Kamukha Mo Si Paraluman นิยาย & เรื่องราว

“Mukhang sentro ka ng atensyon kapag may sakit ka. Ash, sabi mo noon, ako lang ang ipagluluto mo. Ngayon gumagawa ka ng exception at nagluluto ka rin para kay Clara, ha?" Isang tahimik na ngiti ang pinakawalan ko. Nakita ko na ang taktikang iyon nang napakaraming beses sa nakalipas na dalawang taon. Sa simula, ako ay napupuno ng selos, patuloy na naiinis at balisa. Ngayon? Nakita ko lang na nakakatuwa ang mga petty tricks na iyon.

Pakiramdam ko kasi ay tuyong-tuyo na ang lalamunan ko, bukod doon ay ramdam ko na ang pamamasa ko roon. "Ahhh, move your finger.. Cluehh.." She's moaning my name loudly nang sinimulan kong ilabas masok ang isang daliri ko sa kaniya. "Ohhhh. Clue.. more." Pahinto-hinto ang pagsasalita nito, paulit-ulit na sumisinghap ng hangin.

Malagim ang itsura ni Thea habang sinusuri ang pinsala sa katawan niya. “Ito ang Spiritual Palm.” Pagkatapos, nalukot ang mukha niya sa sakit. Tumumba siya sa sahig habang iniinda ang sakit ng ilang sandali bago siya kumalma. Malalim ang paghinga niya habang pinipilit niyang bumangon. Hindi niya inaasahan na natuto si Simon ng isang masamang martial art technique. Ang Spiritual Palm ay isang Spiritual Art technique na makukunsiderang masama na martial art.

Elara Tulala ako habang nakahiga sa aking kama. Sa tabi ng kama ko ay nakaupo si Liam na hindi malaman kung ano ang gagawin. Magmula nang pagbalikan ako ng aking malay ay hindi pa ako nagsasalita. Pakiramdam ko bigla akong nawalan ng kakayahang magsalita. Hindi ko mahagilap ang boses ko kahit na gusto kong magsalita, humagulgol at sumigaw ng malakas.

Mukhang gusto niyang bumili ng away kaya papatulan niya ang alok nito. Umangat ang kamay niya para nga sampalin nga ito pero bago pa man iyon makalapat sa mukha nito ay naunahan na siya nito. Isang sampal ang tumama sa mukha niya, napaawang ang mga labi niya at hindi pa natapos ang pagkagulat niya dahil isa pa ulit lumalagitik na sampal ang tumama sa kabilang pisngi naman niya.

pakiramdam niya ay parang isa lamang itong kalokohan. Bumalik si Juancho dala ang isang palanggana na may lamang mainit na tubig. Sinusubukan pa nitong pakiramdaman ang temperatura gamit ang kaniyang kamay, na kaagad niya rin namang tinanggal. Napasimangot siya. “Sobrang init! Are you planning to scald your feet?“ “It'll be fine once I ease into it. At isa pa, para ito sa footbath ko. Bakit mo isinasawaaw ang kamay mo diyan?“ panunukso ni Camila sa kanya.

Parang isang sundalo na kahit na wala ng bala ay handang-handa pa ring sumabak sa giyera. Nagulat siya nang ilapit nito ang mukha sa mukha niya saka namumungay ang mga matang tumingin sa kanya, “Then let me show you how I do mine,” ngumisi ito saka mabilis siyang siniil ng h***k sa mga labi. Damn. Bakit ba ang hirap tanggihan ng mga labi nito? Para akong isang kandilang unti-unting nauupos. Shit.

Samantala, sa kabilang panig ng lungsod sa loob ng malamig at mapang-amoy na pasilyo ng presinto,isang pinto ang bumukas na tila hudyat ng pansamantalang paglaya. Tahimik na naglakad palabas sina Jason at Amor Curry, kapwa may mga matang puno ng galit, pagmamataas, at lihim na takot. Ang tunog ng bakal na rehas na muling nagsara sa likuran nila ay hindi hudyat ng katapusan kundi simula pa lamang ng mas madilim na laban.

Pakiramdam ko ay puputok ang dibdib ko sa mga sandaling ito, at pilit na gumagalaw ang kamay ko sa lahat. I'm looking for something, and I hope I will get something from here... and there it is... Effing damn it. She's pregnant. . . She's pregnant and is running away. . c.m. louden

Lifeless! Kinuyom ni Samara ang dalawang palad,mariin na kinagat ang ibabang labi at yumuko. Nilagay niya ang dalawang kamay sa magkabilang tenga ,parang kahapon lang ay bumalik sa kanya ang ginawa ng mga lumapastangan sa kanya.