Ingay Novels & Stories

Noong mga araw ng dalisay na pag-ibig, sila ang perpektong pares. Magkaklase at laging magkasama, nagbahagi sila ng mga pangarap at pangako sa ilalim ng matandang puno—nanata na hinding-hindi maghihiwalay. Siya ay puno ng ningning at init noon, habang si Elara ang kanyang liwanag: simple, tapat, at mabuti. Payapa ang kanilang samahan, hanggang sa isang mabigat na dahilan ang nagpilit sa kanilang maghiwalay. Walang paalam o paliwanag; nawala ang ugnayan, at ang lahat ay naiwan lamang bilang alaala sa kanilang mga puso. Lumipas ang maraming taon at nagbago ang lahat. Ang lalaking kilala niya noon ay bumalik na ibang-iba—si Kaelian na ngayon, isa sa pinakamakapangyarihan, mayaman, at pinakamalamig na CEO sa industriya. Tinitingala at kinatatakutan, itinayo niya ang matibay na pader sa paligid ng sarili upang itago ang nakaraan at mga lihim. Ang pusong minsang mainit ay nagyelo na, sarado na sa sinuman, at determinado siyang panatilihing lihim ang kanyang tunay na pagkatao. Sa kabilang dako, nanatiling simple at payapa si Elara, namumuhay nang karaniwan at malayo sa ingay ng kanyang mundo. Masaya siya sa buhay, walang kaalam-alam na ang lalaking akala niya ay bahagi na lamang ng nakaraan ay isa na sa pinakakilalang tao sa bansa. Para sa kanya, si Kaelian ay alaala na lamang na tahimik niyang iniingatan. Hanggang sa pagtagpuin sila muli ng tadhana nang hindi inaasahan. Sa unang pagkikita matapos ang mahabang panahon, nababalot ng pagdududa ang kanilang mga mata. Makikilala pa kaya ng malamig na CEO ang babaeng minsang nagbigay kulay sa kanyang mundo? O mananatili siyang nakatago sa likod ng matigas na anyo, itinatago pa rin ang mga lihim na naghiwalay sa kanila noon? Ang muling pagtatagpo ay simula ng pagbukas ng nakaraan at pagsubok kung ang dating pag-ibig ay sapat pa upang gibain ang mga pader na itinayo ng panahon.

Disclaimer:THIS STORY IS PURELY WORK OF FICTION. ALL CHARACTERS, NAMES, PLACE OR EVENTS MENTIONED IN THE STORY ARE USED FICTITIOUSLY, PLEASE DON'T ASSOCIATE THE CHARACTER TO THE ACTUAL PORTRAYER. >>> Naglalakad ako ng may marinig akong ingay sa bandang kusina. Nung una benaliwala ko lang yun pero ng may narinig ako iyak ng batang babae ay agad ko tinungo ang kusina dahil alam ko kung sino yung batang babae umiiyak. Pagdating ko ng kusina nakita ko umiiyak ang kapatid ko at bukod dun nakita ko rin na pinapagalitan s'ya ni Beatrice. Agad ko naman nilapitan ang kapatid ko para tanongin kung bakit s'ya umiiyak. "Yana anong ngyari? bakit ka umiiyak?" nagaalala tanong ko. Pinunsan nito ang mga pisnge n'ya bago ako sagutin. "A-Ate ako po kasi sinisisi ni ate Beatrice na kumuha ng necklace n'ya kahit hindi naman po talaga ako ang kumuha." sagot nito sa tanong ko habang umiiyak. "At talagang masisinungaling kapa bata ka! eh! Ikaw lang naman ang pumasok sa kwarto ko bago mawala yung necklace ko!" asik ni Beatrice sa kapatid ko. Hindi ko maiwasang hindi s'ya patulan sa pagbibintang n'ya sa kapatid ko. Alam ko hindi magagawa ng kapatid ko ang binibintang n'ya dahil hindi ko ganon pinalaki ang kapatid ko. "Ano ba Beatrice? Bakit mo naman pinagbibintangan yung kapatid ko? Eh wala ka naman ebendinsya na s'ya ang kumuha ng necklace mo!" sabi ko sa galit na tuno. Pagak itong tumawa bago muling nagsalita. "AT TALAGA KINAKAMPIHAN MO PA YANG KAPATID MO MAGNANAKAW" asik nito sa akin at sa kapatid ko. "Opss! Nakalimutan ko palang anak kayo ng mga magnanakaw! Mga mukang pera! gold digger!" sambit nito sa mapangasar na tuno. Sa puntong yun hindi ko na napigilan ang galit ko. Idamay na n'ya ang lahat wag lang ang kapatid ko at lalong-lalo na