Kadang Kadang Novels & Stories

buti na lang ay nakayari kami ng hindi ito nasira. "mamaya ulit, ha! i love you!" "i love you too..."

"She’s a purist. She just demands perfection. Kung maayos ang gawa mo, wala siyang dahilan para ibagsak ka." "Sus, porket consistent top of the class ka, confident ka na naman," biro ni Zelyth habang naglalakad na sila patungo sa silid-aralan sa ikatlong palapag. "Sige na, let’s go. Ayaw kong pumasok sa room niya na nagpapanic."

Third Person's POV "So, paano ba 'yan? Mauna na 'ko," wika ng binata na ngayon ay nakatayo na sa harapan ng kotse niya. Madilim na ang paligid at lumalamig na din sa labas. Isang araw na naman ang natapos. Bahagya siyang yumuko upang mapantayan si Marga. Madungis na ito at maasim na ang amoy. Masyado kasing nag-enjoy sa paglalaro niya kanina kasama ang ibang bata.

saad ko " im sporry buntong hininga nito " im sorry" malungkot na saad nito "can you be my bestfriend?" ngiting saad ko habang nakalahad ang kamayu tinitigan lang nito ang kamay ko at bumuntong hininga na tinabig ang kamay ko

patuloy kong salit. "Manyak pala yung matanda na 'yun...kadiri!," inis na bitaw ni Jing-Jing. "Kakalimutan ko na lang 'yun tutal naging okey ka naman dahil sa ginawa niya..," "Ikaw lang gusto ko makahawak nito, nakikiparte pa siya... kainis talaga!," "Forget it... ang importante okey ka na at makakauwi na tayo...,"

Agad siyang nakaramdam ng kakaibang init. "Damn! Kanina lang, gustung gusto ko nang tapusin ang kung anumang ugnayan ang meron ako sa babaeng ito. But now... fvck. I can't even understand what I am feeling. Parang gusto ko na nasa tabi ko na lang lagi siya. Damn. How can she manage to play with my feelings? How can she make me change my mind and be doubtful as hell? I am willing to take things straight. Pero bakit gusto ko na namang lumiko? Nang dahil lang sa isang hubad na hitang nakapatong sa akin? What the hell?"

Hays "Then bukas titira kana kasama ang anak ko, but dont worry you can duty here pa din naman kapag umaga but kapag gabi you can't, dahil kadalasan umuuwi si Kane ay gabi and yun na nga"Mahabang litanya nito and walang gana naman akong tumango "And also,ako na bahala sa pagpapagamot sa Nanay mo" Saad nito na kina gulat ko

parang maiiyak ng sabi nya. "Pero kailangan natin na maging bukas palagi sa mga mangyayari apo. Isa iyan sa tatandaan mo. Kailangan natin na tanggapin ng maluwag sa puso natin ang mga bagay na dumarating at nang yayari sa atin. Kasama na iyan sa buhay na mayroon tayo. Ikaw at ang anak mo, alam ko naman na may magandang buhay na naghi hintay sa inyo. Mahal ka ng diyos, apo. At palagi syang nakikinig sa mga dasal mo. Basta palagi lang sana na maging bukas ang puso mo at huwag mag tanim ng galit kaninoman. At kung sakali man na mawala na ako. Pangako, palagi ko kayong babantayan kahit pa hindi nyo ako kasama pisikal, narito naman kayo sa puso ko. Kayo na ang naging buhay ko, at kahit kailan wa