Jollibee Pick Up Lines Novels & Stories

natatawa paring tanong niya. "Syempre wala ng kumain dito, kaya inisip kong nalulugi sila, pero sikat ang Jollibee, baka dito lang na branch na bankrupt no?" walang tigil kong sabi sa kanya habang siya natutuwa sa mga sinasabi ko. "You're cute," natutuwang sabi ko. Kumunot ulit ang noo ko sa kanya. Ang sinabi ko, na bankrupt ang branch ng Jollibee pero ang sagot niya 'you're cute'? anong connect?

Napangiti ako. Sumabay ako sa pagsayaw. Sa kabisado ko yung jingle ni Jolibee eh. Ahahahaha… Jolly Jolly Jolibee jolly jolly Jolibee! Halina't magsaya. Si Best friend Jolibee narito na… Na na na… See! Haha. Nakaka goodvibes!

Tapos na ba sila no’n? “Hi po!” si Felecity. “Saan kayo kakain?” tanong ni Yohan pero nasa akin ang tingin. Napalunok ako at pilit na hindi siya tingnan. “Sa Jollibee po. I like it kasi,” sagot ni Felecity. “Alright…” “But you have to go first. Maghihintay pa po kami ng taxi,” mahinhin ngunit magalang na pagkasambit ni Felecity.

Aaminin ko na magaan na ang loob ko kay Zeno kaya gusto ko na rin sumama sa dinner na sabi niya kaya lang… napatingin ako sa suot ko. “Okay lang ba sa ‘yo na mag-early dinner sa Jollibee o McDo?” Zeno smiled and shit naman… bakit ang guwapo talaga nito? Bawalan ko na kaya itong ngumiti. “No problem. Jollibee then.”

"Yung ₱2,000 ko... nasaan na talaga 'yun?" Natawa ako at napa-unat. "Ginastos ko sa Jollibee kanina nung papunta tayo dito. 2pc Chickenjoy, palabok, at tatlong peach mango pie. Kulang pa nga eh, dinagdagan ko na lang ng credit card." "Tangina ka talaga," sabi niya habang tumatawa, bago ako hinalikan sa balikat. "Anong gagawin natin ngayon? Bukas?"

tili ng nasa kabilang linya dahilan ng bahagya niyang paglayo ng cellphone sa tainga niya. "May I know who is on the line, please?" kunot ang noong usisa niya. "Via, oh, my goodness! It's me, Jolly! Your friendly Jollibee!" angligalig na sagot ng nasa kabilang linya.

Parang wala kaming pinagsamahan. “Dada, teka lang,” pagpigil ni Lolly sa kanya. “Nag-hello sa ‘kin si Tita Ganda.” Nagliwanag ang mukha ko sa sinabi niya. Lumapad 'yong ngiti ko. ‘Ang cute naman ng batang ‘to. Alam 'yong weakness ko.’ “Gusto mo ng Jollibee?” Bahagya pa akong umupo para magkatapat ang height naming dalawa.

Maybe it’s because everything finally feels right again. By lunch time, bigla akong nag-crave. Hindi fancy food. Hindi sushi, hindi steak. “Zach,” tawag ko habang abala pa rin siya sa harap ng computer niya. “Hmm?” sagot niya ng hindi tumitingin. “Gusto ko ng Jollybee,” malambing kong sabi. Napatingin siya akin, kunot-noo. “What?”

'Di naman ako naniniwala sa promise, e. "Ganito kasi 'yan, makinig ka,” panimula ko kaya tumango siya nang bahagya at tinigil na ang sasakyan sa tapat ng Jollibee. Akala ko ba may gusto siyang kainin? "Sabi ko dati, bibigyan din kita ng food na gusto mo as my way of thanking you for saving my life. At dahil three times na 'yun, naisip ko, dapat sosyal pero ba't nandito tayo? Akala ko may gusto kang kainin?"

Pulang-pula ang aking mukha habang nginunguya ang pagkain sa harap niya. "O, anong verdict, Nicole? Pasado ba? Five stars ba ang hiwa ko?" nakangiting biro pa niya. Tumango ako. "Pwede ka nang mag-apply sa Jollibee," biro ko rin. Bigla siyang tumawa nang may kalakasan pero ang sarap pa rin pakinggan. "You're gorgeous, Nicole... lalo na kapag may kinang na ang mga mata mo when you smile. Kanina ko pa kasi napapansing may mabigat kang dala-dala."