Novel & Cerita Judge Quotes

Gaya ng iba titingnan ko ang reaction ng mga jusdges para makita ko kung okay lang ba sakanila. Sa nakita ko ngayon parang makukuha ang lalaking to, iba ang nakita kong reaction sa mga judges sa nakikta ko kanina. Napatingin ako kay Zantyr na nakatingin pala saakin ng seryoso. Ano naman ang inisip niya ngayon? Pagkatapos niyang kumanta tinanong agad siya sa isang judges. "Marami kang alam na tugtugin instrument?" Tanong ng isang judges kaya galing kay Zantyr napabaling ako sa nagtanong.

Before seeing Jace in that waterfalls earlier I saw him in the Mayor's office with that woman. Hindi ko napigilang mapaismid habang tinitingnan kung paano sila salubungin ng mga sumalubong rin sa amin kanina. At mukhang si Jace ang isa pang judge na hinihintay kaya hindi pa nagsisimula ang program. Jace didn't saw me because he immediately went into the table for the judges. At napa-cross legs ako nang makita na pinagtabi sila ni Kuya.

Umikot si Sebastian sa table, tumayo, at inilapag sa harap ni Jenny ang ilang printouts, schedule drafts, PR outlines, at listahan ng media contacts. “Lucas told me everything. Isa sa mga hurado ay si Judge Fuentebella, a family court judge. Mahigpit sa imahe ng pamilya. So, kailangan nating magmukhang... happily married.” Natawa si Jenny nang mapait. “So, gusto mong magpanggap akong masaya sa piling mo?” “Yep!” “Paano kung ayoko? Pagbibigyan na kitang hintayin ang anniversary at awarding. Okay na ‘yun!”

Deretso siya sa kaniyang pwesto at agad na hinampas ang gavel. "This court is now in session," ang boses ng Judge ay malamig at tila nagmamadali. "I have reviewed the supplemental evidence and the forensic reports submitted today. I have decided that this will be the second and final trial for this case. I am ready to give the verdict."

tanong nito. Tumingin si Ruru kay Ysabella at ngumiti. “You don’t have to worry anything, Bella.” “But why did Judge Lopez take a break when the proceedings were just getting started?” naguguluhang tanong ni Ysabella. Hinawakan ni Ruru ang kamay ni Ysabella at muling binigyan ng ngiti. “This is how Judge Lopez gets to decide who is truly guilty.” Napakunot ng noo si Ysabella. “What do you mean?” naguguluhang tanong ng dalaga.

Naroon na ang mga kakaunti kong manonood; ang mga chosens at iilang mga tao na hindi ko kilala. We enter the hall at narinig ko ang malakas na pagsara ng pinto sa likod namin. I examined the place and if I am not mistaken this is the judging hall or the execution hall. Walang legal representative ang mga tao dito kaya naman wala ni-isa ang may laban sa batas. The jury will decide for the type of execution na ibibigay nila sa nagkasala, pero ang pinal na desisyon ay nasa head of council pa rin, at kung involved ang chosen ay kukuhanin din ang kanilang opinyon. They will fax the legal document to the head jury who will sign it for approval. Iyon ang tinrabaho nila kahapon, kaya’t mabilis akong

Tumahimik sa paligid at tanging ang tinig ng judge ang naririnig, kasabay ng paghampas ng alon sa paligid. “Darius,” the judge turned toward him, “tinatanggap mo ba si Jessica bilang iyong kabiyak, mamahalin, iingatan, at pakakasamahan, sa lahat ng panahon…sa hirap man o sa ginhawa…habang kayo ay nabubuhay?” “I do,” Darius answered firmly, his voice resolute but gentle. Titig na titig siya sa akin. I smiled at him when I saw his gaze go down to my lips.

Malabo, narinig kong tinanong ng judge ang jury para sa kanilang final, hindi mababawi na boto. Ang parusa ay ginawang malinaw mula pa lang sa simula. Kung natalo ako, ako ay sasailalim sa euthanization. Kapag natalo sila, habang buhay silang makulong. Nagliwanag ang mga ilaw sa upuan ng jury. Nakatanggap ako ng 100 votes. Ito ay lubos na nagkakaisa. Idineklara akong not guilty.

) "Huwag mong gawing mahirap ang lahat! Hindi mo na matatakasan ang katotohanan, Stephan!" Judge: (Matigas na nagsalita.) "Tama na. Umupo kayong dalawa. Hindi ito lugar para sa inyong patuloy na sigawan. Ang pondo ng kaso ay pinapalakas at kinakailangan naming magdesisyon sa lahat ng mga saksi at ebidensya." [Sa likod ng korte, sa tabi ng mga magulang ni Sugar]

Bumungad sa amin ang isang may katandaan nang lalaki na nakasuot ng uniform ng isang judge. "It's so glad to see you, Mr. Damon—” "Please, let's get to the point. I still have so many things to do and… my future wife here still needs to go out of the country.” Pinaghila ako ng upuan ni Damon sa harap ng judge bago siya umupo rin sa katabi no'n. "To be a husband and wife, one should possess—” "I thought, I already said let's get to the point. No need for that… damn quotes,” Damon interrupted the judge once again.