Kapitan Tiyago Monologue Novels & Stories

"Ladies and gentlemen, please allow me to introduce to all of you my handsome son na mana sa akin. Rain Tyler Montenegro!" Napatigil siya sa pagkain at saka napatingin sa lalaking nasa kanilang harapan. Napakaguwapo nang seryoso nitong mukha. Kamukhang-kamukha ito ito ni Mr. Montenegro. Kulay kayumanggi ang buhok nito, perpekto ang kaniyang kilay, mahahaba at makapal na pilik-mata na pumares sa maganda nitong kulay asul na mata. Kitang-kita rin ang linya ng panga nito. Malaki ang kaniyang braso at matipuno ang dibdib. Seryoso ang mukha nitong nagpalipat-lipat nang tingin sa mga taong nasa kaniyang harapan. Lumapit ang isang may edad na babae sabay halik sa kaniyang pisngi. Kahawig na rin ito

takang tanong niya nang nanatiling nakatayo ang Kapitan sa labas. “I’ll maneuver the Yacht.” “Marunong ka?” Tumaas ang sulok ng labi nito. At kahit hindi niya niya makita, alam niyang kakaiba na naman ang iniisip nito. “Wanna watch me, Baby?”

Kung maghahanap naman ako ng ibang may kapalit din. Mas maigi na sigurong sa kanya nalang ako susugal. Ito na ba ang sinasabi nilang kapit sa patalim? Ngunit kung patalim man ang isang Grand Yvcaz, sya ay isang gawa sa ginto. Diyos ko, sinabi ko pong tulungan nyo ako. Pero hindi naman sa ganitong paraan.. "What's your decision, Miss Pastrana?"

Napangiwi na lang ako sa sagutan ng mga ito. "Naku kapag si Yago, baka lola na ang hanapin niyan," sabay halakhak ng dalawa. "Kalokohan mo Marco. So lets go at nang makahanap na din ako ng manang diyan sa tabi-tabi," pag-aya ni Yago. "Gago! mga nagtitinda lang makita mo diyan. Amoy panis na yung mga iyon," ani ni Clint. "Gago! iyon ang masarap," sagot naman ni Yago.

Saka lang kapag galit, wala sa mood o dikaya'y madaming iniisip. "Ano Anderson, palamig tayo" ngising tanong ni sir Tyler samantalang si Kapitan ay taas-kilay lang itong nakatingin kay sir Tyler. "Oh come on Anderson, sometimes you need a----" He chuckled. "Well, I don't need it" sabi nito kasabay ng paglabas ng usok sa kanyang bibig. Si kapitan kasi ang tipo na hindi mo mababasa kung ano ang tumatakbo sa isip niya. Magugulat ka nalang may mga plano yan bigla.

seryosong saad ko. Hindi na ulit siya nag salita, nanatili ang katahimikan sa pagitan naming dalawa. Gagawin ko ang lahat ng alam ko para lang matalo siya at matigil na ang kahibangan niya! Akmang papasok na ako sa loob ng marinig ko ang usapan nila. "Pasalamat ka hindi ka tinuluyan ni Captain!" Sabi ni Dia "Sana nga tinuluyan na niya ako! Para tapos na ang problema ko sa buhay!" May halong inis sa boses nito.

Ang kapal naman ng mukha niya? Bumangon si Captain Santiago; hindi niya magawang magalit. “Sir York…” Pak! Hinampas ni Harvey ang likod ng kanyang palad paharap. "Tingin mo ba basta mo na lang akong pwedeng tawagin nang ganyan?" "Alam mo man lang ba kung paano humingi ng tawad?" "Kailangan ba kitang turuan ng leksyon paano gagawin 'yan?"

Hindi mapigilang magsalita ng apat na magkakapatid nang marinig sa ere ang mga saliota. “Tama, umalis na kayo rito.” “Sa tingin niyo ba’y may magagawa kayo sa konti ng bilang ninyo?” “Masyadong mataas ang tingin ninyo sa inyong mga sarili.” Nandilim sa galit ang ekspresyon ng mukha ni Yves at ng iba pang nakakatanda. Biglang may sumogaw. “Tingnan niyo, iyon ang Head Elder! Patay na siya!”

I uttered a prayer and whispered to her. “Tita, sana kayanin ko kung anuman ang malalaman ko mamaya. Tulungan mo po ako!” “You okay?” Napalingon ako at hindi nga ako nagkamali. It was Yago. “Yes. Malungkot lang ako kasi hindi ko na makikita si Tita.” sagot ko dito “I know how you feel. Pero kahit masakit, kailangan nating tanggapin!” I can feel from his voice that he is hurting. Maybe he is just trying to be strong dahil sa ngayon, yun ang kailangan nila.

Biglang sigaw na naman niya kaya napa-iyak na naman sa gulat si Tita. "Mga anak! Tulungan niyo ako. . ." Umiiyak na ani Tita Andrea. Bumuntong hininga ako at nilingon si Captain. Umiling-iling siya sa akin dahil mukang nahulaan niya ang nasa isipan ko ngayon. Nagbalik ako ng tingin kay Pablo na naghihintay pa rin ng sagot ko. Humakbang ako ng tatlong beses at itinaas ang magkabilang kamay ko.