Novel & Cerita It's Prank

May mga iilan na pumupunta doon sa itaas kaya palagay ko ay okay lang naman siguro kung aakyat ako. Kung talagang totoo ang sinasabi ng caller, pwede naman siyang sumigaw para humingi ng tulong eh nakatawag nga siya sa akin. Prank siguro ito dahil impossible namang may mangyayaring madumi dito mismo sa bahay ni Marcus. Mahigpit din ang security sa may gate kaya walang makakapasok na masamang tao.

Pakilala pa nya. "Ah, sige pasensya na." Mabilis akong nag off ng phone at binalik sa bulsa. Napaluhod ako habang umiiyak. Baka naman kasi prank lang 'to diba? Umaasa ako na hindi totoo ang lahat ng ito.

Nauubos na rin ang tao sa labas dahil ang karamihan ay nakapasok na sa loob ng bar. Hindi ako mapakali sa phone ko at paulit-ulit kong chine-check 'yon, nag-aantay pa rin ako sa tugon ni Caitlyn sa message ko pero hindi pa rin ito nagre-reply. Hindi ko na mapigilang mag-overthink, wala man lang ni-isa sa kanila ang sumasagot sa messages ko. Is it a sort of prank? Ito ba ang pambawi nila sa'kin dahil sa lagi akong hindi nakakasama sa kanila?

Nagsalita ako ng parang multo. "Huwag mong gagamitin ang kwartong ito. Pag aari ko ito. Huwag mong gagamitin ang kwartong ito. Pag aari ko ito. "Kinopya ko ang boses ni Ashley para naman kapakapaniwala at makonsensya siya na ako ang kanyang naging asawa. Pero pagtapos ng ilang segundo ay Sisigaw ako ng "Its a prank, akala mo maiisahan mo ako. nagkakamali ka che!"

“I just wanted to play a prank…” “Prank?” malamig na tawa ni Kate. “Wow. Ang saya naman ng humor niyo. Pamatay na prank. Alin ang prank doon? Ang masunog ako ng buhay?” Umiiling si Mitch, halos magmakaawa. “Hindi! I swear! I didn’t want to kill her! I… I just wanted to embarrass her… Kate doesn’t like us, she doesn’t like Norman and Barry…” Humihikbi siya habang nagpapatuloy.

Mahinahon kong tinanong sila, kahit puno ng poot at hinanakit ang puso ko habang nakatingin sa kanila. Paulit-ulit kong sinasabi sa sarili ko na baka panaginip lang 'to o di kaya ay prank lang nila sa akin, kahit malabo namang mangyari iyon.Pero umaasa ako na baka nga prank lang lahat. But the silence was too loud that it was starting to kill me softly. Natawa ako habang nakatingin sa kanila. "So no one will say that this is all just a prank?"

"Walang kahit ano sa menu, Mich. Adobo na lang? Nga pala, 'yong cellphone mo kanina pa tumutunog. Tumatawag si Ulan." My lips parted. Agad kong binuksan ang pinto at bumungad sa akin ang ngisi niya. "It's a prank! Naku naman! Nag-e-expect na tawagan, ah. Kaloka ka." Napasimangot ako. "Umalis ka na nga. Kairita 'to." "NBSB ka pero ngayon pinag-aagawan ka na. How to be you po?" aniya at tumawa pa.

Dahil sa pinaghalong gulat at sakit ay hindi ko na magawang makapagsalita. Sarry Arlene Montero, leader of Scorpion and MY REAL MOTHER?! If prank man 'to ni Sandy hindi ako natutuwa! Hindi ako kailanma'y matatawa sa prank na katulad nito! "Stop with your lies, Sandy. I don't have time for your prank! Itulog mo na lang 'yan." "I'm not pranking you! Hindi ako magtitiis ng lamig dito sa labas kung wala naman kwenta ang sasabihin ko sa'yo!" bulyaw nito sa'kin.

"Kung hindi namin aalisin ang virus, hindi mo magagamit ang iyong telepono." "Kung gano'n, anong silbi kung bawiin ko?! Sinong tarantado ang magtatangkang gumawa ng prank na ito sa akin?! Haha! Ang kapal ng mukha nilang subukan na pagbantaan ang aking buhay? Tignan natin kung mamamatay ba talaga ako sa loob ng tatlong araw!" Sabi ni Christopher, "Hahanapin ko ang taong ito!"

Kahit masalimoot ang nangyari sa dalaga . Tila nainis naman si Mela dahil ilang gabi siyang hindi pinatulog ng mga ito .Nakailang ulit sila nagtanong at nangulit tapos hindi pala. Di ba nila alam na halos mamatay na siya sa kakaisip kung kaya ba niyang kausapin ang kanyang kaibigan. "oh my goshhh just a prank ...haler ang tanda niyo na marunong pa kayong magprank "