Kapitan Tiyago Monologue Novels & Stories

sabi ng kamahalan bago niya kinausap ang punong kapitang pandigma ng Niteo na si Kapitan Agnar. Isang malakas na pagsabog muli sa aming direksyon ang yumanig sa buong gusali dahilan upang magkaroon ng bitak bitak at magsimulang bumigay ang pundasyon ng gusaling kinaroroonan namin. "BILISAN NIYO ANG KILOS!" sigaw ng kapitan habang tumatakbo nang mabilis papunta sa sikretong lagusan.

Pilit nyang nilabanan ang pangangatog ng kanyang mga nagkulay ube na nyang mga labi sa lamig. “O-oh sige ho, minsan d’yan din ako naliligo,” mahinang sagot nito na hindi umaalis ang tingin sa kamay ni Santiago na pilit na tinatanggal ang clasp ng kanyang nabasang bra sa likod. “Sabihin mo na, Tiyago. Mukhang kalmado naman na sya ngayon. Tapangan mo ang loob mo, para matapos na ‘to at makaalis na tayo,” bulong nya.

Saka pa lang nito hinawakan ang beywang ko. Muling naghiyawan ang mga tao nang magsimula na kaming sumayaw ng lalaki. Hindi ko alam kung bakit parang tuwang-tuwa silang lahat. "I'm nervous," mahinang sabi nito ngunit narinig ko. Hanggang leeg lang ako nito kaya't kailangan ko pang tumingala kapag titingnan ito. Habang nakatingin dito ay muling nagsalita si Kapitan dahilan para ako naman yata ang panlamigan.

Napakamot sa ulo na sabi ni Captain Mondragon. "Sabi niyo nga Tito. Sobrang pasaway 'non. Hayaan niyo po Tito, sana ma-meet ko para maturuan ko nang leksyon! Hahaha." "Ewan ko lang kung umobra ang pagiging bossy mo dun hija. Ang asawa ko nga sumusuko eh! Batang 'yon talaga. Kelan kaya titino." Umiiling na sabi ni Captain Mondragon. "Bata pa naman Tito eh, okay lang 'yon. Intindihin niyo na lang po muna."

Lumapit kay Theodore ang kaniyang kapitan. Kinapa ni Theodore ang kaniyang tagiliran. Wala roon ang kaniyang sandata. Nais sana niyang tamnan ng bala ang noo ng kaniyang tao. Mas lalo siyang nagpanic. "Ang sabi ko, umalis na tayo dito." Kinuwelyuhan niya ang kapitan. " Yes sir. Aalis na tayo ngayundin." ___________________________________________________________________________ Billionaire's Possession Chapter 18

"Oo." "Sige." Huminga siya nang malalim. "Lord..." "...ikaw na bahala." Unti-unting umandar ang speedboat. Kasabay noon... Unti-unti ring umaangat ang parasail. "Ahhhhhh!" Malakas na sigaw ni Tina. "Señoritooooo!" "Nandito ako." "Ang taas!" "Hmm." "Mamamatay na ako!" "Hindi." "Hindi niyo alam!"

"Wait! Wait!!! Mahal baba mo Ako!" "Why? What is the problem again, Baby?" Hinampas ko ito sa kaniyang dibdib."What is the problem? Problem talaga dahil hindi tayo makaka-uwi!" Singhal ko rito at naglakad pabalik sa patay na Captain. "Why?" "Puro ka naman why eh! Tingnan mo 'yang patay," itinuro ko sa kaniya si Captain.

Sandaling natahimik si Kenneth bago ito nagsalita ulit. “Baka in-denial ka lang, Captain pero ang totoo may tinututukan na ‘yang baril—este mga mata mo.” Napailing na lamang si Pietro. “Matulog ka na. Maaga pa tayo bukas.” “Payong kaibigan lang, Captain. Hindi mo dapat ginagawang hadlang ang nakaraan mo para hindi magawa ang mga bagay na gusto mo ngayon.” “Hindi mo alam ang sinasabi mo.”

“Hindi kita hahayaan na sirain ang lahat ng aking pinaghirapan!” Ang mga salitang iyon ay parang kidlat na tumama sa kanyang puso. Si Yana ay tumingin sa kanya, ang kanyang mga mata ay puno ng luha. “Hindi mo ako maiintindihan, Kapitan,” sabi niya, mahinang boses. “Hindi mo alam kung gaano kahirap ang buhay ko bago pa ako pumunta dito. Ang barkong ito ay ang aking huli nitong pagkakataon. At hindi ako hahayaan na sirain mo ito.”

Andrei shouted as he drove away. Ang planong pasabugin si Apollo ay nagawa nila nang maayos. Sa point of view ni Diego, kung mayroong isang tao na magbabalak na kalabanin siya, sasabihin niya sa mga ito na bibigyan niya ng pagkakataon na mabuhay ngunit sa totoo lang ay iyon na rin ang huling araw na mabuhay sila. “My wife is not a whore,” Diego said as he gritted his teeth. Mabilis niyang pinatakbo ang kanyang kotse para pumunta sa susunod niyang pupuntahan. “You are next, my brother.” He smiled like a devil.