Just Going With The Flow Novels & Stories

We're married yet I don't even know who he is. Bumaling ako sa labas ng bintana at humugot nang malalim na hininga. I leaned against my seat and closed my eyes. Overthinking would only lead me to anxiety and headache. Mas mabuting hindi ko na lang iisipin ang lahat. I'll just go with the flow. Diyan naman ako magaling, e. --

So that's it.My day became natural again. School at bahay lang.Kung dadamdamin ko kung masaya ba ako. Yes,masaya ako. Minsan may kasama siya. Minsan lalaki, minsan babae,minsan mga pinsan niya. Pero kung babae parang naiinis ako? Parang kumikirot ang puso ko. But I ignored it. Like what he said before when we were on the cliff. I just go with the flow. I'll enjoy my life. I just seem to trust how I feel. Maybe I don't know much yet. I look too young. Is the nineteen still young?

😂😅) Gagong Caleb sabihin mo naman yung location may tao diyo na walang alam ko (*hands up*) Yeyyy ito na how is it? Ok lang ba ang flow? Ito na muna gege sundin pa rin ang rule

Gayong sa pagkakaalam nila ay patay na ako. Tumigil nalang ako sa pag iisip, I will always go with the flow. Walang mangyayari sa akin kapag pangungunahan ko ang takbo ng tadhana. Sabado ngayon at wala akong trabaho, I'm so tired, lalo na at masakit ang paa ko sa tingin ko nga ay namumula ito dahil sa araw araw ba naman akong nakatakong.

seryosong tanong niya. I want to say something but we never knew what would really happen next. Hindi ko mahuhulaan ang takbo ng utak niya at hindi niya mahuhulaan ang takbo ng utak ko. We can't predict the future so I want to just go with the flow. Gusto ko lang sabayan ang panahon. Isang ngiti lang ang sinagot ko sa tanong niya saka ko siya tinalikuran para makapasok na ako sa loob. Ramdam na ramdam ko ang pagsunod niya ng tingin pero hindi ko na siya nilingon.

Look where my playgirl trait and fondness of flings brought me. Kung dati, base one lang ang kaya ko. Ngayon, umaabot na ako ng base two. Pero don't panic my friends, everything is under control. Nang mas ibinaba pa ni Justine ang halik niya, lower than the usual neck kisses, I stop him. "Sorry Just, time for school."

Hindi naman enough para saktan ako nang sobra, pero enough para ipaalala na hindi ako free. Every step pababa, parang mas lumalala yung pakiramdam ko. Parang bawat hakbang ko, papalapit ako sa something na hindi ko na kaya takasan. YOLO na lang ata ‘to. Pagliko namin sa isang corridor— bigla akong kumilos. Tumakbo ako. Second attempt na ‘to. Escape plan version 2.0. Will it work? Syempre hindi. Pero at least may attempt, diba?

so hard I'm getting weak, my vision is getting blurry. I can feel the blood flowing from my temple and every part of my face.. I can still hear people shouting as if they are happy with what they are witnessing now. They are happy that I am losing .... I closed my eyes... 'Ah, ang init naman' 'Can you just leave' 'Saan naman ako pupunta?" 'That's not my problem' 'Gusto ko lang dito..,ayoko sa office ni Daddy may multo doon!'

paliwanag niya sa akin. Natahimik ako sandali at nag-isip dahil sa kabilang banda ay may point ang sinabi niya. Hindi ko nga pala dapat isipin ang sasabihin ng iba sa akin dahil wala naman silang naging ambag sa buhay ko. Napahugot ako nang malalim na hininga bago tumango at sumagot sa kaniya. "You're right, Eunice. Bakit ko nga ba i-stress-in ang sarili ko sa mga bagay na 'yan. I'll just go with the flow na lang kung ano ang mangyayari," sagot ko sa kaniya.

“Isa na rin ang kaguluhan na nangyari kanina, ngumingiti sila pero ang taong katulad nila ang kailangan pakaingatan natin.” “Whats the plan?” Iritableng tanong ng ina. “Go with flow. Kailangan mabago natin ang tingin nila sa atin mas lalo na sa iyo.” May pagdiiin nito sa ina. “Kailangan mo makisama ng maayos kay Bambi—” “Hell no!” “Ma!” Muling suway ng anak.