunod na pangyayari dahil may lumapit sa kanila na isang staff at iniabot ang isang controller. "What is this? Baka bomb controller 'to!" nagpunas ng ilong si Romary habang pinipigilang hindi maiyak. "Just press it down." Sabi ni Georgina sa kaibigan. Nang mapindot iyon ay bumulaga sa kanila ang magandang function hall. Kung saan nagsiliparan ang mga balloon dahil sa pagbaba ng malaking tela na nakatabon. Napahawak sa sariling mukha si Romary saka hindi inaasahang maiyak.

Napangisi naman ako tsaka walang hirap na iniwasan ang mga bala na inilabas nito. Bumakas ang gulat sa kanyang mukha dahil sa ginawa ko kaya mas lalong lumaki ang ngisi ko. Naramdam ko rin na naging pink na naman ang mga mata ko Sino nga bang normal na tao ang magagawang iwasan ang napakabilis na pagbulusok ng bala ng baril? Tss. It's sound imposible but that's the truth. Isa ito sa kayang gawin ng mga mata ko, kahit gaano pa kabilis ang nakikita ko mabagal lang iyon kapag nagiging kulay pink ang mga mata ko

Akala kasi nila ay isang palabas ang nakita nila. "That guy is selling the balloons. Unfortunately the balloons are blown by the wind." Sa kalye din nanood si Lindsey. Tuluyan ng umandar ang sasakyan. "So, he wound not be able to sell anymore. He has no more balloons to sell." Nanlumo din ang kambal. " Yeah. He loss his capital including today's income." Tutok na tutok ang don sa kaniyang laptop. " Stop the car." Sumigaw ang kambal. " Please stop the car."

Para akong na-trauma sa nangyari at pati sa tubig takot na ako. May hapdi pa rin sa balat kapag nababasa ang parte na napaso. Medyo mapula pa balat ko at pumutok na iyong ibang nag-bubbles. Feeling ko tuloy bubble wrap ang balat ko that I could pop if I get bored. 'Dami kong naiisip na kalokohan tuloy.'

napaatras si Brent. At sa mismong sandaling iyon, may natapakang bato si Candice, kaya mawalan ng balanse. Hinawakan siya ni Brent sa baywang para saluhin. Nag-freeze silang dalawa. Para silang na-pause sa gitna ng universe. Yung balloon, nadikit pa rin sa pagitan ng dibdib nila, nanginginig. Si Candice, nakatingin kay Brent, parang nakalimutan kung paano huminga.

may lumabas pa mula sa kahon. ​More balloons. ​Pink balloons. ​Tumigil ang hiyawan. Nanigas si Atticus sa ere. ​The pink balloons mixed with the blue balloons, creating a cloud of purple above us. ​Nagbulungan ang mga tao. "Ano daw?" "Bakla ba yung anak?" "Wait, error ba? Bakit may pink?" ​Tinignan ni Atticus ang kahon. Tumingin siya sa akin. Tumingin siya kay Dra. Samantha, na nakatayo malapit sa stage, umiinom ng wine habang nakangisi.

Sa gitna ay may katamtamang laking white balloon. “Hanna, ikaw na ang pumutok ng lobo gamit ang dart. Sabi ng organizer, after pumutok ang balloon ay malalaman natin ang kasarian ng baby at maaari natin itong gawing abstract nursery wall decor.” “Sige, hindi pa naman ako magaling sa ganito,” natatawang sabi niya.

Kung tama ang hinala ko, ano mang oras ngayon ay lalabas na ang mga tao ni Antonio. "Balloon! Gusto ko balloon! Damon!" Muling nakuha ni Luci ang atensyon ko nang makitang pilit nitong inaabot ang balloon na si Elsa. Napangiti ako habang tinitingnan siya. Akmang lalapitan ko ito nang mapansin ko ang isang lalaki sa hindi kalayuan, may binunot sa tagiliran nito at itinutok ang baril sa gawi namin.