Jilted Novels & Stories

Wala namang may nagsend ng message sa akin or ano kaya naisipan kong buksan ang I*******m at magscroll. Habang nagtitingin ng mga picture ay bigla kong ibinalik ang isang picture na nadaanan. Inislide ko ang mga ito upang tingnan ang laman. It's a picture of a two girl and they are wearing a casual dress then it change to a uniform of my favorite restaurant. They are familiar to me but I forgot where did I saw them. They're both pretty but different from each other. I half smirk because of that I like the other girl style and she's pretty while the other one is like a doll. Bagay sila ni Zero kaso sayang wag na lang.

BROKEN LOVE C19 3RD POV Hindi na niya nadaanan ang mama Jona niya, dahil kasama niya si Bon, habang nasa loob sila ng kotse ay hindi pa rin nawawala sa isipan niya ang sinabi sa kanya ng kanyang tauhan, lalo na ang ginawang pag-ngiti kanina sa kanya ni Bon. Hindi kasi ito sumagot sa tanong niya kanina, dahil lahat ng atensyon ng mga tao na nasa loob ng kanyang restaurant ay nasa kanila.

Pagkarinig ng mga yapak niyang palayo ay bumagsak ako sa kama, pinipigilan ang pagbuntong-hininga. "Unawain?" Paano ko uunawain ang isang bagay na hindi kailanman magiging tama? Walang paggalang si Dad sa alaala ni Mom. At si Marise? Walang konsensya. Wala siyang pakialam sa sakit na dinulot niya.

“Parang hindi ka rin lalaki kung makasalita ka.” “Exactly,” taas-kilay na sagot ni Jasper. “Kaya nga hindi ako nagmamahal at ayokong makasakit ng babae.” Pero sa totoo lang, hindi ‘yun ang tunay na dahilan kung bakit hindi siya nakikipagrelasyon o nagpapakasal. Dahil sa Santos family na parang ticking time bomb, may posibilidad siyang mawala sa mundo kahit kailan. Ayaw niyang may maiwang nasasaktan kaya pinili niyang mag-isa.

Kahit kaya niyang alisin ang mahigpit na hawak nito sa isang marahas na galaw lamang, nanatili siyang hindi kumikilos, hinahayaan ang dalaga. "I didn't want to deceive you." Tumingin siya sa itaas ng kisame, at parang bahagyang nahimasmasan ang kanyang lasing na isip pagkatapos umamin nang tapat. Patuloy pa rin ang kanyang tahimik na pag-iyak. "Zynelle ran away on the exact day of the wedding. My mother asked me and begged me to take her place. I had no other choice... I couldn't let Zamora's family company fall into bankruptcy, and I couldn't bear to see my mother cast out..."

Hindi sapat ang makalakad muli. Kailangan din nitong mabuhay nang malaya. Kailangan nitong malaman ang katotohanan. At kailangan nitong siguraduhing hindi na mauulit ang mga nangyari noon. “Don't be sad for me,” banayad na urot ni Jared nang mapansin ang pagbaba ng mood ng dalaga. “I’m not!” Mabilis ang pagtutol ni Riz. Agad siyang napairap na tila na-offend sa akusasyon.

Jarren had been distant for weeks, and each missed call and unreturned text felt like another crack in our relationship. **A Distant Reality** As the evening progressed, my heart sank further. Jarren never showed up. I stood on the stage, delivering my speech with an aching void in my chest. The applause felt hollow, and I couldn’t shake the feeling of abandonment. After the event, I returned to my apartment, anger boiling beneath the surface. The moment I walked in, my phone buzzed. *“Sorry, Keisha. I’m tied up with a meeting. Can we talk later?”*

pabalang na hirit ko habang mabilis kong itinusok ang aking mga daliri sa keyboard upang mag-set up ng isang gen z inspired na alert system na direktang magpapadala ng resulta sa aking device. Napakasakit dumaan sa aking calculated na mindset na ang aking gabi-gabi na obsesyon na ikulong si Elaine sa ilalim ng unwanted arrangement na ito ay binuo sa ibabaw ng isang napakalaking pagkakamali ng aking nakaraan. Isang matinding heartbreak ang tuluyang pumupunit sa aking dibdib habang nakatitig ako sa kawalan ng silid... ang trauma ng pagka-abandona sa aking sariling kabataan ang siyang dahilan kung bakit naging napakadali para sa akin ang maniwala sa mga huwad na server logs noon, ginawa akong i

Hanggang ngayon, masakit pa rin ang likod at hita nito kaya pilay itong naglalakad papalapit sa kanila. Pero gusto nitong makakuha ng sagot. Malamig namang tumingin si Nevaeh dito. “Hindi mo ba maintindihan?” puno ng disgust ang tono niya. “Tapos na tayo. Canceled na ang engagement. Break na tayo. Wala na tayong relasyon.” Punong-puno ng sakit ang tingin ni Jeston sa kanya. Mariin itong napakagat sa loob ng pisngi.

“Jeriel Ford: Easy Money.” Ang dalawang salitang iyon ang Easy Money na chat mismo ni Jeriel ang tuluyang nagpabagsak sa akin. Naramdaman ko ang marahas na pagbuhos ng aking mga luha, hindi dahil sa mahal ko siya, kundi dahil ibinigay ko sa kaniya ang isang bagay na matagal kong ipinagkait sa iba: ang tiwala ko. I didn't cry because my heart was broken by love; I cried because I felt completely violated. Na-humiliate ako sa paraang hinding-hindi ko na mabubura sa sistema ko. Trusting him was my ultimate downfall.