Novel & Cerita Jollibee Mascot Names

Ang pulido naman ng pagka punas ko sa table niya pero pina ulit pa sakin ay may mga natitirang alikabok pa raw. Minsan lang rin niya akong inutusang umorder ng mcfloat sa Jollibee. So umorder ako ng cokefloat kasi akala ko nagkamali lang siya pero nagalit siya sakin dahil iba daw binili ko. Ang tanga lang, kelan pa nagka mcfloat sa Jollibee? "Walang mcfloat sa Jollibee kahit itanong mo pa mismo sa may ari."

Para bang gumaan ang dibdib niya ngayon lang niya ito nakitang mas may sigla. “Ang sarap talaga ng Jollibee… lalo na pag libre!” nakangiting sabi ni Jolisa, sabay subo ng chicken. “Kumain ka lang diyan, hindi mo kailangan mag-ingay, kahit kailan ka talaga!” biro nya. Natural na maingay si Jolisa kahit saan dadalhin. nakapa jolly nito. bagay talaga ang pangalan nitong Jolisa.

Last two weeks lang! Dominant ang Jollibee na binibigay niya. How did he know that it was my favorite? Bukod sa Jollibee ay minsan mga chocolate at iyong matagal ma-expire na pagkain. Kaya bukod sa rasyon ng pepper spray, may pa-feeding program din ako sa ibang empleyado. Kinakain ko naman minsan ang pagkain, pero nakakasawa nang araw-araw. At mas pinipili kong ipamigay na lang para ma-turn off sa akin.

sabi ko, parang batang tuwang-tuwa dahil naibigay ang gusto. A few minutes later, dumating si Josh, isa sa mga interns, dala ang paper bag na may iconic red logo ni Jollybee. Nang amuyin ko ‘yung spaghetti sauce, halos mapa-“mmm” ako sa sarap. Laway na laway ako, Gosh! Hindi naman ako ganito kasabik sa spag ng jollybee before pero ngayon grabe!

Maayos na talaga ang turing nila sa akin, at ramdam kong hindi ‘yon pagkukunwari lang. “Jolly afternoon, ma’am! May I take your order?” Pagkadating nga namin sa jollibee ay habang hawak ko si Taki, dumiretso na rin ako ng pila para pagdating ni Luther ay narito na rin ang pagkain. “Uhm, Dalawang Super Meal B, tapos isang S2, pineapple drinks.” “10-15 minutes po ang chicken natin, ma’am, okay lang po?”

Lorraine ask while also looking around. I kind of grin a little before walking away from her. I walk straight towards the entrance of this red-themed fastfood na kinababaliwan ng mga bata—even Lorraine and I. Jollibee meals are our comfort food. Yumburger, the best one and the only burger na hinding-hindi naming pagsasawaan.

Saka ko binigay sa kanya ang baston nito. “Ayos lang ako iha.” Na kaagad din nito ikinangiti at lumabas ang kanyang dimple. Parang yung mascot sa malapit na fast-food chain, na si Jollibee. “Wala kang kailangan na ipag-alala. Siguro naman hindi mo sadyang mabundol ako diba?” “Ah hindi po. Kahit kailan hindi ko ginustong manakit ng tao, lalo na mga matatanda. Sorry po talaga.”

alo niya sa anak, hinahaplos ang likod at marahan na hinahalikan ang ulo. Bahagya pa nitong isinasayaw-sayaw ang anak. Mahigpit naman ang yakap ni baby Molly sa ama. Natakot nga siguro talaga ito sa biglaang paglapit ng Jollibee mascot. "Please ilayo niyo dito ang mascot na 'yan," maawtoridad na utos ni Harrison. Ang isang waiter ay binulungan ang nasa mascot kaya lumayo naman na sa gawi namin.

Naging paborito na rin ng anak ko ang Jollibee dahil iyon ang palaging ino-order ni Dad at ginagamit para suyuin si Rail kapag nagtatampo ito. "Ito naman ate ay convience store daw, si Mang Kanor ang may-ari niyan pinatayo sa kanya ng anak niyang nasa abroad." Si Mika ang nagsilbi naming guide sa paglilibot dahil pareho naman kami ni Kalo na hindi na maalam tungkol sa mga balita ng lugar na ito.

Maarte siyang umupo sa unahan at nag-request ng inumin. "Hi, one pineapple juice and chicken joy like Jollibee, you know Jollibee? A big bee with a wierd smile and big eyes same as you, that's Jollibee. Plus carbonara and big pizza..." sandali siyang huminto at nag-isip, "and lechon manok good for me." umarte siyang very fluent at social habang sinasabi iyon sa barista. Napanganga ang lalaking sinabihan niya at hindi makapagsalita. Kumurap-kurap lang ang mga mata nito na hindi alam kung ano ang isasagot sa kaniya.