Insomnia Quotes Mga Nobela at Kwento

Ngunit paano niya gagawin ang bagay na ‘yon? Alana once read a quote. Rest and sleep requires peace. And that hit her so hard. Kasi alam niya sa sarili niyang there is no peace. Hindi niya maramdaman ang peace na kanyang kailangan para makapagpahinga. Ang daming bagay na tumatakbo sa kanyang isipan at hindi niya mawari kung ano ang kanyang nararapat na gawin para mahanap ang peace na ‘yon.

Kaya bumangon ako, gumawa ng tsaa, at nauwi sa pagtambay sa may bintana ng kusina, pinapanood kung paanong nagiging kulay ginto ang ilaw sa kalsada. And then, of course, he was there. Callisto Maxim. Nakatayo lang, isang kamay nasa baso ng tubig, ‘yung isa nasa sentido. Para bang sobrang dami niyang iniisip. “Insomnia?” I asked, just to say something. “Work, love,” kalmado nyang sagot. “At midnight?” “Deadlines don’t respect time zones.” Of course they don’t. Of course he doesn’t.

Parang mas lalo lang akong nawala sa mood matulog. Nararamdaman ko na naman ang paborito kong sakit sa buhay—insomnia. Napakamot ako sa ulo at tumitig na lang sa pader. Ayoko sanang magpakita ng kahinaan sa harap niya, pero halata namang hindi rin siya tulog. "Bebelabs," biglang sabi niya ulit, mas malambing na ngayon, pero alam kong may banat na naman siyang pakulo.

Hindi rin kakaunti ang mga taong gusto siyang mawala. Halos mabaliw na si Ginoo Zorion sa pag-aalala, ngunit ang mismong pinag-aalalahanan niya, tila walang pakialam. "Sasha, kahit walang gaanong epekto ang hypnotist, ito pa rin ang pinakamainam na paraan para sa insomnia sa ngayon. Kahit maliit ang epekto, hindi mo dapat sukuan ito." "Sa totoo lang, nitong mga huling araw, bihira na akong hindi makatulog." Sabi ni Sasha nang walang emosyon.

Pinikit ko ang mata ko at pilit na natulog pero hindi magawa kahit pa pagod na pagod ako. Ano 'to insomia? Pinilit kong matulog pero hindi ko magawa. Ang likot ko sa kama at pabaling pabaling ako sa kung saan saan dahil hindi na talaga ako makatulog Biglang tumunog ang phone ko nakalagay sa gilid ng lampshade kaya napatingin ako rito saks kinuha. At tumabad saakin ang unknown number na naman alam kong no. ni Rare kaya dinecline ko na 'to.

tanong ni Kenneth may mapag-usapan lang sila habang nasa byahe. "Opo.” "Buti ka pa?" Nagtaka si Leia. "Bakit ikaw po, Sir? Hindi ka po ba nakatulog nang maayos kagabi?" "Hindi, Leia, dahil hindi ka mawala sa isip ko," gustong isagot ni Kenneth pero iba ang lumabas sa bunganga nito. "Nakatulog naman kahit paano. Pero iyon nga sinumpong na kasi ng insomnia.”

Mabilis nitong iminulat ang mga mata at tila nahihiyang inayos ang sarili. "Bubuksan ang ilaw." Simple nitong sagot. Pinagmasdan niya ito nang may pagtataka. Lalo namang sumama ang timpla ng mukha nito. "Don't look at me like that." May halong iritasyon ang boses nito. "Gabi na. Bakit hindi ka pa natutulog?" "Hindi ako makatulog." Itinuro niya ang television. "Horror movies ang pampatulog ko kapag inaatake ako ng insomnia."

umiiyak kong sabi, ramdam ko ang pananakit ng ulo at katawan ko ngunit hindi pa rin sila tumigil sa pananakit sa akin. Valerian's Point Of View. Sumandal ako sa upuan at sinarado ang aking laptop pagkatapos magtrabaho. Malalim na ang gabi pero hindi pa rin ako dinadalaw ng antok, hindi naman bago dahil may insomnia ako na madalas ay kainisan ko dahil sa tuwing hindi ako makatulog, kapag tahimik at malamig... wala akong ibang maisip kundi siya.

Napapikit siya, iniisip kung paano niya mapapalitan ang nawalan. Nagkaroon siya ng insomnia. Gabi-gabi, hindi siya makatulog, iniisip kung ano ang mali, kung bakit siya ang dumaan sa ganito. Nahihirapan siyang kumain, nawalan ng gana, at tila unti-unting nanghihina ang katawan.

Walang sino'man makakapigil sakin. "kailangan ko makatakas ngayon gabi,"determindong ani ko sakin sarili. Tumakbo ako sa kusina ni Yuri. Thank god walang mga katulong nakapaligid sa kitchen. Hindi ko mapigilan mapangiti ng sobra ng matapusin ko durugin ang sleeping pills na galing sa kwarto ni Yuri. Si Yuri kase may insomnia sakit na hirap makatulog. Hinalo ko ito sa galloon na inumin tubig.