Jack The Ripper Jose Rizal の小説・ストーリー

Dammit. (Next question. He terrorized London in 1888, killing at least five women and mutilating their bodies in unusual manner, indicating that the killer gas a substantial knowledge about human anatomy. The culprit was never captured of indentified, and is one of England's and the world's most infamous killer. Who is he?) And now they started thinking. Why don't they think about the purpose of them being alive? Mga wala naman silang kwenta. Gracious. (JOSE RIZAL!) Xerene, I hereby announces, she's really STUPID.

Subalit ngayon ay nasa harapan na niya mismo ito. This... This was the place the Philippines' National Hero shot and killed. Ngayon, nakatayo siya sa lugar kung saan bumagsak ang walang buhay na katawan ni Jose Rizal. She has this sudden goosebumps all over her body. OA man, pero wala siyang magagawa. Ngayon niya lang na-appreciate ang kasaysayan. "Alam ko isang swiss sculptor ang nag-designed niyan eh. Nakalimutan ko kung sino." tukoy niya sa rebulto.

Napakunot ang noo ko. Seriously? Mali 'ata napasukan ko. Nawala ata ako. Nasa museum 'ata ako ! Bakit may Painting dito ng mukha ni Jose Rizal? Napabasa pa ako sa malilit na letrang nasa ibaba nun. Ang Pambansang Bayani ng Pilipinas na lumaban sa mga Kastila sa pamamagitan ng kaniyang mga nobelang Noli Me Tangere at El Filibusterismo noong panahon ng pananakop ng Espanya sa bansa.

[Inaresto mo ba si Raul? “Hindi naman ganoon ang nangyari. Patay na si Raulo,” sabi ko at bago pa siya makapagtanong, sinabi ko na sa kanya ang nangyari. “At iyon na nga, nasa kalagitnaan siya ng shootout sa Quiapo at namatay sa komprontasyon. Pero gusto ko talagang dalhin mo si Jackie para matukoy ang bangkay, dahil masyadong nagkataon lang at ayokong ideklarang patay ang isang kamukha lang.” [Naiintindihan ko. Papunta na kami, Nilo. Salamat!]

"Masyadong mabilis ang mga reflexes niya para sa isang probinsyano. I want him gone." "Huwag kang praning, Raul," sagot ni Froilan habang nauupo sa kaniyang swivel chair. "Ginalugad ko ang background ni Josep Macaraeg. Ang pamilya niya sa Batangas ay mga magsasaka. Namatay ang mga magulang niya sa bagyo. He's a nobody. Mas mabuting siya ang kasama ni Ally kaysa sa isang taong may utak na pwedeng gamitin laban sa atin."

Jose Rizal, ang El Fili. Sa loob ng limang araw, hindi naman niya kasama si Nikolaj sa hotel. Madalas itong umaalis para asikasuhin ang mga negosyo nito. Nang maka-recover si Minna, sa wakas ay umuwi na rin sila ng Pinas. Pagkalapag pa lang ng eroplano agad na nag-ring ang phone ni Nikolaj kung kaya’t sinagot naman ito ng binata.

Hindi ko mapigilang matawa nang unti-unting mabura ang ngiti ni Michelle nagsimula itong magsisinghot at kalaunan at pumalahaw ng iyak dahil sa pagsingit ni X, sa sinasabi niya. “I-Itanong mo kay Jose Rizal kasi 1896 siya namatay! ’Yun dapat sagot, mali ka naman eh! Papa!” humihikbi hikbi nitong saad. Hinanap nang mga mata ko si Y, napansin ko ito sa hardin nakaupo sa bench na naroon. “What’s wrong? You don't like the food anak?” tanong ko rito matapos makalapit.

Mukhang safe naman iyon kaysa mamatay ako rito sa kinauupuan ko dahil naubusan na ng hangin. “Kung anu-ano kasi ang sinasabi mo r'yan para lang mapadali ang role mo,” asik ko agad sa kanya nang makabawi. “Thank you sa tubig mo pero no. Ikaw pa rin si Jose Rizal sa roleplay.” Napahalakhak ulit siya. “Oy, huwag mo na akong gawing Rizal, please. Ayoko nang maraming sasabihin. Mahina ako sa memorization.”

Nang niyakap niya ako ay walang pag-aalinlangan ko siyang niyakap pabalik upang maipadama ko rin naman sa kaniya ang pagmamahal kong walang katapusan. “Mahal na mahal din kita, Raze. Walang katumbas na halaga ang aking pagmamahal sa `yo kung kayaʼt gaano pa man kalayo ang iyong antas sa akin, tinitiyak kong balang araw ay maabot ko rin iyon dahil sa aking pagpupursige sa iyo, aking iniirog.” Una siyang kumawala sa aming pagyayakapan. Pinisil naman niya ang aking ilong. “Mukhang malalim na ang iyong natutuhan sa nobelang isinulat ni Dr. Jose Rizal, a!” Napahalakhak na lamang ako bilang tugon.

Sinabi ko na iyan sakaniya bago palang s'ya mag simulang humarot o makipag harutan. Pag-aaral ang nais kong inaatupag niya at hindi ang pag jo-jowa, na hindi ma-gets ni Bria dahil iba na nga daw pala ang kabataan ngayon. Totoo naman may point ang impokrita kong kapatid. Iba ang kabataan noon sa kabataan ngayon, at kung kaya lang bumangon ni Jose Rizal sa hukay? Katakot takot na sermon ang aabutin nila.