Inconceivable Novels & Stories

NAKAKATAWA 'YON? Inirapan ko ito at hindi siya pinansin. Medyo dinistansiya ko pa ang sarili ko sa kaniya para mapagkamalan siyang baliw. Ang ilan ay napapatingin ss direksyon niya at napapailing. Lihim akong napatawa nang makitang vinivideohan pa siya nang ilang mga studyanteng galing sa condo at ang iba ay dumadaan lang.

Kinabukasan Tinanghali ako ng gising. Kung hindi ko pa narinig ang mga malalakas na tawanan mula sa sala ng mansion, malamang ay hindi pa ako magigising. Napakunot ang noo ko. Hindi pamilyar ang mga tinig na iyon, at tila masyadong maingay para sa isang bahay na ilang linggo pa lang nagluluksa.

walang emosyon niyang sabi. “I also contacted the architect-in-charge for the project. He’s my cousin and my childhood bestfriend as well, Ino.” may inabot siyang folder sa akin. “Alam kong under board ka ng Bachelor of Science in Architecture, at alam kong maalam ka when it comes to those things. I know you can handle this. Review everthing okay? Do advance research kasi minsan walang kwenta si Ino eh, lalo na pag nakakita ng babae so we need to have back-up plan for this.” lumalalim ang mga tingin niya sa akin.

"But I'm pretty sure, mas matutuwa ka mga sanga ng kapangyarihan mo." "Sanga? Ano 'yon?" kalmado na ang puso ko. At nakakahinga na 'ko nang normal. "Being unseen, invisible." "Invisible?” “Ah, ‘yong tulad ng sa ‘yo, Ma?" “Yes, and your Lola has it too. Being invisible is the best gift I know, and you will enjoy it, though it’s dangerous. Kapag nagamit mo ito sa maling paraan, maaring hindi ka na makakabalik sa pagiging visible. At tandaan mo, lahat ng kalakasan ay may kahinaan.”

Mukhang desperado na talaga si Dawn. Nagda-dalawang isip pa rin si Bea kung tatanggapin nya ang offer ni Dawn, tinanong nya ito. "I still can't see why i should trust you." Hindi masisilaw si Bea sa pera, kahit gaano pa ito kalaki, alam nya sa sarili nya na kaya nya ding kumita at makapag-ipon ng ganong kalaking halaga. Ayaw nyang tanggapin kasi hindi sya mukhang pera, masyadong ma-pride lang.

Talagang parang isa itong diyos na bumababa! Nagulantang ang mga miyembro ng pamilya Acker, at hindi maitago ni Keith ang pagkamangha niya, “Ito… Paano… Paano iyon posible?!” Humagikgik si Albert, “Hehe! Lord Acker, walang imposible tungkol dito. Kung sasabihin ng isang tao sayo isang daang taon na ang nakalipas na ang isang piraso ng radioactive material na kasing laki ng isang palad ay pwedeng gawing atomic bomb para pasabugin ang isang buong siyudad, iisipin mo rin na imposible iyon.”

Hindi pwedeng buhay si Ford kung pinanood naming dalawa kung paano siya mamatay. Kaya impossible. Impossible ang sinasabi ng lalaking iyon, wala na akong pakialam kung anong alam niya sa Neuro Scorpion, pero sa oras na banggitin pa niya ang pangalan ni Ford ay hindi na ako magdadalawang isip na saktan siya.

Nabigla ang lahat sa hindi inaasahang pangyayari at napuno ng katahimikan sa madla. “Ito ay… Ito ay imposible!”

So near. Mas lalo ko siyang idiniin sa pagkababae ko. Para na akong mababaliw sa sobrang sarap na hirap na akong pigilan pa ang sarili ko. Wala na ako sa tamang pag iisip para magkaroon pa ng pake sa kanya. All I want in this very moment is my climax. I fucking want to reach it. Mas lalo akong mababaliw kung hindi. "Ahhh!"