Novel & Cerita Ingay

Kabanata 2 EVE POINT OF VIEW WARNING!!! S P G ! ! ! MAY, 2015—PHILIPPINES 15 YEARS OLD LADY EVE YAMASHITA "Who's gonna pick up us?" "She's here. Let's go!" I rolled my eyes and follow him. May kotseng himinto sa harapan namin; nagmamadaling lumabas at yumakap kaagad kay Ninong Saint. Really? Sa harapan ko pa talaga?

Bahagya ang ginawa niyang pagtango bago umalis dito. Yaya Ising is my personal Yaya from the beginning. She came from Bohol, Philippines. Mabait at mapag-aruga. Siya na ang naging nanay-nanayan ko noong una akong dumating sa mansyon ni Papa sa Caen France. I don't know anything, and Yaya taught me a lot. I have my lessons and everything but I wasn't good to it. Kaya madalas ay salitang bisaya ang nangyayari sa amin ni Yaya imbes na salitang prances.

saka marahang tumawa Ganito talaga ang kaniyang Itay noon pa man. Masyado itong maalaga sa kanila. Paniguradong isa rin ito sa mamimiss niya doon sa Maynila. Nilagyan niya nang mainit na tubig ang tasa na may lamang kape at saka ito hinalo. "Okay lang naman ho Itay, ang sa inyo ho ba ni Inay? Ayos lang ba?" Pagtatanong din niya habang naglalakad patungo sa kaniyang upuan dala ang isang tasang may lamang kape.

sagot ni Inay. Tumango na lang ako at hindi na nagreklamo. Kung ako ay tawag nila sa akin ay si Miss Manananggal, si Inay naman ang Reyna ng mga Aswang. Bakit? Simple lang ang basehan nila. Una, hindi kumakain ng luya si Inay. Nagsimula iyon nang may nag-alok sa kanya ng tinola na may maraming luya, tinanggihan iyon ni Inay dahil sa malalang ulcer niya. Pero sa mata ng mga tao dito, ang pag-ayaw sa luya ay katumbas ng pagkakaroon ng mahabang dila at pagnanasa sa dugo.

Kinabukasan Lumapag ang sinasakyan kong chopper sa isang malaking espasyo dito sa probinsiya ng batangas. Agad akong bumaba sa sinasakyang pang himpapawid at malalaki ang mga hakbang na sumakay sa isang itim na SUV Van na naghihintay. Damn that asshole! Talagang ipinadala niya ang chopper niya kaninag umaga sa rooftop ng inuupahan kong penthouse.

Bago pa ako makapagsalita, marahas niya akong sinabunutan at hinatak ako papunta sa hardin na puno ng mga sunflower. "Hangal ka, ginaya mo pa ang itsura ko para makapasok sa villa ng boyfriend ko! Mukhang pinaghandaan mo talaga! Nanonood ka sa amin, ano? Pinag-aralan mo kami para mapalapit ka sa kanya! At hindi ka lang nagpagawa ng mukha, natutunan mo pa ang pagpipinta ko. Napaka-pathetic! Gusto mo ata talagang mapahamak! Kung hindi pa ako pumunta ngayon, baka nakalusot ka na!"

Ang alam niya ay nasa Visayas ang probinsiyang ito at sikat ito sa mga magagandang tanawin lalo na ang pinagmamalaki nitong mga karagatan. “Oy! Pamati! Amo ini hi Seraphim Anastasia. Akon ini sangkay tikang kami ha Manila pero anhi la anay hiya maukoy kay burod hiya. Dapat alag-yamon niyo kay tulo ini it bata ha iya tiyan. Dire gihap hiya nakaintindi hit waray-waray asya magtatagalog kamo kapag kaistoryahon hiya.” (Oy! Makinig! Heto pala si Seraphim Anastasia. Kaibigan ko siya at mula pa kami sa Manila pero dito na muna siya titira kasi buntis siya. Dapat alagaan niyo siya ng mabuti kasi tatlong bata ang nasa tiyan niya. Hindi rin siya makaintindi ng waray-waray kaya magtatagalog kayo kapag

Ugh! Yassy💫 || Ika-LabingAnimNaTinta☕

“Kung gano’n hindi ka madalas nakakaligo sa dagat?” “Hindi rin, e.” Sagot ko saka inuunat ang mga tuhod. “Hindi rin kasi kami madalas na magbakasyon, lalo na’t nasasakto minsan na tuwing Mayo ang eleksyon. Maraming trinatrabaho sila Papa.” “Oh, I see. Dito sa San Gabriel, maraming paliguan. Mga beach at resort na pwede natin puntahan. We could also go to Lanayan, magaganda ang hidden café roon. Iyon ang madalas kong puntahan.”

Naiisip mo parin ba kaya ako? Iyon ang kabilang bahagi ng isipan ni Isla. Katulay niya ay mula rin sa San Jose si Chef Vincent, isa iyong maliit na bayan sa Pampanga. Pampanga is a province in Central Luzon that is also known to be the Culinary Capital of the Philippines.