Novel & Cerita Inconceivable

Ang malaking pag-unlad ng insidente ay nalampasan ang kanyang pang-unawa. Ito ay imposible. Ito ay isang bagay na hinding-hindi mangyayari. Si Craig ay hindi nangahas na maniwala na si Jake ang matandang tusong jerk ay hindi lamang sumang-ayon sa pakikipagtulungan, ngunit handa pa siyang magbayad ng dobleng presyo! Ito ay isang bagay na hindi mangyayari, tulad ng araw na sumisikat mula sa kanluran.

Hindi kami dapat mahalata. Hindi pa sapat na hindi kami nagpapansinan sa school. Hindi pa sapat na hindi kami nag-uusap pag nasa classroom. Dapat ay hindi na rin sabay na dumadating. Dapat ay hindi na rin sabay na umaalis. Kasi baka may makahalata. Baka may makapansin. Baka may makaalam. And that would surely be a shame on his part. Because of course no one would want to be involved with a ridiculous person like me. No one would. Not even Sky. Not even him.

Totoong umamin siya sakin at pareho kami ng nararamdaman. Hindi ako makapaniwalang mangyayare 'to. Buong buhay ko, akala ko hindi ko na mararamdaman ang ganitong klase ng saya. Sabi na nga ba, Impossible things can be possible. Lahat ng bagay ay may kabaliktaran. There's no permanent things in this world. Kaya ang isang impossible ay pwede rin maging possible. No'ng nasa harap na ako ng unit ko ay biglang bumukas 'yong pinto ng unit ni Wesley at lumabas siya.

Mahina niyang bulong. Ngumiti nang bahagya ang estranghero. Hindi masaya. Hindi rin palakaibigan. Kundi isang ngiting puno ng nakakatakot na kumpiyansa. "Maraming bagay ang imposible." Mahina nitong sagot. "Hanggang sa mangyari."

Yamot na katwiran niya sakin. "Why are you being so hard to talk to!" Inis ng pakli ko. Bakit ang hirap ipaintindi sa kanya na sasabihin ko naman kay Castiel pero kailangan ko lang dahan-dahanin. Castiel is too young to understand things, inaamin ko na minsan na akong nagsinungaling na patay na ang Tatay niya and he'll be confuse if I will tell him instantly that his Dad is Neon... at buhay na buhay pa. How I fucking wish he's dead.

Bat sya nagpu-purong English kung magsalita sa akin. "You really think of something beyond someone's imagination" dagdag pa nya na mas lalong nagpadugo ng utak ko. Anong beyond imagination? Sino ba kasi yan si Beyond? Kapatid ba yan ni Beyonce? Ay ewan ko sa kanila, marunong naman ako mag english pero kinamatis kinutlo lang sa daplin daplin (kinutlo lang sa daplin daplin- a bisaya term, translation: kinuha sa may gilid gilid)

NAKAKATAWA 'YON? Inirapan ko ito at hindi siya pinansin. Medyo dinistansiya ko pa ang sarili ko sa kaniya para mapagkamalan siyang baliw. Ang ilan ay napapatingin ss direksyon niya at napapailing. Lihim akong napatawa nang makitang vinivideohan pa siya nang ilang mga studyanteng galing sa condo at ang iba ay dumadaan lang.

Kinabukasan Tinanghali ako ng gising. Kung hindi ko pa narinig ang mga malalakas na tawanan mula sa sala ng mansion, malamang ay hindi pa ako magigising. Napakunot ang noo ko. Hindi pamilyar ang mga tinig na iyon, at tila masyadong maingay para sa isang bahay na ilang linggo pa lang nagluluksa.

walang emosyon niyang sabi. “I also contacted the architect-in-charge for the project. He’s my cousin and my childhood bestfriend as well, Ino.” may inabot siyang folder sa akin. “Alam kong under board ka ng Bachelor of Science in Architecture, at alam kong maalam ka when it comes to those things. I know you can handle this. Review everthing okay? Do advance research kasi minsan walang kwenta si Ino eh, lalo na pag nakakita ng babae so we need to have back-up plan for this.” lumalalim ang mga tingin niya sa akin.

Mukhang desperado na talaga si Dawn. Nagda-dalawang isip pa rin si Bea kung tatanggapin nya ang offer ni Dawn, tinanong nya ito. "I still can't see why i should trust you." Hindi masisilaw si Bea sa pera, kahit gaano pa ito kalaki, alam nya sa sarili nya na kaya nya ding kumita at makapag-ipon ng ganong kalaking halaga. Ayaw nyang tanggapin kasi hindi sya mukhang pera, masyadong ma-pride lang.