Kahalagahan Ng Paggawa Novels & Stories

Basta pinirmahan ko na lang ang lahat ng may pangalan ko. Medyo nangawit pa ang mga kamay ko dahil sa dami nun. I would love to read the contract but it will take me forever to finish it! Basta ang mahalaga ay malaki ang sahod. Yun naman ang importante sa trabaho at mga guidelines.

Hindi puwedeng palampasin ang kahit maliit na pagkakamali, lalo na’t malaking pera at reputasyon ng kumpanya ang nakataya. Pinagtuunan ko ng pansin ang bawat detalye: budget breakdown, timeline, at feasibility ng bawat project. Sa likod ng bawat dokumento ay mga taong umaasang mabigyan ng oportunidad—kaya’t hindi ito basta-bastang trabaho lamang para sa akin. Isa itong pangakong kailangang tuparin nang may puso at utak.

Binalewala ko na kilala ko ang tao na nasa loob ng office na ito at tinuon ko ang ginagawa ko sa project na binigay ng manager sa akin dahil siguro ito ang utos ng boss niya na ipagagawa sa akin. Iba itong ginagawa ko kaysa sa pagiging cashier, lalo at panay upo ko ngayon kaysa laging nakatayo. Hindi ko alam kung saan ang mas gusto ko sa dalawa, ang mahabang oras sa pag-upo o pagtayo? Ayos lang yan Mica, ang mahalaga ay parehong kumikita kahit anong ginagawa mo na posisyon sa pagtatrabaho.

Nung una binabagalan niya pa dahil hindi pa rin ako ganon kabilis. Napa upo ako sa sahig at sumandal sa may pader pagkatapos namin magsanay. "Hindi ko talaga maintindihan..." wika niya "Ang ano?" "Bakit kailangan pa natin maging malakas para kalabanan ang kapwa natin?" "Gung gong!" sambit ko sakanya "Hindi naman para sa laban ng trono ang pag sasanay natin!" dagdag ko "Eh para saan?"

bahagyang naka ngiti na sagot nya sa ginang. "Kahit pa, hindi naman natin alam kung baka importante pa iyon. Dapat kapag ganyan, kailangan pa rin naman natin na ipa alam kung importante yung gina gawa natin o hinde. At kung sakali namang hindi importante pwede nating isan tabi muna."

Parang lahat ng bagay ay mas importante kesa sa kanya. Mas importante ang trabaho dahil kailangan niyang kumita ng pera, palaguin ang career, at suportahan ito habang buhay, mas importante ang pride niya, kaya hindi siya pwedeng mapahiya sa harap ni Nica– dahilan kung bakit pinilit niya si Agatha na humingi ng sorry kahit wala naman itong kasalanan.

Kung hindi ba siya nagsasawa or napapagod sa kanyang ginagawa. "Nakakapagod syempre, sino ba namang taong nagtatrabaho ang hindi makakadama ng ganon." Naalala kong sabi niya. "Kaya lang, masaya ako sa ginagawa ko. Ito yung para sa iba ay maituturing na hobby pero may importance at may kita din. Isama mo pa kung paano magpasalamat ang mga taong natutulungan o trinatrabaho ko. Kagaya na lang ng pamilya niyo."

kami ni Calvin at di niya rin naman binabanggit ang trabaho. Sinimulan ko nang gawin ang pinlano ko para sa project ko at nag-focus buong umaga. Kahit na may kakaiba kaming relasyon sa labas ng trabaho eh ayaw ko naman ding may masabi sa akin si Calvin. Dapat maayos pa rin ako sa trabaho dahil kahit kailan pwede akong matanggal kung hindi ako magpe-perform at gano'n naman kahit saang kompanya.

“Bakit ka nagresign? Hindi ka dapat nagresign. Sayang—“ “My work is not my priority right now, Kaia. I can’t just go out there and act like a saint when in fact, I am like this. I know that I am a bad person for what I did to you—o kung may ginawa man ako sa ‘yo o wala—saka na lamang ako babalik kapag napatunayan ko na ang sarili ko sa ‘yo. Proving my innocence is my main priority right now, Kaia.” Humugot ako ng malalim na buntong hininga matapos marinig ang sinabi niya sa akin. “But you love your work…” “Do you really think my work is more important than you?” Hindi ako nakasagot sa tanong niya. Am I really more important than his work? I don’t know. Wala akong kahit na anong idea. I know

Sinabi ng manggagawa. Sa Estados Unidos, ang paggawa ay mahal, at bawat magkakaibang bagay, kailangang magbayad ng iba't ibang sahod, kahit na ito ay isang pagpapakita lamang ng mga kamay, ang mga manggagawa na ito ay hindi gagawa ng higit pa, na malinaw na naiiba sa sitwasyon sa tahanan.