Kapitan Tiyago Monologue Novels & Stories

"Sige, ikaw na ang may plano? Pero hindi ganito na isusubo mo sa kamatayan ang sarili mo!" "Irlan, kailangan kong mag-isip tulad kung paano gumalaw ang utak ni Monique. Ang paraang ito lang ang pag-asa ko para mabawi si Yanixx." Naupo ako sa kama at isinuot ang black sneakers. "Pakiusap, ikaw na ang bahala sa mga bata at sa pamilya ko. May tiwala ako kay Capt. Hidalgo at Lt. Armenteros, alam kong hindi nila ako papabayaan."

Mas lalo nitong hinigpitan ang pagyakap sa akin. "Hindi ko naman kailangan ang init ng kape na iyon.Ang kailangan ko ngayon, ay ang init ng katawan mo." pabulong na wika ni Diego.Pakiramdam ko kasing pula ng makupa ang mukha ko dahil sa narinig.Alam ko ang ibig nitong sabihin.

Walang pasok ng dalawang araw ang isang ‘yon kaya sulit na sulit niya ang pakikipaglaro sa labas. “Tara roon, Captain De Guzman, Maxine,” ani Captain Jaguar kay Maxine at Captain De Guzman. Lima na nga lang kaming natira rito’y mukhang aalis pa ang mga ‘to. Napatingin naman sa akin si Captain De Guzman subalit mukhang hindi niya rin matanggian dahil sa Captain Jaguar na ang nagsabi. Ganoon din si Maxine. Gusto ko ring sumunod subalit hindi ako inimbitahan. I always say to myself to never go when you’re not invited.

saway niya "Ang sakit mo sa ulo" "Ganto kasi yun Justin, ayaw ko talaga ng tsismis okay?" panimula ko at hindi huminto sa paglalakad "Trauma na ako sa ganyan kaya dapat maayos yung kilos ko, kasi yung mga tao yun ang mapapansin!" "Calm down okay?" sabi niya. No I can't hindi ko kayang kumalma lalo pa't nasa iisang kwarto kami. Ano nalang ang sasabihin ni Kapitan at Kapitana?

ang kapitan nang tumayo ito para pagitnaan ang tensyon sa amin. "Unfair naman po siguro 'yon, Kap! Paano kapag nakasakit na naman siya?!" dinuro-duro pa ako ni Tiya Vangie. Mas lumakas ang bulungan ng mga tao at mas lalong tumalim ang tingin ng iba sa amin. I bit my lips. Kung may pera lang sana akong marami, hindi na ako magdadalawang-isip na lumayas dito. Pero alam kong mahihirapan ako lalo, kaya kahit na impyerno 'tong lugar na 'to ay mas pinili kong manatili.

Agad niya Akong niyakap,Ang yakap na sobrang higpit na halos ibaon niya Ako sa loob ng kanyang katawan. "kapitan may problema ba?"tanong ko rito ng maghiwalay aming mga katawan.Tinitigang maiigi ni kapitan aKing mukha at para bang kinakabesa nito Ang bawat anggulo ng aking mukha. "Wala baby,but I miss you so much."paos na sagot ni kapitan. Hanggang sa lumapat Ang labi niya sa aking labi.Ramdam ko ang mainit nitong hininga habang magkalapat ang aming mga labi.

Tumango si Anthony , at sinabing, "Baguhin natin ang code sa palabas, dahil ang pusang ngiyaw ay parang hindi komportable sa mga nakakarinig nito. sabi ng kapitan. Malinis at walang ibang salita ang sagot niya. Itong naka-itim na bodyguard na nagngangalang Jack ay karapat-dapat talagang dilaan ng dugo mula sa kutsilyo. Sa eksenang ito, hindi man lang ako nataranta, ngunit binaliktad ito at nanunuya: "Ikaw, ang bansang ito... ay lahat ay duwag, huwag kang maglakas-loob na hamunin ako... gagamit ka ng mga baril." Ang kapitan na Sumulyap kay Anthony , tumango si Anthony.

"Ayos ka lang ba? Kung gusto mo, kakausapin ko si Kapitan para hindi na pabalikin 'yung sasakyan ng bilyonaryong 'yan sa barangay natin." "Tay, okay lang ako!" malakas kong sabi, sabay singhot ng tisyu nang napakalakas—as in 'yung tunog-trumpeta na level ng singhot. "Naiiyak lang ako kasi... kasi sayang 'yung gas na ginastos niya mula Maynila hanggang dito! At saka, puyat na puyat ang fez niya, Tay! Nawala ang kislap ng pagiging bilyonaryo niya, mukha na siyang call center agent na naka-apat na shifting!"

Javier na mukhang antok at pinipigilan lang ang sarili'ng humikab. "Sir!" Tila nawala ang antok ni Mr. Javier nang makita ang amo. Agad lumapit ito. "Pasensya na sir kung ngayon ko lang kayo nailabas, kinailangan ko pa kasi'ng magpatulong kay Mayor Gatchalian, dahil ayaw kayo'ng i-release ng matigas na ulo na kapitan dito, mukhang hindi n'ya ako pinaniniwalaan." "Tsk..." Palatak ni Jonas habang sarkastikong sumusulyap sa kinagagalitan'g kapitan. "As usual with muddleheaded person.... nagtataka talaga ako kung paano naging kapitan 'yan?"

Right there, a silver plated name was there. Capt. Keil Hermino CEO Kung maglaro nga naman ang tadhana, akala 'ko ba kapitan s'ya ng barko? Bakit CEO na s'ya ngayon? "Don't look at me like that" he smirked at me while leaning on the chair with crossed legs. "Your mocking me Captain" emphasizing the word 'Captain' for he's awareness that this is not funny. "Hmm, you want to get out of that hell hole right? Hayaan mong tulungan kita pero magtatrabaho ka para sakin" he said as I'm slowly drowning from the depths of his blue eyes, the ocean.