Insensitive Person Quotes Novels & Stories

Hindi pa naman ako nakapag search kagabi ng something motivational and inspiring quote puro cheesy pick-up lines lang. Buti na lang at nakita ko 'yong quotes for life na nakadikit sa pader. Hindi ko pinahalata na binabasa ko 'yon at dahil do'n, pinuri nila ako kahit na medyo nandaya ako kaya umamin na lang ako at natawa sila. "Pero if words of wisdom para kay Jaq..." this time, I really think hard to form words that could satisfy him to keep living. "Nothing is permanent in this wicked world. Not even our troubles. Kaya cheer up, Jaq. God doesn't give us what we can handle, God helps us handle what we are given." I said straight into his eyes then gave him a bright smile after.

"Is that so? Inisip mong ginawa ko 'yon dahil iniisip mong insensitive ako?" Pinahid ko ang luha ko at matapang na sinalubong ang tingin nito. "Bakit hindi ba?" Gano'n naman siya... insensitive at walang pakialam sa damdamin ng iba--- "I did that because I know 'you did a great job at gusto kong malaman ng lahat 'yon. Wala akong ibang intensyon."

Mabigat pa rin ang loob niya dahil sa mga sinasabi ni Julianna sa kanya pero pilit na lamang niya iyong iniignora dahil alam niya naman ang totoo sa sarili niya. Marami lang talagang taong mahilig manghusga at magsabi ng kung ano-ano ng hindi naman alam ang totoo. Marami lang talagang tao ang madaling magbitaw ng masasakit na salita na hindi iniisip ang kapakanan ng kapwa kung nakakasakit o hindi. Maraming insensitive sa mundo na ang iniisip ay pansariling kapakanan lang.

haplos na lang nito sa kanyang braso, "sabi nga nila, what doesn't kill you makes you stronger." Umakto pa itong parang lumalaban habang sinasabi ang mga katagang iyon. "Hindi ba kanta iyon?" natatawa niya na lang na saad. "Shut up, wag mo sirain ang moment." Pinunas na lang ni Paloma ang kamay sa kanyang mukha para pigilan siya sa pagtawa, "iyon na ang pinaka-magandang quotes na naisip ko para sa sitwasyon mo," pabirong batok na lang nito sa kanya.

Kulang na lang talaga ay lumapit ako sa kaniya, at itulak nang kaunti. “Ang insensitive mo!” I hissed. “We were doing that thing tapos bigla kang tumigil, at biglang magtatanong sa akin ng ganiyan?!” Nagiging sensitive na ako and I’m not liking it. Gusto kong kontrolin ang sarili ko, pero paano ko ‘yon magagawa kung kaunting bagay lang ay naiinis na ako? “Really, Killian? Ganoon ka ba kamanhid para hindi ‘yon maramdaman?”

Oh, you probably won't remember me It's probably ancient history I'm one of the chosen few Who went ahead and fell for you I'm out of vogue, I'm out of touch I fell too fast, I feel too much I thought that you might have some advice to give On how to be insensitive Oh, I really should have known By the time you drove me home By the vagueness in your eyes Your casual good byes By the chill in your embrace The expression on your face that told me Maybe you might have some advice to give On how to be, insensitive How to be Insensitive How to be Insensitive How to be Insensitive.

"If from the start she did not chose the wrong person, or let her heart and mind be clouded by love, she wouldn't be in pain right now. In short, kasalanan niya rin iyon, kung bakit siya nagpakatanga siya sa taong alam naman na niyang ilang ulit na siyang sinaktan. Kung ginamit niya lang sana iyong utak niya, hindi sana siya nasasaktan ng gany - ." Hindi niya na natapos ang sinasabi nang sikuhin ko siya nang mahina at pinandilatan ng mga mata. "Bunganga mo talaga." "What?" He looked at me in disbelief. "May mali ba sa sinabi ko? I was just stating the fact. Bunganga na agad?" I rolled my eyes. "Ang insensitive mo kaya!" "Hindi ako insensitive, okay? Nilalabas ko lang iyong opinion ko - my ow

"Brute!" "Jealous." "Feeler!" "Pretty." "Assho— wait that's not an insult?" Ngumisi siya. "Why would I insult my wife? That's rude." Inirapan ko siya. "News flash, Kleindro Lavaigne. You're rude by nature." "So judgemental, misis" "Eww!" I made face and continue walking.

“You know, you’ve got guts… spilling trash on someone like me and still standing there.” “Ha?” gulat at inis sa isang tingin. Parang gusto kong sabihing, Who does he think he is? Pero ngumiti na lang ako, pinipilit magmukhang composed. Hindi niya dapat makita ang galit ko. “Don’t just walk away,” sabi niya, bahagyang nakangiti, na sobrang nakakairita. “I like people who don’t flinch.” “Like I care!” bulong ko sa sarili ko, sabay tulak ng kariton. Pero ramdam ko na parang tinutulak niya rin… hindi physically, kundi sa buong aura niya, parang may kuryente sa pagitan namin.

Nagsisikip ang dibdib ko dahil parang paulit-ulit na sirang plakang naririnig ko pa rin sa tenga ko 'yong mga sinabi ni Mikey. Bakit may mga taong kung makapagbitaw ng pang-iinsulto sa kapwa ay parang hindi tao ang kaharap at pinagsasabihan para hindi makaramdam ng sakit? Naiintindihan ko naman na galit ito, pero lisensya ba iyon para makapang-insulto ito at magbitaw ng masakit na salita? Is that acceptable reason? Understandable?