Kahalagahan Ng Media Mga Nobela at Kwento

Ngunit ako, bilang asawa ni Atticus at ina ni Lillyna, ramdam ko ang bigat na iyon. Sa telebisyon, halatang kontrolado ang media. Walang malinaw na balita, puro paulit-ulit na programa at walang nababanggit tungkol sa anumang kaguluhan. Para bang tinatakpan ang mata ng buong bansa. Mas lalo pang kahina-hinala dahil kahit ang mga social media apps ay hindi na ma-access dito sa probinsya. Para bang sinadya talagang putulin kami sa anumang impormasyon mula sa labas.

Tanong ng Hepe nito. Sasagot pa sana ang batang police ng makarinig kame ng ingay sa labas at mukhang pinag kakaguluhan ito ng mga media. Di pa namin tuluyan makita dahil sa mga reporter na pilit isiksik ang sarili sa taong gusto nilang makunan o ma interview man lang.

Di naman pala habulin ng mga taga-media. O sadyang tinatakpan ko lang ang katotohanan na wala namang paki-alam sa akin ang mga tao. Pamilya ko, meron. Kaya dapat lang ata na unahin ko ang tungkol sa aking pamilya kesa sa ibang bagay. Sila ang may pinakamaraming ambag sa pagkatao ko.

Huang. “Ngayon ang pagkakataon natin,” sabi ni Luna sa headset. “Tingnan ninyo ang reaksyon ng media. Kung nagawa nating maakit ang kanilang pansin, tiyak na magiging pangunahing balita ito.”

Dahil hindi ito magiging malambing sa kanya kung hindi ito nakainom. Medyo ilag kasi ito sa kanya kung minsan. Pero kahit pa nga madalas hindi sila magkasundo nito laging naroon pa rin ang pagpapahalaga nila sa isa't-isa. Bagay na pinagkakasunduan nila noon pa man. ___ Kinabukasan kalat na kalat na ang balita sa Television, Radyo at pahayagan maging sa internet.

“Ma’am, may tumawag po mula sa isang news outlet. Gusto raw kayong makapanayam tungkol sa issue.” “Hindi pwede,” mabilis kong sagot. “This is a private matter. Hindi ako magpapagamit sa kanila.” Tumango si Dale pero nag-atubili. “Pero Ma’am, baka mas makabuti kung magsalita kayo. Para marinig nila na hindi kayo natatakot sa Villareal.” Umupo ako sa swivel chair ko at tiningnan si Dale. “Hindi ko kailangang patunayan ang sarili ko sa media. Ang importante, intact ang reputation ng firm at ng mga tao natin. Doon ako magfo-focus.”

At wala rin s'yang alam na pwedeng maging dahilan, para agad na magsilapitan ang press at media. Unless, na may ibang personal na dahilan.

Na-realize ni Psalm na hindi lang siya ang mapeperwesyo kung hindi niya haharapin ang media kahit pa wala naman siyang dapat ipaliwanag. Nakakatakot kung ang social media na ang lalason sa utak ng mga tao, maski walang katibayan madidiin siya sa kasalanang hindi naman niya ginawa. Tatlong araw na mula nang pumutok ang issue at halos mag-camping na sa labas ng mansion ang taga-media. Kada katulong na lumabas ay hinaharang at tinatanong.

Hindi naman sa magpapaapi ako doon pero ayoko lang mas maging magulo pa lalo ang sitwasyon, lalo na ngayong dahan-dahan nang nalalaman ni media ang nangyayari sa buhay ni Azrael. Oo nga at pwede niyang pigilan iyon dahil malaki naman ang impluwensiya nito dahil siya naman ang may-ari ng pinakamalaking kompanya sa bansa pero mayroon pa ring mga balita at mga post sa social media na hindi niya mapipigilan. Dahil doon ay mas doble ingat na rin ang ginawa ko para hindi masyadong lumaki ang gulo at ayoko na ring dumagdag sa problema ni Azrael. Nahihirapan na nga siyang pigilan ang lahat ng mga reporters na nagkakandarapa para makuha ang pahayag niya tapos dadagdag pa ako.

” Sabi ni Tammy. Tumango si Gerald. Inisip niya din na maganda and ideya na ito. Hindi naiintindihan ng mga karaniwang tao ang totoong kakayanan ng mga nagtatrabaho sa mass media at ang mga tao na tinrato ang internet bilang ang kanilang pangalawang tahanan. Hanggat handang mag-research, siguradong mahanap at mahahanap ang impormasyon na kailangan.