It's Prank Novels & Stories

It's a prank! Wala siyang may natanggap na sagot galing sa kaibigan dahil abala ito sa pag-iimpake ng mga gamit niya. "Stop it, Paul. Malalagot ka kay Spruce kapag sinumbong ko sa kanya ang—"

tinuro pa nito ang puso habang ninanamnam ang bawat katagang namutawi sa labi nito. Natigalgal ako sa turan nito. Hindi ako nakahuma, walang lumalabas sa aking bibig dahil hindi ko inasahan ang pagtatapat nito na seryosong nakatitig sa akin. Malapit na talaga akong madala kung hindi pa ito nagbunghalit ng tawa. "Asa ka talaga nuh???? Joke!!! It's a prank, pards!!!," bigla ko siyang nahampas sa inis ko.

Kumunot ang aking noon ang makita ang unknown number na tumatawag sa akin telepono. “H-Hello?” sagot sa kabilang linya. Ilang segundo ang katahimikan. Nainis ako dahil hindi man lamang ito sumasagot sa linya, nakailang hello na ako, wala pa rin. “HELLO? PRANK CALL BA ITO? KUNG PRANK CALL NGA HUMANAP KAYO NG MATRITRIPAN NIYO! HINDI AK-”

Napansin ko rin yung Aso pero mas nalito ako dahil parang kumakatok sa pinto si Irene at walang malay si Jungkook. Inatake na naman sya ng Asthma nya. "Ikinulong mo ba sila sa Room na yan?" Balya ko sa kanya ng Phone nya. "Ano ka ba? It's just a prank!" Pilyong tugon nya. "Prank? Look what you've done!" Turo ko sa Monitor. "It's joke time!" Natatawang diin pa niya. "Hindi lahat ng joke mo nakakatuwa! Palabasin mo na sila!" Sabi ko.

Hinihintay ko na may magsasalita sa kanila pero wala. "I've never wish for this kind of tragedy to happen... I'm starting to hate this kind of story. So please, tell me that it was just a prank. Is it, right? It's a prank, Sachi? Yezhiah? Ana Mae? Hezu? It was just a prank right, Kal? Callip? Yoshi? Please tell me that it was just a freaking effin' prank! Please… I'm begging. Say 'It's a prank' please…" Basag na basag ang boses ko habang pilit na nakikiusap sa kanila.

Isang maikling pangungusap lamang: “Nagsimula na ang laro. Sa pagkakataong ito, ako na ang magtatakda ng mga patakaran.” Nakatitig ang lalaki sa mensahe at agad na nawala ang antok niya. Bahagya siyang kumunot ang noo. Ilang segundo niyang pinatong ang daliri sa screen bago pinindot ang reply. “Sino ka?” Hindi naipadala ang mensahe. Lumabas na invalid ang numero. Lumamig ang kanyang tingin. Ang sinumang nakakuha ng kanyang pribadong numero at nakagamit pa ng teknolohiya para itago ang pinanggalingan nito ay hindi simpleng prankster.

Bulong ko muli habang padabog na kumakamot sa aking ulo. Kahit na naiinis ako, dinampot ko muli iyon at isinagot ang tawag na iyon. "Ano ba!? May ginagawa ako, so if you're going to pull a prank on me, screw you and your family." Saad ko na halatang naubos na ang pasensya. "Well, I'm sorry. I just wanted to talk to you." Sagot nito, which had me speechless.

Bahagya pa rin nakaawang ang bibig ko. "A-Anong sabi ni Tita Garnet?" kabadong tanong ko kay Mommy. "It wasn’t a fake wedding," sagot niya na sandali kong ikinatunganga. "H-Huh?" naguguluhan kong tanong bago ko ibinaling ang tingin kay Daddy. Malimit lang siyang napangiti sa akin. "Segundo just pranked you. You two were legally married," dagdag niya pa na tuluyang nagpaguho ng mundo ko.

Patuloy ang sunod-sunod sa pagtulo ang luha sa kanyang mga mata habang hinahaplos ang picture frame ni Jeann. Pigili ko naman ang sarili ko na sumigaw ng "It's a prank!" nakakaawa na din kasi si Drake pagmasdan. Ramdam ko na galing sa puso ang kanyang pag-iyak kaya hindi ko maiwasan na mapakapit kay Peanut.

"Just play with my big dick, para kahit saglit ay mawala ang pagka miss mo sa mga aso at pusa mo, then i will lick your pussy as well" "No please Ugo i'm still in shock, totoo ba to? is this a prank ? please Ugo. Balik na tayo". "Muka bang prank to?". Hindi pa rin nawawala ang lambing sa boses ng lalaki pero alam nilang lahat na seryoso na yun.