Jack And Rose Novels & Stories

Gulat na sinabi ni Jackie, “Sa tingin mo ba ayos lang na hanapin ko siya kung nasa ibang tao naman pala siya?” Nagdilim ang mukha ni Thomas. Hindi na kailangan sabihin na ang tinutukoy ni Jackie na “ibang tao” ay ibang lalaki. Tiningnan ni Rose si Jackie at sinabi, “Jackie, hindi ganung klase ng babae si Rose. Wala siyang masyadong kaibigan simula nung umuwi siya galing ibang bansa.” “Wala siyang kaibigan?” Suminghal si Jackie. “May mga kwento nga tungkol sa kaniya na may mga kinikita siyang tao pag wala ako. Hindi niya ba yun mga kaibigan?”

“Kakaalis lang ni Jacob noong isang linggo, mayaman pala ang parents niya? Ang balita ko ay nagpunta sila ng Germany.” “Ohh, mabuti naman at kahit paaano ay alam nating may maganda siyang buhay kasama ang mga tunay niyang magulang,” wika ko. Nabawasan tuloy ng gwapo dito sa ampunan, isa kasi si Jacob sa pinaka-cute at pinaka-pogi dito, bukod pa doon ay joker pa. “Kuya! Kuya Nathan!” Napalingon kaming tatlo dahil sa isang matinis na boses na uma-alingaw-ngaw sa buong hallway. Is that Jesse?

Pero sa sandaling kumilos siya, bigla siyang hinawakan ni Rose. "Walang makakaalis! Gusto kong ilibing kayo lahat dito kasama ko!" Sa labas ng bintana, si Jack na nakakita kay Rose na hawak si Jeremy ay galit na ibinato ang mansanas na hawak niya kay Rose. "Bad ka! Bitawan mo ang dad ko!" Ibinato ito ni Jackson nang asintado at tumama ang mansanas sa mukha ni Rose. Kusa siyang napabitaw at hinawakan ang mukha niya habang sumisigaw sa sakit.

alanganin ang ngiting ibinigay ni Rose sa kanya, "'okay lang yan, darating din naman ang tamang lalaki para sayo. Malay mo, malapit na." Malungkot siyang napatingin sa dalawang taong nag uusap. Mastasong masakit ang mga iyon sa mata. Hindi na niya kayang tagalan ang lahat. "Halika na.. baka hatinggabi pa yan matapos, bukas na lang natin ligpitin ang lahat.." aya niya kay Rose. Samantala, ang tanong Mr. Jack ay nagpawala ng diwa ni Sunshine.

Walang salitang namutawi, pero ang titig na iyon ay nagsalita ng lahat: ng pangakong lalaban siya, ng pusong unti-unti nang bumubukas, at ng pag-asang matagal nang nawawala ngunit muling nabuhay ngayong gabi. At sa sulok ng sala, magkahawak ang kamay nina Rose at Jack, parehong nagdasal sa kanilang mga puso na sana’y tuluyan nang makabalik ang dalawang pusong minsang naglayo, ngunit itinadhana pa ring magsama.

Ayaw na ayaw pa naman niya ang niloloko at pinagsisinungalingan siya. “You’re speaking nonsense, Hiraya,” nammroblemang sagot ni Jack sa kan’ya ngunit nanitili lamang siyang nakatingin sa lalaki at hinihintay ang sagot nito. “Kuya Jack! Halika na, mag-bl-blow na ako ng cake!” Walang lingong-lingong hinila ni Rosamie si Jack, ni hindi man lang siya nito tinapunan ng tingin at nagpasalamat dahil dumalo siya sa birthday nito. Tumawa siya ng mahina, bakit nga ba magpapasalamat ito, eh ayaw nga siya nitong imbitahin sa birthday ng dalaga.

Ng hanapin ni Jack si Rosaline sa massage center, alam na niya na niloloko siya ni Rosaline. Sumigaw siya at binugbog siya nang husto kaya napadpad siya sa ospital dahil dito. Upang palayain ang sarili mula kay Jack, nag isip si Rosaline ng maraming iba't ibang paraan upang makatakas. Matapos niya akong makita sa taunang hapunan, isang plano ang nabuo sa kanyang isipan. Gusto niya akong gamitin bilang scapegoat para mawala si Jack.

Nagsimulang kumunot ang noo ko nang magsimulang maglakad sina Margou papunta sa akin dala-dala ang hawak na pulang rosas. Mas lalong lumalim ang gitla ng aking noo nang isa-isa nila itong binigay habang sinasabayan ang nakakahalinang intro ng kanta. Hindi ko alam kung ilang minuto akong nakatayo rito na parang walang kaalam-alam sa nangyayari nang iabot sa akin ni Jake ang rosas na dala niya tsaka ako binigyan ng isang mahigpit man ngunit maingat na yakap. Nagtagal iyon ng ilang minuto bago niya ako nagawang harapin at ngitian.

"I would like you to meet, Napoleon Rose." "Wh-what?" Para akong bingi sa sinabi ni Papa. Hindi naalis ang mata ko sa taong nakatayo sa aking harapan. Yes, Napoleon Rose is a goddamn beautiful woman kahit pa nakasuot sya ng simpleng slack, longsleeves at blazer. "I thought Napoleon Rose is.."

Hindi maialis ni Rosa ang mata mula kay Trojack. Si Trojack ay dumaan nang maayos sa gitna ng mga tao, ang kanyang presensya ay parang nag-uutos ng pansin habang siya ay naglakad papunta sa harapan. He didn’t seem to notice her, but she couldn’t help but watch him. Kasunod siya ni Walter, at pareho nilang tinungo ang unang hanay ng mga upuan. Napansin ni Rosa na naupo siya sa tabi ng isang kalbong lalaki, at mukhang nag-uusap sila.