Just One Bite Novels & Stories

I muttered underneath my breath. He grabbed my hand when I am about to eat the last bite of my burger. Kinuha niya ‘yong hawak kong pagkain at inilagay ito sa platito ko. Darn it! What is with this guy? He’s going into my nerve.

Malawak siyang ngumiti ng bumukas ang pinto, pero unti-unti rin na nawawala ang ngiti sa kanyang labi ng makita niya si Britney. “Hi!” Ngiting wika ni Britney sa kanya, habang pilit naman siyang ngumiti rito. “Wow! Ang bango naman! Ikaw ba ‘yong nagluto nito?” Tumango sa kanya si Anna, habang mabilis na umupo si Britney at kumuha ng pagkain. “Love! Halika kumain na muna tayo!” Sigaw nito habang kinuha ang isang plato.

“Because you keep looking like you’re about to walk into a board meeting.” Napabuntong-hininga ako. “Habit.” Bahagya siyang ngumiti. “You really don’t know how to switch off, do you?” “Neither do you.” Sandali siyang natahimik bago tumango. “Fair enough.” Ilang minuto pa ang lumipas bago dumating ang pagkain. Simple lamang ito—grilled fish, salad, at soup. Hindi ito mabigat, ngunit sapat upang makabawi ng lakas.

Hindi ko lang napigilan ang sarili ko dahil sa wala ang cute niya lang roon. "Bagay sa'yo ngumiti, ngumiti ka nalang kasi palagi." saad niya kaya tipid ko siya na nginitian. Tinignan ko ang pagkain na dinala niya. Pancakes, toasted bread, ham and hotdogs. May gatas din siya na dinala sa'kin. Noong akma ko nang kukunin ang kutsara at tinidor ay may naramdaman akong umayos sa buhok ko sa likod kaya napatigil ako. Naramdaman kong inipon niya ang buhok ko at ipinasok iyon sa damit ko para hindi maging sagabal sa pagkain ko.

Napilitan siyang magbagong anyo upang mas makasabay at maabutan ang pagtakbo ng maliit na lobong iyon. Nang malapit na nga siya sa likuran ng maliit na lobo ay tumalon na siya upang mahuli ito. Kasabay ng pagtalon niya ay ang pagbalik niya sa anyong tao. Kaya naman nang mahuli niya ang maliit na lobo ay nasa anyong tao siya. "No! You cheated!" malakas na sigaw at kawag ng maliit na lobo ng mayakap at mahuli na siya ni Kai.

binuka niya ang bibig at tinanggap ang susunod na subo. Tsup. Isang halik ang dumampi sa kanang pisngi niya. “Raoul…,” sumimangot nang bahagya si Jenesis, ang boses ay parang naglalambing pero kinakabahan. “Ano ba. Pinagtitinginan tayo ng mga tao. Huwag naman ’yung bawat subo ko, may kasamang halik.” Ngumiti nang tipid si Raoul, tila kontento. “One bite,” sabi niya nang magaan, “equals one sweet kiss.”

Bumitaw kami sa paghalik "Ang sarap umuwi kapag ganito kaganda ang sasalubong sa akin" Napangiti ako "Magbihis ka na nagluto ako ng dinner" Napasimangot siya. "I thought you would be my dinner" Kumindat pa siya. Uminit ang pisngi ko.. napakapilyo talaga nito.. "Mamaya midnight snack ako" i bite my lip. Naningkit ang mata niya "Hindi lang midnight snack kasama na breaksfast" And he kissed me again.. Napatawa ako

Natoto narin siya ng ganyang pag-aayos ng buhok dahil mahaba ang buhok niya dati at siya lang ang nagsa style lalo na ang ganitong single braid hairstyle, chichirya na naman ang nilantakan ko ngayon habang nanunuod ng movie sa laptop ko. Panay reklamo nga niya dahil baka mamaya hindi na ako makakain dahil nabusog na ako sa chichirya, hindi na healthy ang kinakain ko sa araw na ito. Kasalanan din naman niya kasi panay tanong kung ano gusto kong kainin. Sumimangot siya nong na mention ko na ang chichirya pero kinuha naman niya sa cabinet para ibigay sa akin.

tanging sagot nito dahil may lamang pagkain ang bibig nito. Sinimulan na rin niyang kumain at lumawak ang ngiti niya nang malasahan ang kanyang niluto. Maayos ang lasa no'n, hindi man perpekto pero tulad nang sinabi ni Vanessa ay maayos na para sa luto ng isang first timer. Thanks, God! Hindi siya napahiya sa babaeng mahal niya. Pinagsaluhan nila ang pagkain at naubos nila 'yon. Malawak ang ngiti niya hanggang sa sabay silang natapos. Pareho pa silang natawa nang sabay silang dumighay (burp).

Paano kasi at hindi ako masyadong nakakain kanina sa lunch dahil hindi ako makapag-focus sa pagkain. Nagluto lang ako ng adobong pusit at hanggang bukas na iyon. Nanunuot ang aroma sa aking ilong kaya napalakpak ako sa tuwa habang tinitingnan ang aking niluto. Pero agad ding nawala ang ngiti sa aking labi nang makitang ako lang mag-isa ang kakain nitong luto ko. No, Elena. You can surpass this—this wasn't the first time, and it won't be the last—kaya mong kumain kahit ikaw lang mag-isa—kakayanin mo.