Kabanata 28 El Filibusterismo Novels & Stories

Kabanata 2 Tumingin si Marian Navarro sa asawa, malumanay ngunit matatag, at inuulit ang sinabi. "Arturo, maghiwalay na tayo. Ganitong regalo ang gusto mo, ‘di ba?” Hindi gumalaw ang makapal na kilay ni Arturo. “Wait, because I didn’t celebrate your birthday, you’re thinking of breaking up with me?” Tumango si Marian bago siya nagsalita. “Jessica is back in the country, right?”

Kabanata 2 NAPALUNOK ako. Wala akong nakitang tao sa loob ng helicopter tulad ng inaasahan kong makikita ko ang isang matandang manyakis. Isinakay ako roon ng dalawang lalaking nakaitim, at wala akong nagawa kung hindi ang iangat ang mga paa ko para sumakay na rin. Ang kaba ko ay halos lagpas na sa bunbunan ko. Bakit? Dahil ngayon lang ako sasakay sa helicopter sa tanan ng buhay ko. Hindi ko na alam kung saan galing ang kaba ko na ito. Halo-halo na ang pinanggagalingan. Parang gusto ko ng maupusan ng hininga. Humawak ako sa hawakan gamit ang nanginginig kong mga kamay. Parang anumang sandali ay bibigay na ang mga tuhod ko.

Kabanata 75 FABIO is becoming overly crazy again. Pagkatapos niyang magsulat ng isang kaso ay agad niyang inumpisahan na salansanin ang kanyang mga gamit sa mesa niya. Papaalis na naman siya dahil hindi siya maniwala na hindi gumagalaw ang tracking device, at nananatili mula pa kaninang umaga sa iisang location lang.

Habang inililibot ang tingin sa buong State ng Aghubad. Nasisiyahan ngumiti si Renton. Ang siyang pagdating naman ng kape na ipinahanda ni Toyang. NASA loob sila ng kuwadra, habang namimili si Renton ng sasakiyan na kabayo. “Did it take you a long time to decide? Huwag kang mag-alala, lahat ng mga inaalagan naming kabayo ay primera klase,” wika ni Kaytie. Nakapagpalit na ito. Napalagyan na rin ng saddle ang kabayong gagamitin nito sa tagapag-sanay ng mga kabayo.

Kabanata 129 Pakiramdam ni Morgana ay hirap siyang huminga. Nakatingin sa kaniya sina Anton, Jaja, at Luisa. Walang nagsasalita. Ngunit sapat na ang mga tingin nila upang lalo siyang kabahan. Hindi niya alam kung gaano karami ang narinig ng mga ito. Hindi rin niya alam kung ano ang iniisip nila.

Kabanata 13 NAGING napakalungkot ng pamamaalam ni Catie sa mga kasambahay na nakasama niya at maayos naman ang trato sa kanya. Sa ospital na lang siya dumiretso para makapagpahinga naman ang kanyang ama. Maghapon lang siyang nanood ng telebisyon, ng mga drama sa TV. Relate na relate siya sa mga palabas at parang nakikita niya si Fabien sa bidang aktor sa lumang palabas na innocenti de ti. Hindi naman kamukha ni Fabian ang lalaki pero ewan ba niya kung bakit sa lahat ng sulok ng kwarto ay parang nakapaskil ang mukha ng lalaki. Dapat ay maging mabilis ang paglimot niya dahil iniwan na lang siya no'n na mag-isa, may isang piraso ng sticky note na may numero. Ipinag-save naman niya iyon pero dud

Kabanata 32 Leave --- Alam ko sa ginagawa ko, tapos na ang lahat. Kakasuklaman niya ako. Hinding hindi na niya ako patatawarin pa. Traydor ako. Ang tanging rason lang kung bakit ko patuloy na vina-validate ang kasalanang ginagawa ko ay dahil sa mga kapatid ko. I need to do the mission successfully para sa kanila. Alam kong hindi nagbibiro sa B. Alam niya ang kahinaan ko. Ayaw kong mawala ang mga kapatid ko. I need them to be safe. I need to be strong. Dapat ipagsintabi ko na muna ang damdaming ito. Wala naman itong patutunguhan. Marami pa akong daang tatahakin. I need to set aside this heart. I touched my heart. It bleeds here and I don't even know why. T*angina naman nito! Dami ko nang nata

Kabanata 88 Nakatitig si Celine sa screen ng kanyang cellphone, kung saan muling lumabas ang isa pang missed call. Hindi sinasagot ni Nico ang tawag niya. Sa unang pagkakataon, dama niya ang tunay na pagkainis na may halong kaba. Ibig bang sabihin nito ay tuluyan nang sumuko si Nico sa kanya?

Tumayo ito mula sa kinauupuan at saka itinaas ang babasaging kopita. Sabay-sabay nilang itinaas ang kani-kanilang baso at saka iyon pinagtama-tama sa isa't isa. Muling napuno ng samu't saring usapin ang kanilang hapag subalit mas pinili na lamang niyang manahimik. Bagama't ramdam niya ang mabibigat na tingin sa kaniya ni Kristopher ay minabuti na lamang niyang sumimsim ng wine.

sabi niya habang hawak na ang bagong anyong kwintas. "Sapamamagitan ng mga kwintas na 'yan ay hindi kayo basta basta magkakabuntot sa lupa kahit na mabasa ang inyong mga paa. Pangalawa.'' -Ipinorma niya ang daliri na parang letrang V- ''Sa ikatlong kabilugan ng buwan ay kailangang matipon sa gitna ng dagat ang nilalang na pinasahan ng sumpa. Ngunit...''