Novel & Cerita Its A Prank

sabi ng lalaki, “very formal.” Napalunok si Catie. Ramdam niya ang kabog ng dibdib niya. “Sir, I’m politely asking, please state your concern,” sabi niya, mas matigas na ang tono, “We do not entertain prank calls.” Tumingin sa kanya ang mga kasamahan. “Prank call?” ulit ng lalaki, parang nasaktan, “Ganoon na lang ba ako sa’yo?”

It's a prank! Wala siyang may natanggap na sagot galing sa kaibigan dahil abala ito sa pag-iimpake ng mga gamit niya. "Stop it, Paul. Malalagot ka kay Spruce kapag sinumbong ko sa kanya ang—"

"Walang kahit ano sa menu, Mich. Adobo na lang? Nga pala, 'yong cellphone mo kanina pa tumutunog. Tumatawag si Ulan." My lips parted. Agad kong binuksan ang pinto at bumungad sa akin ang ngisi niya. "It's a prank! Naku naman! Nag-e-expect na tawagan, ah. Kaloka ka." Napasimangot ako. "Umalis ka na nga. Kairita 'to." "NBSB ka pero ngayon pinag-aagawan ka na. How to be you po?" aniya at tumawa pa.

naguguluhan na tanong ko. “Hello, it's a prank. Sa tingin mo ba bibili kami n’yan? Meron na kaming in-order na pizza. Oh wait, nandito na pala s’ya,” pagkasabi n’ya n'yon ay tinabig n’ya ako para makadaan pati na ng mga kasama n’ya.

Pakilala pa nya. "Ah, sige pasensya na." Mabilis akong nag off ng phone at binalik sa bulsa. Napaluhod ako habang umiiyak. Baka naman kasi prank lang 'to diba? Umaasa ako na hindi totoo ang lahat ng ito.

Sino ’yon? “Why? Is someone messaging you?” Tumango ako. “May teddy bear pa na katulad kay Pauline. That’s why I thought it was you.” “I wasn’t sending you any messages. You know how I don’t like logging in to my social media account. I have a phone so if I want to reach out to you, I will call you or send you a text message. But never there. Too old for that crap. Eat your food then show it to me. Someone might be pranking you, but I don’t think it’s just a coincidence. And it’s not a good prank.”

Pipikit na sana ako ulit ng biglang magring ang phone ko. Walang pangalan na nakalagay sa contact pero kahit nagdududa ay sinagot ko parin. "You married the wrong person. Mag-iingat ka." Turan ng boses sa kabilang linya at pagkatapos ay pinatay agad ang tawag. Bigla akong kinabahan. Hindi ko alam kong prank ba iyon dahil hindi na ako nagkaroon ng pagkakataon na sumagot.

Nauubos na rin ang tao sa labas dahil ang karamihan ay nakapasok na sa loob ng bar. Hindi ako mapakali sa phone ko at paulit-ulit kong chine-check 'yon, nag-aantay pa rin ako sa tugon ni Caitlyn sa message ko pero hindi pa rin ito nagre-reply. Hindi ko na mapigilang mag-overthink, wala man lang ni-isa sa kanila ang sumasagot sa messages ko. Is it a sort of prank? Ito ba ang pambawi nila sa'kin dahil sa lagi akong hindi nakakasama sa kanila?

rinig kong pabulong na sigaw ni mama. "Joke ba 'to?" natatawa kong tanong. Ano bang pinagsasasabi nila? Baka naman prank lang 'to? Oh my gosh, tatawa talaga ako nang malakas kapag prank lang ito! Nabaling ang tingin ko kay mommy na ngayon ay nag-aalalang nakatingin sa akin. Pero... ang galing naman nila mang-prank kung gano'n. I mean hindi naman sila joker or funny person para magbiro nang ganito kapersonal.

Natatakot siya na magulo na naman ang buhay nito. Matagal na sa kaniyang pangangalaga ang kaniyang pinsan at hindi biro ang pinagdaanan nilang dalawa. Matagal na panahon itong nag-theraphy para lamang makarecover kahit paano. Nasasaktan siya para kay Yvonne. Natatakot siya sa posibleng mangyari kung sakali na umuwi ito sa Pilipinas. "We will do something about it. We can fake her identity. We were able to fake her death, we can also do something about her identity." Saad nito.