It Is Raining Tacos Novels & Stories

Tumango-tango si Rain at tumingin sa mga pagkain, agad siyang natakam sa pudding na nasa harapan niya. “Kainin mo na, paborito mo ‘yan kaya alam kong mawawala ang pagod mo pag nakain mo na ‘yan,” udyo ni Jake at mas nilapit pa ang box kay Rain.

“Through every storm we've faced, your love has been my warmth, my light. Just as the rain nourishes the earth, every challenge we overcome only strengthens my love for you. Today, I vow to stand by you through all of life’s weather, as your shelter in the rain and your brightest day. I promise to cherish you, to love you deeply, and to never let the rain dim our sunshine.” Napakagat ako ng labi sa vow ni Elio. Hindi ako nakapag-prepare! Biglaan ba naman kasi! Anong sasabihin ko? “I...” I paused and stared at Elio, who’s holding my hand so tightly, his eyes are shinning from happiness, and I can’t help but to mirror him.

"Gutom na ako. Anong kakainin natin?" "Tacos," sagot ni Stephanie. Yakap-yakap niya ang itim na lata sa dibdib niya na parang shield. "I need tacos." "Tacos it is," sang-ayon ko. Lumabas kami sa back door nang hindi lumilingon.

It's usual shine. It's just starting to rain, it's not that strong at all so I have a chance to make it through...pero isa isa at bigla nalnag nagkaroon ng ambon. The drizzle turned into rain the next minute, the freezing raindrops making me tremble as my steps faltered, my energy sapped and my clothes drenched. I looked up and scowled. Ugh. Bat ngayon pa? The city seemed deserted, a few taxis strolling about and I took a taxi but the taxis strolling here already had customers at alam kong hindi ako papauskin dahil tako slang mabasa ko ang kanilang mga car seats.

the wind, kasabay nang patak nang ulan, habang nakasunod ang tingin niya sa sasakyan ni Austin na papalayo sakanya at nang hindi niya na iyon matanaw ay tuluyan nang bumagsak ang mga luha niya her heart was aching so much at napatingala soya sa madilim na kalangitan. "What did you do Cass.. your plan is to discuss it to him,but what did you do,? You ruined everything.. ngayon saan na ako pupunta.?" Tuluyang lumalakas ang ulan pati ang ihip nang hangin na nagpapaginaw sa paligid. Nayakap niya ang sarili at napaiyak siya. "Austin.. Austin..." She cries under the rain may ilang minuto din siyang nasa ganung sitwasyon.

"Akala ko kasi..." Mahinang pinitik ni Rain ang kanyang noo. "What you're thinking right now is nasty. We should eat para magkalaman ng iba yang utak mo," anito sabay hila sa kanya. Dinala siya ni Rain sa isang kainan. Pinauna siya nito ng upo habang ang lalaki na ang nag-order para sa kanila. Maya maya pa, may dala na itong tray na may dalawang tasang umuusok sa init at maraming piraso ng puto. Malawak siyang napangiti nang makitang hot chocolate iyon. Napapikit pa siya at sinamyo ang mabangong aroma ng inumin nang inilapag iyon ni Rain sa harapan niya.

tawag niya sa nobyo sa kanyang isipan. Luisa used to hate rain so much because of the nightmare it always brought her. Now, rain makes her smile. Rain reminds her of Levi. The reason of her newfound happiness. Sa halip na isarado ang bintana, nanatili siyang nakatayo doon at pinanood ang pagbagsak ng ulan. Ilang sandali pa ang nakalipas, halos mapalundag sa gulat si Luisa nang mula sa likod ay may biglang yumakap sa kanya.

Tumango-tango si Rain at tumingin sa mga pagkain, agad siyang natakam sa pudding na nasa harapan niya. “Kainin mo na, paborito mo ‘yan kaya alam kong mawawala ang pagod mo pag nakain mo na ‘yan,” udyo ni Jake at mas nilapit pa ang box kay Rain. Sa huli ay sinimulan na si Rain kainin ‘yon, agad siyang napangiti ng kumalat ang matamis na lasa ng pudding sa loob ng kaniyang bibig. Sapat na ‘yon para saglit niyang makalimutan ang mga nangyari buong araw, muli siyang sumubo at halos sunod-sunod na ‘yon.

” Gustong matawa ni Rain sa sinabi nito at talagang kumanta pa nga ang kaibigan. Rain just snorted at napailing. “Imposible! Sobrang OA naman ng deskripsyon mo, mas maganda at mas magaling ang future sister-in-law ko! Hindi mo ata alam kung ano ang tunay na maganda eh! Palibhasa puro naman mukhang isda ang mga babaeng customer mo rito sa bar. Nag-iba na ata ang taste mo,” natatawang sagot ni Rain kaya napaingos si Lance.

CHAPTER 35 – “THE ACCIDENTAL KISS (THIS TIME TOTOO NA!)” It was raining hard. As in, solid buhos. ‘Yung tipong walang tigil na parang galit na galit ang langit. The wind howled outside the mediation building in Tagaytay as people rushed to their vehicles, umbrellas flipping inside out, jackets clinging to their clothes like second skin.