Desolate Novels & Stories

Gamit ang buong lakas ng kanyang katawan, sa wakas ay nagawa na niyang labanan ang enerhiya ng planeta. “Nakakatakot ang lugar na ‘to.” Malagim ang ekspresyon ni James. Ang Desolateness Sanctuary ay isa sa pinaka mapanganib na lugar sa Boundless Realm. Kahit na taglay pa ng isang tao ang rank ng isang Grand Emperor, hindi sila mangangahas na magpadalos-dalos na pumasok sa Sanctuary. Sa dinami-rami ng mga abandonadong mga planeta na naramdaman niya, ang ilan ay nawasak at kalahati na lamang ang natira, at ang ilan naman ay mukhang buo pa ngunit napapalibutan ng nakakatakot na enerhiya. Sa madilim na kalangitan, maya’t maya ang pagbugso ng matatalim na hangin, n

Tanong ko sa kaniya at nag kibit balikat lang ito. "I want to enjoy and relax." Sabi nito at uminom ng hawak nitong alak. Napansin siguro nito na hindi ako kumbinsido sa sagot niya kaya huminga ito ng malalim at nag paliwanag. "I know this resort for a long time, dito ako parati nag papahinga tuwing stress ako and it becomes my comfort place." Sabi nito kaya tumango nalang ako.

“Tsk. Kapag may sineryoso siya kahit isa, ibig sabihin hindi niya talagang mahal ’yong iniwan niya. Maybe he did while they were still together, but it’s not as strong as that one woman who’s about to come into his life. Maaaring nakilala na niya o makikilala pa lang, pero ’yong babae sa nakaraan . . . she belongs to her past.” Natahimik ako sa kabilang linya. Lalo lang akong na-stress sa sinabi ni Byron. “At kung wala siyang sineryoso, those women are just for random fucks. Most likely, those women are playing the same game too. Hindi sineseryoso ang mga gano’n. You know what that means, right?” Hindi ako sumagot. “That means, mahal pa rin niya ’yong ex niya. He tries to forget the ex but f

Umalis siya nang hindi lumilingon, bitbit ang sama ng loob at pagkadismaya sa kinahinatnan ng kanilang usapan. Napabuntong-hininga si Nyx at marahang minasahe ang kanyang noo, pilit pinapakalma ang sarili. Sa loob ng maikling panahon, pakiramdam niya'y halos maubos na ang pasensya niya dahil sa mga taong nakasalamuhang para bang walang ibang gustong gawin kundi ubusin ang kanyang oras.

Nitong sumunod na mga araw nga ay madalas maglaro sa kanyang isip na siya ay nasa dulo na ng pedestal na kanyang minimithing maabot. Ang alam niya, mangyayari pa lamang ang napapanaginipan niya at hindi ang mga nakaraan na. Dahil sa kawalan ng magagawa sa bahay ay naisipan ni Erica na mapag-isa sa bayside. Tahimik na lugar ang kanyang inokupa, 'yung halos parang abot-kamay lamang niya ang dagat na kanyang kinaroroonan.

Sumunod lamang ako sa kanila palabas. Gustuhin ko man na kausapin si Mommy, hindi ko magawa. Ito na agad ang naiwas kapag malapit na ako sa gawi niya. Aaminin ko, ang sakit sa pakiramdam na ganito na kaming dalawa. Sobrang close ako kay mommy, bine-baby niya ako kapag kaming dalawa lamang. Ngayon, I feel as if I don't exist because she never takes the time to give me a glimpse. And it's excruciating. Her actions are excruciating. And I despise myself as a result.

Ang seryoso naman nito sa boses pa lang at mukhang masungit. Tahimik naman agad matapos nitong sabihin iyon. Mukhang mga takot ito sa kanya. Kahit naman ako napakaseryoso kase ng boses at masungit pa. Ilang minuto pa ay natapos na rin ang misa at ng paalis na kami ay lumingon pa ako sa bandang likod ng inuupuan namin upang tingnan kung nandoon pa ang mga lalaki na nag uusap kanina. Ngunit ng tumingin ako ay nakatalikod na ang mga ito at naglalakad na palabas ng simbahan. Hindi ko man nakita ang mukha nila ngunit masasabi ko na mga gwapo ito kahit nakatalikod lang. Napakakisig naman kase halata sa sout nila na medyo hapit sa katawan at mukhang mga mayayaman rin. Mas mukhang mayaman pa sa amin

MALIYAH POV Umuwi kami ni Papa, na parang talunan, ngunit nag papasalamat ako dahil, naging okay si Ate na dalawin ko sila doon sa tuwing wala akong pasok. Nang makauwi na kami ng bahay si Papa deretso lang sa kwarto nila Mama. Si Papa ang tipong bihira mag taas ng boses. He was always calm and diplomatic. This three consecutive nights that our home was quiet. Para kaming namatay. Nawala nasa pamilya namin yung masaya, nagtatawanan, at nag ba-bonding as family, kahit mahirap ang buhay.

ANG PAGTATAGPO Magkahalong lungkot at takot ang nadarama ni Alexa habang bitbit ang maleta habang tumatawid sa madilim na kalsada. Nalulungkot siyang lisanin ang lugar na kanyang kinalakihan, ngunit natatakot naman siyang manatili para maikasal sa kung sinong tao na hindi niya kilala. “Ayyyyyy!” bigla siyang napasigaw nang muntik na siyang mahagip nang dumaan na sasakyan.

Sabi ni Zandro na nagpatigil samin. " Alam niyo ba ibig sabihin ng H.D?! Huh?!" Nagkatinginan kaming dalawa ni Nilo. Sabay umiling. "Hidden Desire mga engot! Grabe bagay nga kayong dalawa mga bopols!" "Sabagay hindi naman talaga perpekto ang life! Adonis at Dyosa pag pinagsama di perfect ang kalalabasan mga engot! " Grabe namn siya kaya bigla akong napamewang sa sinabi ni Zandro.