Novel & Cerita Insensitive Person Quotes

May mga bulungan, may mga ngiti, may mga tingin na parang may sinasabi: “Bakit siya?” Hindi ko sila pinansin, pero nang maramdaman kong bahagyang tumigil si Luther sa tabi ko, napatingin ako. “Ignore them,” mahinang sabi niya. “They talk too much.” “I’m used to it,” sagot ko. “Don’t be,” aniya, malamig ang tono. “I don’t like people talking about what’s mine.” Napatigil ako. “Sir?”

"Hindi ko alam na may problema ka pala sa pamilya mo. Pasensya ka na't natanong pa kita tungkol sa bagay na iyon." "Okay lang. 'Di mo naman kasalanan. Huwag na lang nating pag-usapan pa ang tungkol sa pamilya ko. Umiinit lang ng ulo ko 'pag nababanggit sila." Hindi ako nakakibo matapos n'on. Nakaramdam ako ng hiya at pagsisisi noong time na 'yon dahil naging insensitive ako at basta na lang ako nag-suggest sa kanya ng bagay na nakaka-offend pala sa part niya.

pang-iinsulto pa niya. Tumawa na lamang ako at hindi iyon dinamdam. Nasanay na ako sa walang preno at pasmadong bibig ni Kurt kaya hindi na ako nao-offend tuwing sasabihan niya ako. He was always honest kaya ganyan magsalita. Hindi mo rin masasabing nang-iinsulto lamang siya dahil gusto niya because his argument was on point and reasonable. "Kung hindi ko naman magugustuhan ang personality ni Jacob in real life ay titigil na ako sa kanya—"

“Hindi ka na nasanay sa mga pinagsasabi ng mga tao. Geri doesn’t mind those things anymore. And it's not the only name people calls her. So you shouldn’t mind them too. Remember, the only thing that we can control is how we react to what other people say about us.” “So ibig mong sabihin, mananahimik na lang ako kapag inaapi ako?” “What I am saying is, you chose your battle, kiddo. Hindi lahat ng insulto dapat pinapatulan mo. Lagi ko ‘yang pinapaalala sa ‘yo. Lalo na kapag nakakakita ka ng mali dito sa opisina. Besides, you could’ve called Roger and the rest of the team to handle the ‘jerk’ for you. Oh well, what’s done is done. But I hope this incident will be a lesson for you. Go back to yo

Bakit parang hindi siya naiilang 'man lang? "Why so?" "Because some people do not need anything to motivate them, such as comforts, uplifting remarks, or inspiring quotations. Some people simply want a hug. There are no words to say, only hugs will do." Natigilan ako at napatitig lang sa kanya dahil sa sinabi niya. Parang ngayon ko talaga naramdaman ang lahat-lahat ng pagod na nararamdaman ko.

"Kung iniisip nila iyan, hindi ba dapat maging mabait sila sa lahat?" "We can't please everyone. Siguro may character lang ako na hindi nila nagugustuhan." "Baka ang pagiging invisible mo. Lumaban ka kasi nang hindi ka nila inaapi-api." "Hindi ka ba natatakot sa kanila?" "At bakit naman ako matatakot?" "Intern ka pa lang. Kapag pinag-initan ka nila, hindi magiging madali ang buhay mo rito. Ako kasi mahaba ang pasensiya at pag-unawa ko."

Ang mga tao talaga, hindi nabubuhay ng walang naibababang ibang tao, tapos kapag sa kanila nangyari ay akala mong santo na itatanong sa Diyos kung bakit sa kanila pa nangyayari ang mga ganoong bagay. People's mindset and the toxicity, nakakasuka at nakakahiya. Nakakahiyang minsan ko na silang nakasalimuha at nasa iisang probinsiya naninirahan. I was ashamed that I am surrounded with people like them. Kung hindi sila nahihiya ay ako na ang gagawa noon para sa kanila. "Hey, leech." A woman's voice called. Kahit alam kong sa akin patungkol iyon ay pilit kong hindi iyon pinansin. The second weapon towards your enemy is ignoring, that's what I know.

He doesn't seem to care and it fueled my wanting to burst out anger even more. "Wala ka ng pakialam pa kung kanino at kahit ilan pang lalaki ko ipagamit ang katawan ko kapalit ang salapi. Tama a! Isa akong bayaran, isang p****k! Alam na alam ko kung ano ako. Kaya kung paulit-ulit man akong gamitin ng iba, labas ka na do'n at mas lalong hindi mo na dapat pang pakialaman!" pasinghal na sagot ko. Napipikon na ako sa inaasta niya. Puros lang naman pang-iinsulto at masasakit na salita ang sinasabi. Nakakainis. Nakakaubos ng pasensya. Nakakapanggalaiti. His not minding his words at all! And its making me mad to the core.

I didn’t bother to call or text him anymore. Pero meron pa rin sa loob ko na umaasa na sana may konsensya siya na kausapin ako nang maayos. Because I hate it when I think of getting easily offended by his words, where in fact, hindi ako madalas nagkikimkim ng sama ng loob dahil lang sa mga sinasabi ng mga tao. That’s what I learned when I got the chance to be engaged in this kind of profession. Na kapag madali kang masaktan sa mga sinasabi ng mga tao, mas magkakaroon sila ng tyansa na siraan ka. “I’m actually on my way, West,”

she asked in a cold tone. "B-because I just want to!" "You just want to? Without any reason?" she asked, then smirked. "Kung sabagay, dapat kitang intindihin dahil isa kang insecure na tao!" "How dare you say—" "Ops! Chillax, Elsie, dear," awat niya nang makitang namula ito sa galit. "Suggestion ko lang, ha? Bawas-bawasan mo ang pakikialam sa buhay nang may buhay dahil napaghahalatang inggit ka lang. Inggitera ka, Elsie! Siguro, hindi ka masaya sa buhay mo kaya't lahat ng tao ay gusto mong idamay sa kalungkutan mo. Poor, Elsie. You're not contented with your life. If I were you, try to fix yourself first before you ruin others lives." Matamis siyang ngumiti nang makitang natulala ito. Pabiro