Romans & histoires It's Too Cold For You Here

Kakaiba talaga ang lamig kapag nasa bundok, talo pa ang lamig ng aircon sa kuwarto ko. “Are you cold?” tanong niya, pansamantalang iniwan ang iniihaw na karne para lapitan ako. “A little,” sagot ko habang tinatapik-tapik ang braso ko. “I forgot to bring a jacket. I didn’t think it would be this cold.” Walang sinabi si Czedric. Tumayo siya, nagtungo sa kubo at maya-maya’y bumalik dala ang isang extra jacket. “Here, wear this.”

COLD “Aching!” Daig pa ni Ashtrid si Rudolp the red nose reindeer sa pula ng ilong niya dahil sa sipon at ubo. Hindi nakatulong na naulanan siya kahapon nang pauwi na matapos ang trabaho niya sa convenience store. Nakalimutan niyang magdala ng payong nang bigla umulan kagabi. Hanggang ngayong umaga ay umaambon pa rin pero kailangan na niyang bumangon para makapasok sa school. Pero hindi nakatulong ang halos panginginig niya sa lamig. Huwag lang sana siyang tuluyang magkalagnat.

Nabawasan ang panlalamig niya. “Stop whining. It's cold.” Inalis nito ang takip ng drink at inilang lagok lang ang mahigit na kalahating laman. “P-paano po kayo?” Baka kasi hindi ganoon kakapal ang undershirt nito. Baka tatagos sa tela ang lamig. Pero mukha namang hindi apektado ang bumakat nitong masels sa braso kada galaw nito.

iyon lang ang naisagot ko sa sobrang pagkataranta, huhuness nakakatakot talaga siya, at hindi ako nagbibiro. "Ba't ka nandito, you are not supposed to be here, hindi mo ba alam na teritoryo ito ng mga bampira?" malamig at paasik na saad niya dahilan para halos mapalundag ako. Dumagundong kasi ang malamig na boses niya sa buomg gubat.

“You’ll also catch a cold. Okay lang ako.” Napaawang ang bibig niya. “It’s okay. Ayos lang ako. Hindi naman ako nilalamig.” Sinubukan niyang ibalik ang damit sa ‘kin pero natatawa ko lang din iyong inabot sa kaniya. “Hindi raw nilalamig eh nanginginig ka na riyan. Isuot mo na ‘yan dahil pareho lang naman tayo ng suot ngayon. Kahit ibigay mo ‘yan ay lalamigin pa rin ako.”

Gayunpaman, pinili niyang manahimik at isiniksik na lang ang sarili sa gilid. Bukod sa kakaibang pakiramdam ay hindi rin siya mapakali dahil nilalamig na siya. Hindi naman kalakasan ang aircon sa loob pero mas nakakapagpadagdag lamig ang temperatura sa labas na animo’y parang tumatagos sa mga salamin. Sa lamig ay makikita nang nagmo-moist ang bintana ng sasakyan. Fayre gets cold easily, so wherever she goes, she always brings at least one jacket or coat with her. But at this point, a coat is no big help.

Tinanggal ko ang mga braso nitong nakapalupot sa akin, tumayo na ako at tunalikuran ko ito upang bumalik sa aking kwarto. "You don't have to be sorry, umakyat kana sa kuwarto mo alam kong pagod ka sa trabaho kaya magpahinga ka na," malamig kong sabi na tila wala ni katiting na emosyong bumabalot sa aking pananalita.

Kinaladkad ko ang dalawang maleta ko, sukbit ang garbage bag, habang yakap-yakap yung maingay na stand fan. Naglakad ako hanggang sa makarating ako sa isang waiting shed sa gilid ng highway. Madilim na. Malamig. At higit sa lahat, kumakalam na yung sikmura ko. Dahil sa kagagahan ko kanina, hindi man lang ako nakakain ng lunch dahil inabala ko ang sarili ko sa pagbili ng cake para sa ex kong walang kwenta.

'Yong si cold baby boy naman ay padabog na umakyat sa taas, pero bago 'yon…. “If she will become my nanny, I will make her life like a living hell in this mansion!!” malamig at mautoridad na sabi ni cold baby boy at tiningnan niya ako ng masama at nagpatuloy na. “Woohh! Akala ko titigas ako dito sa sobrang kalamigan niyong mag-ama,” sabi ng naka-green Jersey. “Para kayong ikinulong sa loob ng ref sa kalamigan niyo,” sabi ng naka-black jacket.

Lalong tumahol si Bayani at nagtatalon-talon pa sa gilid ko. Mabilis akong lumapit sa lababo at naghugas ng kamay para alisin iyong dugo. Dala lang ito ng pagod at klima. Bihirang umulaw ng snow dito pero tuwing winter ay sobrang lamig pa rin. Kaiba sa Pilipinas na hindi sapat ang isang electric fan para pawiin iyong init. Tama... dahil lang ‘to sa pagod at klima. That's what I kept telling myself. Ayos lang ako.