Insomnia Quotes นิยาย & เรื่องราว

“Pero ang gamot ay parang lason. Sa katagalan, masyado na akong dumepende sa gamot. Kung hindi naman ako iinom, sasakit ang ulo ko at hindi makakatulog sa gabi. Para akong na-trap sa paikot-ikot na proseso.” Nang marinig ang sinabi ni Nathan ay tila sumikip ang dibdib niya. Ibig ba nitong sabihin may sleep disorder siya? Kung gano'n paano ito nakatulog sa higaan niya kagabi? Hindi naiwasang tanong ni Elisia sa isipan.

Ang lungkot ay nanuot sa buong sistema niya, dahilan para magkaroon siya ng matinding insomnia gabi-gabi. Nakakainis para kay Celine na hindi siya makatulog dahil sa lalaking iyon. Palagi niyang iniisip nang may pagka-bitter. Ang ganda-ganda naman ng buhay ko nung mga nakaraang anim na buwan na wala si Jaxson ah! Inayos ko mag-isa 'yung B&B, pinatakbo ko 'yung negosyo, nag-vlog ako, at hinarap ko nang mag-isa lahat ng bagyo. Ang pagiging independent ko ang naging pride at armor ko sa buhay. Pero bakit… bakit matapos lang dumating si Jaxson dito, bigla kong nararamdaman na hindi ko kayang mabuhay nang wala siya?!

Ang napansin lang niya ay ang itim na bilog sa ilalim ng mata ng dalaga. “Hindi ka ba nakatulog kagabi?” tanong niya habang nakatingin sa kanya. Napatigil si Harmony. ‘How could I sleep? Eh buong gabi iniisip kita! Kung magpa-CT scan ako ngayon, malamang puro bold thoughts yung makikita nila tungkol sa ‘yo!’ “Medyo… nag-insomnia,” nahihiya niyang sagot habang umupo.

“Inaantok na ang tiyahin mo. Patayin na ang mga ilaw!” Umupo si Alex sa kabilang kama at tumingin sa kanya. “Hindi ka ba maliligo?” “Maligo... mukha mo!’ Pagkatapos noon, nakatulog na siya. Gayunpaman, nagkaroon ng insomnia si Alex! Umupo siya sa harap ng kama hanggang sa sumikat ang araw! *** Samantala, mas maraming tao ang mas minalas kaysa kay Alex.

“Sige na, umalis ka na baka naghintay na iyang sinasabi mong kaibigan.” Tinalikuran na niya ito para kumuha ng damit sa closet niya. Narinig niyang nagbukas-sara ang pintuan hudyat na umalis na ito. Binuksan niya ang kanyang closet, at kumuha ng black lingerie. Nang maisuot na niya ito ay agad siyang tumungo sa kama, at umupo. Binuksan niya ang drawer para kunin ang sleeping pills niya, at inabot niya ang water bottle niya na nasa ibabaw ng bedside table, at ininom. She did suffer from sleeplessness. Her insomnia became worse, so the doctor prescribed her medication. Ilang taon na niyang dinadala ang sakit na ito. Hindi kasi siya makatulog nang maayos dahil sa masamang panaginip.

Sabi ko, sinisikap kong huwag makipag-eye contact kahit kanino. "May problema ako sa tulog, sa tingin ko ay may insomnia ako." Dagdag ko, malinaw na kasinungalingan iyon sa lahat pero hindi kay Mr. Lucas, inakala na niyang kulang ako sa tulog batay sa isyu ng wet dream noong nakaraang linggo sa Biyernes. "Sige, ayos lang sa akin iyon. Aminat Akash, matutulungan mo ba ang bagong estudyante sa pag-aaral?" tanong ni Mr. Lucas kay Aminat.

Dahil weekdays, kami lang ang nandito sa hapag. Kanina pa raw sila gising at ako na lang ang hinihintay. Mabuti na lang at kaibigan ko naman sila kaya hindi ako nahiya na mag-tatanghali na nang nagising ako. "Yup!" I replied. "Bakit ba kasi nahirapan kang nakatulog kagabi? May insomnia ka?" si Kola. Umiling ako. May sumagi sa isip. "Wala. Nahirapan lang talaga."

Muli niyang pinagpatuloy ang ginagawa niya kaya hindi ko na napigilang magsalita. “You should change your habit. Sleep deprivation is not good for your health. May bukas pa naman para gawin ang mga ’yan, masiyado mong inaabuso ang katawan mo.” Hindi manlang ako nito sinulyapan nang magsalita. “I can’t sleep.” “Kasi nasanay kang matulog ng madaling araw na.” “I have insomnià.” Malamig siyang tumingala sa akin. “You’re the one who should sleep early, not me.”

Pagkarinig ni Cosmo sa kanyang sinabi, agad itong nagbigay ng bahagyang mapanuyang tugon, "Bumawi ng tulog? Kung hindi nga ako makatulog nang maayos sa gabi, paano pa kaya sa araw?" Totoo naman, may mga taong hindi basta-basta makatulog kapag hindi komportable. Pero sa tono ni Cosmo, parang may bahagyang paninisi—na para bang siya ang dahilan ng kanyang kawalan ng tulog. Napakunot-noo si Eloise sa sariling iniisip, pero agad niya itong itinanggi. "Hindi, hindi puwedeng may kinalaman ako rito. Imposible." sa isipan niya.

malalim ang boses na tanong ni Oliver. “H-Hindi ako makatulog…” “Bakit naman?” Nakagat ni Alia ang labi. Gusto niyang sabihin ang tungkol sa nakita niyang message, ngunit mas pinili na lang niyang hindi. Iba kasi ang kutob niya. Paniguradong pag-aawayan nila iyon. “Hindi ko rin alam. Dinalaw ako ngayong gabi ng insomnia.” “Ipikit mo na ang mga mata mo. Subukan mo, hon. Hindi mo namamalayan na tulog ka na.”