Novel & Cerita Insanity In Tagalog

"Sa susunod, alagaan mo ang girlfriend mo, pre." I creased my forehead and looked at him confusedly. "What?" I asked. "Baka maagaw," huling sabi niya bago nag-lakad paalis. Maagaw? Tsk, naagaw na nga eh. ---- 💫

Napakapit naman ako sa bakal dahil sa bilis n'yang magpatakbo. "Dahan-dahan, baka madisgrasya tayo!" paalala ko dahil sa isang maling galaw ay pwede kaming mamatay. Sa halip na pansinin ako ay mas lalo n'ya pang binilisan ang pagpapatakbo. Napakapit na lamang ako ng husto. Pumasok kami sa isang gubatan, masyadong masukal ang paligid at maputik kaya naman halos tawagin ko na ang lahat ng santo at nagdadasal na sana buhay pa kami pagkatapos nito.

“Ano nang g-gagawin ko ngayon? Buntis ako, hindi puwedeng m-malaman ni mama na buntis ako dahil tiyak p-palalayasin ako n’on, Karen. Nahihirapan na ako. Hindi ko alam kong paano siya palalakihin, ngayon iiwan na ako ni Noa at wala na akong makasasama. Hindi ko na alam ang gagawin ko, Karen. Litong-lito na ako.” “H’wag kang mag-alala, nandito lang ako. Hindi kita iiwanan. Angelica, gusto kong magtino ka na at pakinggan mo na ako, kapag bumalik muli siya rito ay h’wag na h’wag mo na siyang kakausapin. Alam naman natin na wala talaga siyang pakialam sa inyong mag-ina dahil kong mayroon man ay hindi `yon bigla-biglang mawawala. Gusto kong buhayan mo ang bata na kasama ako kaysa na kas ama `yong

Sabi nito na ikinatawa ko. Ba't di ko nga pala na pansin yun? Kami bagay? Seryoso? Tyaka kaya pala di man lang ako nakakaramdam ng pagka bagot whenever I'm with him kasi sanay na akong di mag salita. "Ano ba yang pinagsasabi mo. Kami bagay? Can't imagin sis. Tignan mo nga manang at mala adonis look? Bagay ba yun?" Sagot ko sa kanya na iknakunot nang noo nito.

Bakit hindi kayang alisin ng alak pati physical pain? How I wished I could stop breathing now, I want to end it all, get away from the nightmares. Lagi akong nasa labas kapag gabi, hindi ako kumakain ng matino at isama mo pa ang insomia, kaya hanggang ngayon ay hindi pa magaling ang sipon ko. Hindi ko rin alam ang gamot na iinumin ko dahil wala rin namang mangyayari, I know that my sickness isn't just physical--it's coming from within. I feel so weak, and I have nobody to lean on. "Sa tingin mo masasagot ng alak lahat ng problema mo?" tanong ng isang boses mula sa likod ko.

mataray kong sabi. "At puwede ba? Wala akong panahon para makipaglokohan sa'yo! Zakzakin kita d'yan eh! Gusto mo!? dagdag ko. "Pffffft, HAHAHA! You're insane." Sabi niya. "Ako insane?! Eh, Ikaw nga itong feeling close at nangangaladkad tapos ako pa ang Insane?! Iritang tanong ko.

Mahahalata ang inis sa aking boses "I'm sorry. May lakad kasi ako kaya hindi tayo nagkita," hinging-paumanhin nito at dinampian ako ng munting halik sa balikat. Nag-init kaagad ang aking pakiramdam kahit pa may manipis na telang nakapagitan sa aming balat. Napapikit ako at hinahabol ang hininga. Bago ko pa siya masumbatan ay unti-unti na niyang hinubad ang aking saplot at nagpa-ubaya naman ako.

Hindi lang kasi simpleng away o samaan ng loob ang mayroon sa amin na gaya ng iniisip niya. “I’m sorry… kasalanan ko. Mali naman talaga na hindi ko ipinaalam sa `yo kung ano talagang klaseng pill ang ibinigay ko sa `yo. Alam ko kasi kung gaano ka ka-prudish at gusto ko lang naman talagang makatulong. But instead of helping, I think I just put you into a big trouble. Sorry talaga, girl. Alam kong hindi maaayos ng ‘sorry’ ko ang lahat. Pero puwede kitang damayan sa lahat ng pinagdadaanan mo ngayon. Umiyak ka lang kung kailangan. Baka makatulong maski paano.”

“What the hell do you mean?” Ngumisi siya lalo, at sa malamig na tinig ay bumulong: “Kung sino man siya… pag nalaman mo, mas masisira ka kaysa sa pagkawala mo sa akin.”

Napapikit si Mae saglit, hindi sigurado kung dapat ba siyang kabahan o magtiwala, habang ramdam niya ang malamig na palad nito sa balat niya. “Huwag kang matakot,” mahinahon nitong sabi, “aalagaan natin ‘yan.” Sa simpleng pangungusap na iyon, may kakaibang ginhawang pumasok sa dibdib ni Mae, hindi pa ganap na kapayapaan, pero at least alam niyang wala naman palang dapat katakutan. Masyado lang yata siyang paranoid.