Romans & histoires Josh Cullen Santos

Santos at saka sinabi, “Mabuti. Sige na, mag-toast na tayo para sa ating cooperation.” Itinaas niya ang kanyang baso. Kinuha rin ni Jessica ang kanya at saka nagsalita. “Mr. Santos, maraming salamat po.” Tumawa pa si Mr. Santos at aniya, “Miss Pablo, ang dapat mong pasalamatan ay si Craige. Nagtataka pa nga ako kung bakit bigla niya akong inanyayahan mag-golf. Lumalabas na lahat pala nang iyon ay para sa ’yo.”

Kailangan ko pa ng katibayan na kaya kong ipako siya sa krus ng sarili niyang kasalanan. At sa gitna ng katahimikan, pumasok si Jacob, ang aking assistant, bitbit ang laptop. “Sir,” sabi niya, marahang lumapit. “I pulled all the transactions from the last five years under ‘Santos Foundation.’ Pero may kakaiba.” “Define ‘kakaiba,’” malamig kong sagot. “May mga account na dumadaan sa pangalan ni Cynthia Reyes—months after her death.” Tumigil ako.

Santos bago tumalikod at bumalik sa kaniyang opisina. Nang maiwan si Chrisha sa kaniyang prep station, tila nawala ang ingay ng kusina sa kaniyang pandinig. Kinuha niya ulit ang card mula sa kaniyang bulsa at tinitigan ang gintong font. May kakaibang kaba na lumulukob sa kaniyang dibdib—isang kaba na hindi niya maipaliwanag. Hindi niya alam kung anong klaseng tao itong si Wesley Mendez. Sabi ni Mr. Santos ay bilyonaryo ito, makapangyarihan, at strikto. Paano kung maging mas mahirap ang buhay niya roon? Paano kung hindi niya mapantayan ang ekspektasyon ng isang taong nasa tuktok ng lipunan?

Iiyak pa siya ng dugo. “Zander Alido Sullivan.” basa ko sa pangalan niya. “29 years old, professional doctor of Hospital de Alvarez.” Napaisip ako—nagtatrabaho si Zai, doctor din siya. “Personal doctor of Dion Santos.” basa ko muli. He’s the personal doctor of my son, hmm? Nang matapos ko basahin, inilapag ko iyon. Maganda ang natapos niya—same sila ni Zai, pero mas matanda siya rito.

What if hindi niya na-pansin ang kung ano kay Art dahil masyado siyang lunod sa sarili niyang pagka-bigo at pagdadalamhati? "As I said a while ago, it's your decision to make kaya ikaw ang magdesisyon kung ano ang nais mong gawin." Simple itong ngumiti na kahit paano ay nagpagaan sa loob ni Rain. "Anyways, tumawag ako kay Donald kanina and he confirmed me that that Joshua Fajardo is their resident doctor in San Agustin, sa Batangas. He's really a good doctor, no wonder why he's too proud of his accomplishments of sending his cancer patients home alive," he said the same words, Josh uttered a while ago. "But I'm not saying this to make you believe them. Sinabi ko lang, pandagdag sa kaalaman m

“Babayaran niya daw, but I doubt it. Nag-offer pa siya na ipambabayad niya daw ang anak niyang babae sa akin, but I refused. I’m not that kind of man. Hindi ko akalaing magagawa niyang ipambayad ang anak niya sa utang niya. He’s so heartless!” Hindi lang galit kung hindi pagkamuhi ang naramdaman ko noong time na ‘yun kay Julio. Naaawa ako sa parents ko. Hindi ako natulog nang gabing iyon at nagresearch tungkol kay Julio. And later on, I found out that his full name was Julio Santos. Siya ang may-ari ng Santos Group na may twenty employees pa lamang at nahihirapang palaguin ang kumpanya. Mayroon siyang isang anak na babae, but I didn’t bother to look at her name or her face.

Adrian's Point of View Ilang ulit kong binasa ang impormasyong nakalap ni Zero tungkol kay Doctora Trishia Santos at mas lalo lamang sumakit ang ulo ko sa mga impormasyong nakapaloob dito, mas lalong gumulo ang lahat, bahagya kong hinilot ang aking sintido, everything seems so complicated. Damn it! Name: Dra. Trishia D. Santos Birthdate: March 31, 1973

Sa isang sulok, may nakita siyang lumang lalagyan ng dokumento, may tatak na “Santos Holdings, 2003.” Dahan-dahan niyang binuksan. Ang unang pahina — isang lumang artikulo mula sa dyaryo. “Tragic Fire Kills Businessman and Son.” Sa ilalim ng headline, nakalagay ang pangalan: Federico Santos and his son, Rohan. Nanginig ang kamay ni Ayesha. Kung totoo ito… sino ang lalaking nakilala niya kagabi?

"Pupunta tayo sa farm ng mga magulang ko sa Bulacan. May bibili raw kasing mga kabayo. Dapat nandoon tayo." "Bibili ng kabayo?" tanong ko. Medyo nagulat ako. Hindi naman kasi namin hilig iyon ni Julian. "Oo. Si Benedict. Si Mr. Santos." May pagbabago sa tono niya, parang mas mabilis ng konti. "Interesado raw siya sa isang stallion. Gusto niyang personal na tignan. Family friend, kaya sinamahan na rin ng ama ko ang pagbisita."