Japanese Nickname Generator Novels & Stories

" Alam muna ba gender?" I shook my head immediately. "I don't any plans to know it. I wanted to surprise myself." I said gently. " How about the name of our little monster have you decided it?" He throws another question. "Hmm, if girl. I want to name it Tanachieri. " "Ang haba naman but sounds good. How about a boy?" "Yuchiro, "simpleng sagot ko. "sounded foreign, perhaps are you?" he sounded so shocks.

) pasasalamat ko sa wika ng Japanese. Nanlaki ang mata nito at agad ngumiti. “Hai!” (Yes) at mabilis itong umalis. Napa ngiti ako lalo at binuksan ko ang regalo ng pamilya Soshiro. Tingin ko ang batang ‘yun ay nasa edad na ng 13 years old na ito. Nakita ko ang laman nito at isang tunay na matcha at iba pang gamit ng mga Japanese like yung bamboo hand fan.

Umiiyak nitong wika “Jullie?” nagtataka niya namang tanong dito. Kanina kasi, Jullianne ang tawag nito sa kanya eh. Ngayun naman, Jullie? “Iyung complete name mo ay Jullianne San Juan tapos nickname mo nama ay Jullie!” nakangiiti nitong sagot sa kanya. Hindi niya naman mapigilan ang matawa.

animo’y natatawa kong turan but he scoffed at me. “If you really want Kicchan to be yours then collect yourself together, asshole. Saka ka na magyabang sa akin kapag nasa tamang pag-iisip ka na, Okuda Ryuichi-chan,” hamon nito sa ‘kin at pagkuwa’y ngumising parang baliw. “I really hate the way you put ‘-chan’ on every person’s name but wait and see. I’ll become Shimada-senpai’s one and only Alpha.”

nakapaskil ang isang ngiti sa labi na pagpapakilala nya. Ang cute nya, para syang Japanese.. "Zarnaih Xell Smith 19, call me Xell (pronounce as cell)" sya naman medyo maangas ang dating pero mukhang b*tch. "Zypher Frost, 19 zy for short" malamig na saad niya.

maarteng saad. "Hahahaha my name is Blue Michael Milzer that's my english name but im really japanesse and my name is Haruto Takishima. Just call be my english name Blue Michael Milzer, my age? I'm 25." pakilala niya. Taga-japan siya? Hala bakit hindi halata? Akala ko laking tambayan eh. Pero, Blue? Tinignan ko siya paa hanggang ulo at hanggang sa mukha nito ay napangisi ito.

"Watashi wa daijōbu." (I'm alright.) sabi nito at kumuha ng pamunas sa pocket nito at pinunasan ang dugo sa ilong nito. Nagulat siya nang magsalita ito ng nihongo. "Nihonjin desu ka?" (Are you Japanese?) "Hai watashi wa onamae wa nan desu ka?" (Yes I am. What is your name? ) nakangiting sabi nito. "Watashi no namae ga Haven."

Anong expectations ba 'tong pinagsasasabi ko? Hay naku! Bahala na. Callie: I'm Dweyne. Sinungaling na kung sinungaling pero wala namang masama sa name na binigay ko. Kasi Nickname ko naman 'yon. Ang bilis niyang mag reply. Tipong Kaka send ko pa lang nag t-type na siya. Zaiden: Ikaw si Dweyne? Alam kong ‘di ko naririnig boses niya sa reply niya pero sounds like parang kilala niya ako or something?

Plan B. “Konnichiwa, Kenjin!”, mensahe niya sa kaibigang Japanese. Tumira din siya sa Japan for certain period of time at kahit paano ay may mga kaibigan din siya doon. Mga nakilala niya during her apprentice, at si Kenjin ang pinaka bestfriend niya sa Japan. Anak si Kenjin ng isang negosyanteng nagmamay-ari ng malaking kompanya sa Japan at natutuwa sa kanya ang tatay nito dahil sa mga ideas niya sa mga ibat ibang makina ng sasakyan.

Anong ibig niyang sabihin? "Ha?" His lips curved into smile. "Bakit nakasulat pa rin ang pangalan ko dito?" Nanlaki ang mata ko. What?! "H-Hoy! H'wag ka ngang magbiro ng ganiyan," suway ko. "ジャービス." "H-Ha?" Ibinaba niya ang notebook ko sa lamesa bago malokong ngumiti. "That's my name written in Japanese, right?"